Obiedwie głowy, stłukszy na miazgę w moździerzu, Wbić w alembik i dobrze zalepić dla pary, Azaby się co prawej przepuściło wiary. 270 (P). PRAEDESTINATA NEMINEM PretEREUNT
Żeby się nie załomał na wysokim gmachu Pod ciężarem, zrucając śnieg parobek z dachu, Żeby też i sam z oną nie spadł na dół mokwą, Za nogę się powrozem mocnym wiąże z krokwą. Dobry koncept, ale mu niedobrze posłuży, Kiedy chybiwszy miary, pomknie powróz dłużej. Skoro mu tedy przyszło szwankować, chudzinie, Co go miało na dachu zatrzymać, dach minie. Wisi, woła, znoszą mu rozliczne oręże, Ale gdy go drabina żadna nie dosięże
Obiedwie głowy, stłukszy na miazgę w możdżerzu, Wbić w alembik i dobrze zalepić dla pary, Azaby się co prawej przepuściło wiary. 270 (P). PRAEDESTINATA NEMINEM PRAETEREUNT
Żeby się nie załomał na wysokim gmachu Pod ciężarem, zrucając śnieg parobek z dachu, Żeby też i sam z oną nie spadł na dół mokwą, Za nogę się powrozem mocnym wiąże z krokwą. Dobry koncept, ale mu niedobrze posłuży, Kiedy chybiwszy miary, pomknie powróz dłużej. Skoro mu tedy przyszło szwankować, chudzinie, Co go miało na dachu zatrzymać, dach minie. Wisi, woła, znoszą mu rozliczne oręże, Ale gdy go drabina żadna nie dosięże
Skrót tekstu: PotFrasz2Kuk_II
Strona: 349
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część wtora
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
