gunky. Prawo nalazło winy trzy grzywny na tym Kubaniu za nie uczczęnie wojta i inszych ludzi cnotliwych i ze lunął kuflem piwa na chłopca. Ręczyli za tę winę: Wojciech Kania, lakub Bieniek, którą odprawic powinien do dwóch niedziel.
Sądowe sprawy:
3031. (361) Stanisław ledrusiak przełozył sprawę przecyw lęndrzejowi Kusiowi, iz kupił u niego pół rolej za grzywyen 6; dał mu na to trzy grzywny, jeszcze mu winien został trzy, których mu oddać niechce, mając to kupno sobie za krzywdę, bo najął rolej za gr. 44, a jemu nic niedał s tego, a powinien mu był dać, gdyż
gunky. Prawo nalazło winy trzy grziwny na tym Kubaniu za nie ucczęnie woytha y inszych ludzy cnotliwych y ze lunął kuflem piwa na chłopca. Ręczyli za thę winę: Woyciech Kania, lakub Bieniek, ktorą odprawic powinien do dwoch niedziel.
Sądowe sprawy:
3031. (361) Stanisław ledrusiak przełozył sprawę przecyw lęndrzeiowi Kusiowi, iz kupił u niego puł rolei za grziwyen 6; dał mu na tho trzi grzywny, ieszcze mu winien został trzy, ktorych mu oddac niechce, maiąc tho kupno sobie za krziwdę, bo naiął rolei za gr. 44, a ięmu nic niedał s tego, a powinien mu był dac, gdysz
Skrót tekstu: KsKasUl_1
Strona: 319
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Kasina Wielka, cz. 1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Kasina Wielka
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
sobie, aby im zagrodę wymierzono, którą by się mogli obysc, a oni potym, gdy ich Pan Bóg wspomoze, mogą zas tę zagrodę oddać, a co lepszego sobie kupic na to miejsce: Pan nakazał, aby faktor tuteczuy z ludźmi wyszedł na wymierzenie gruntu na zagrodę, suma pieniędzy ma się oddać Kusiowi, mianował sumę za tę rolią grzywien dwanaście, jeśli się w księgach prawnych większa suma nie pokaże. (I. 204)
3057. (387) Aktum d. 8 Novembris an. 1623. Z dekretu prawa gaynego w roku niniejszem 22 Februarii Sebastian lantek osądzony był na winę, iż niestawieł się do Krakowa wedle
sobie, aby ym zagrodę wymierzono, ktorą by się mogli obysc, a oni potym, gdy ich Pąn Bog wspomoze, mogą zas thę zagrodę oddac, a co lepszego sobie kupic na to mieysce: Pąn nakazał, aby factor tuteczuy z ludzmi wyszedł na wymierzenie gruntu na zagrodę, summa pieniedzy ma się oddac Kusiowi, mianował summę za tę rolią grziwien dwanascie, ieśli się w xięgach prawnych większa summa nie pokaże. (I. 204)
3057. (387) Actum d. 8 Novembris an. 1623. Z dekretu prawa gaynego w roku ninieyszęm 22 Februarii Sebestian lantek osądzony był na winę, iż niestawieł się do Krakowa wedle
Skrót tekstu: KsKasUl_1
Strona: 322
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Kasina Wielka, cz. 1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Kasina Wielka
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
, ale że to kupno bezprawne było, ponieważ lędrzej Kuś nie miał żadnego dziedzictwa na tej zagrodzie, jako się pokazuje z księgi gromadzkiej, z inwentarza w tej księdze inkludowanego, spisanego r. 1646, titulo zagrodnicy z rolami, N 5, gdzie rzetelnie inwęntarz, jako to jest zagroda dziedziczna dworska i tylko dozywociem ledrzejowi Kusiowi, a nie dziedzictwem jemu pozwolona, a za tym Kusiowie zagrody tej, jako dworskiej dziedzicznej przedawać nie mogli, przeto przedarz Wojciecha Kusia in an. 1710 Szymonowi Gosciakowi bezprawna była, więc sąd teraźniejszy zagrodę tę uznał prawdziwą i dziedziczną konwęncką, Stanisława zaś Paluszka i z małżonką jego, który ociec za zagrodę tę zapłacił Wojciechowi
, ale że to kupno bezprawne było, ponieważ lędrzey Kuś nie miał zadnego dziedzictwa na tey zagrodzie, iako się pokazuie z księgi gromadzkiey, z inwentarza w tey księdze inkludowanego, spisanego r. 1646, titulo zagrodnicy z rolami, N 5, gdzie rzetelnie inwęntarz, iako to iest zagroda dziedziczna dworska y tylko dozywociem ledrzeiowi Kusiowi, a nie dziedzictwęm ięmu pozwolona, a za tym Kusiowie zagrody tey, iako dworskiey dziedziczney przedawac nie mogli, przeto przedarz Woyciecha Kusia in an. 1710 Szymonowi Gosciakowi bezprawna była, więc sąd teraznieyszy zagrodę tę uznał prawdziwą y dziedziczną konwęncką, Stanisława zaś Paluszka y z małżonką iego, ktory ociec za zagrodę tę zapłacił Woyciechowi
Skrót tekstu: KsKasUl_3
Strona: 404
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Kasina Wielka, cz. 3
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Kasina Wielka
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1702 a 1750
Data wydania (nie wcześniej niż):
1702
Data wydania (nie później niż):
1750
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
, a nie dziedzictwem jemu pozwolona, a za tym Kusiowie zagrody tej, jako dworskiej dziedzicznej przedawać nie mogli, przeto przedarz Wojciecha Kusia in an. 1710 Szymonowi Gosciakowi bezprawna była, więc sąd teraźniejszy zagrodę tę uznał prawdziwą i dziedziczną konwęncką, Stanisława zaś Paluszka i z małżonką jego, który ociec za zagrodę tę zapłacił Wojciechowi Kusiowi tynf. 148, po odebranie sumy tej do Sukcesorów Wojciecha Kusia odesłać by powinien. Dwór jednak, mając wzgląd z jednej strony na niedostatek i ubóstwo Wojciecha Kusia Sukcesorów, którzy sumy tej wypłacić nie mogą, z drugiej strony na szkodę nieuchronną Stanisława Paluszka i małżonki jego, potrąciwszy Stanisławowi Paluszkowi i małżonce jego, za spustoszęnie
, a nie dziedzictwęm ięmu pozwolona, a za tym Kusiowie zagrody tey, iako dworskiey dziedziczney przedawac nie mogli, przeto przedarz Woyciecha Kusia in an. 1710 Szymonowi Gosciakowi bezprawna była, więc sąd teraznieyszy zagrodę tę uznał prawdziwą y dziedziczną konwęncką, Stanisława zaś Paluszka y z małżonką iego, ktory ociec za zagrodę tę zapłacił Woyciechowi Kusiowi tynf. 148, po odebranie summy tey do sukcessorow Woyciecha Kusia odesłać by powinien. Dwor iednak, maiąc wzgląd z iedney strony na niedostatek y ubostwo Woyciecha Kusia sukcessorow, ktorzy summy tey wypłacic nie mogą, z drugiey strony na szkodę nieuchronną Stanisława Paluszka y małżonki iego, potrąciwszy Stanisławowi Paluszkowi y małzonce iego, za spustoszęnie
Skrót tekstu: KsKasUl_3
Strona: 404
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Kasina Wielka, cz. 3
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Kasina Wielka
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1702 a 1750
Data wydania (nie wcześniej niż):
1702
Data wydania (nie później niż):
1750
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
sadło, boty nowe, łoju krążek, kiełbas 2, bobu miarek 3 i młotek do kossy, przez tych obydwóch winowayców pokradzione, jednak zwazając, że Józef Michalik nie tylko żeby miał jaką chudobę, czyli bydlątko najmniejsze, ale bardziej długów niemało, których zadnym sposobem wypłacić czym nie ma, onego samego rzeczonemu Wojciechowi Kusiowi aktorowi z Łukaszem z Królowej, ponieważ roli swojej niema tu we wsi Ptaszkowej, w ręce oddaje, niechay sobie szuka na osobie jego kradzieży, oraz i innym dłużnikom, aby, nie referując się do żadnego brata, siostry tegoż Michalika i całej gromady Ptaszkowskiej, onego sobie patrzyli i na osobie jego ścigali swoich
sadło, boty nowe, łoiu krążek, kiełbas 2, bobu miarek 3 y młotek do kossy, przez tych obudwoch winowaycow pokradzione, iednak zwazaiąc, że lozef Michalik nie tylko żeby miał iaką chudobę, czyli bydlątko naymnieysze, ale bardziey długow niemało, ktorych zadnym sposobem wypłacić czym nie ma, onego samego rzeczonemu Woyciechowi Kusiowi aktorowi z Łukaszem z Krolowey, ponieważ roli swoiey niema tu we wsi Ptaszkowey, w ręce oddaie, niechay sobie szuka na osobie iego kradzieży, oraz y innym dłużnikom, aby, nie referuiąc się do zadnego brata, siostry tegoż Michalika y całey gromady Ptaszkowskiey, onego sobie patrzyli y na osobie iego ścigali swoich
Skrót tekstu: KsPtaszUl_4
Strona: 573
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Ptaszkowa, cz. 4
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Ptaszkowa
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1767
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1767
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
