koło Krakowa, Rohatyna, Podkamienia etc. który się świeci jak szkło; i dzieli w tafelki jak szkłoMoskiewskie. Trzeba go palić, alias w piecyk dobrze napalony grudami nasypać, zalepić, z czego on z bieleje; tłuc go na mąkę w stępach, lub w żarnach; a ten jest do prostszych robot. Na mozaikę zaś, która ma być O Ekonomice mianowicie o Architekturze.
twarda i trwała, trzeba gips surowy mlić na mąkę, w kotle potym warzyć, bez wody co raz mieszając warzochą, gdyż on od gorącości ognia, jak woda przewraca się i wre, jak zmięknieje i przestanie wreć, tandem ostygnie, idzie in usum mularzów
koło Krakowa, Rohatyna, Podkamienia etc. ktory się swieci iak szkło; y dzieli w tafelki iak szkłoMoskiewskie. Trzeba go palić, alias w piecyk dobrze napalony grudami nasypać, zalepić, z czego on z bieleie; tłuc go na mąkę w stępach, lub w żarnach; á ten iest do prostszych robot. Na mozaikę zaś, ktora ma bydź O Ekonomice mianowicie o Architekturze.
twarda y trwała, trzeba gips surowy mlić na mąkę, w kotle potym warzyć, bez wody co raz mieszaiąc warzochą, gdyż on od gorącości ognia, iak woda przewraca się y wre, iak zmięknieie y przestanie wreć, tandem ostygnie, idzie in usum mularzow
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 355
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
na stołach, błyszczących Od złota, srebr, a łyszczących Stoją zegarki ozdobne, Szkatuły pańskie nadobne. Piec może baszteczką nazwać, Przy kominie, do nich wezwać Tych, co wilków nie widzieli, Żeby drugim powiedzieli, Jakie sztuki odlewane Przy ogniu, polerowane. Drzeweczka bukowe na nich Palą się na popiół; na nich Mozaikę obaczyłem, Z różnych kamyszczków zoczyłem Obraz sztucznie wysadzony,
Z rozmaitych farb złożony. Ten stoi za cudowisko, W robocie sadzony rzeźko. Wnidę w alkierz, tam są sztuki Cudownych kunsztów nauki; Przy oknach z skały zrobiono Naturalnie, ozdobiono; Konie, ptaki różne, chłopy Wyrażone są od stopy, Jako człowiek
na stołach, błyszczących Od złota, srebr, a łyszczących Stoją zegarki ozdobne, Szkatuły pańskie nadobne. Piec może baszteczką nazwać, Przy kominie, do nich wezwać Tych, co wilków nie widzieli, Żeby drugim powiedzieli, Jakie sztuki odlewane Przy ogniu, polerowane. Drzeweczka bukowe na nich Palą się na popiół; na nich Mozaikę obaczyłem, Z różnych kamyszczków zoczyłem Obraz sztucznie wysadzony,
Z rozmaitych farb złożony. Ten stoi za cudowisko, W robocie sadzony rzeźko. Wnidę w alkierz, tam są sztuki Cudownych kunsztów nauki; Przy oknach z skały zrobiono Naturalnie, ozdobiono; Konie, ptaki różne, chłopy Wyrażone są od stopy, Jako człowiek
Skrót tekstu: JarzGośc
Strona: 89
Tytuł:
Gościniec abo krótkie opisanie Warszawy
Autor:
Adam Jarzębski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne, opisy podróży
Tematyka:
architektura, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1643
Data wydania (nie wcześniej niż):
1643
Data wydania (nie później niż):
1643
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ignacy Chrzanowski, Władysław Korotyński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Przeszłości
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1909
uliczki, a zaś wyjazdy Od Senatorskiej, przestrony; Gdzie chcesz, jedź na wszelkie strony! Dwór J.M.Ks. Lipskiego.
Dawno ten dwór leżał skrycie Nieznacznie i niezakrycie: Teraz go wszyscy widziemy, Gdy wedla niego jedziemy, Jako ma piękny przodeczek, Murowany zatyłeczek; W glinę kamyczkami sadził, Jak mozaikę wygładził; Potym, wapno na wierzch dawszy, Inszych materii przydawszy, Zrówna się murom do czasu; Pan sobie zażyje wczasu. Są tam insze budyneczki,
Stajnia, różne komóreczki . Dość na mądrego prałata, Odnawia, gdzie stara łata. Dwór Jaśnie Wielmożnego J.M.P. Warszyckiego, Wojewody Mazowieckiego.
W
uliczki, a zaś wyjazdy Od Senatorskiej, przestrony; Gdzie chcesz, jedź na wszelkie strony! Dwór J.M.X. Lipskiego.
Dawno ten dwór leżał skrycie Nieznacznie i niezakrycie: Teraz go wszyscy widziemy, Gdy wedla niego jedziemy, Jako ma piękny przodeczek, Murowany zatyłeczek; W glinę kamyczkami sadził, Jak mozaikę wygładził; Potym, wapno na wierzch dawszy, Inszych materii przydawszy, Zrówna się murom do czasu; Pan sobie zażyje wczasu. Są tam insze budyneczki,
Stajnia, różne komóreczki . Dość na mądrego prałata, Odnawia, gdzie stara łata. Dwór Jaśnie Wielmożnego J.M.P. Warszyckiego, Wojewody Mazowieckiego.
W
Skrót tekstu: JarzGośc
Strona: 119
Tytuł:
Gościniec abo krótkie opisanie Warszawy
Autor:
Adam Jarzębski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne, opisy podróży
Tematyka:
architektura, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1643
Data wydania (nie wcześniej niż):
1643
Data wydania (nie później niż):
1643
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ignacy Chrzanowski, Władysław Korotyński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Przeszłości
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1909
WmP. mówisz o tym portrecie Z. Bardzo śliczna sztuka, nie schodzi jej, tylko na jednych słowach. X. Pójdź WmP. obaczysz malowanie alfresko, zdaje mi się być niezłe. Z. Cale jest piękne, wydaje się w nim wszelka sztuki wytworność. X. Co WmP. myślisz o tej posadzce w mozaikę. Z. Jest przednia robota. X. Czy założone konie do karety? Z. Jest gotowa. X. Idźmy, wsiadajmy do karety. Z. MciKsze mam prosić o jedną łaskę Waszej Książęcej Mci, czy się mogę odważyć? X. Pwiedz WmP. proszę w czym WmP. mogę służyć. Z.
WmP. mowisz o tym portrecie S. Bardzo śliczna sztuka, nie zchodzi iey, tylko na iednych słowach. X. Poydź WmP. obaczysz malowanie alfresko, zdaie mi się bydź niezłe. S. Cale iest piękne, wydaie się w nim wszelka sztuki wytworność. X. Co WmP. myślisz o tey posadzce w mozaikę. S. Iest przednia robota. X. Czy założone konie do karety? S. Iest gotowa. X. Idźmy, wsiadaymy do karety. S. MciXże mam prosić o iedną łaskę Waszey Xiążęcey Mći, czy się mogę odważyć? X. Pwiedz WmP. proszę w czym WmP. mogę służyć. S.
Skrót tekstu: AkDziec
Strona: 42
Tytuł:
Akademia dziecinna albo zbiór nauk różnych
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Drukarnia JKM i Rzeczypospolitej Scholarum Piarum
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1761
Data wydania (nie wcześniej niż):
1761
Data wydania (nie później niż):
1761
takież. Takiejże koronki w sztuce, na angażanty, łokci ośm i ćwierć jedna, No łok. 8 i ć. 1.
No 17mo — Koronek zębatych, żyłkowanych, sztuka, w której łokci dwadzieścia jeden i pół, No 21 1/2.
No 18vo — Koronek szerszych, zębatych, w mozaikę, sztuka, w której łokci dwadzieścia dwa i ćwierć jedna, No 22 ć. 1.
No 19no — Koronek szerokich, bez zębów i nieżyłkowanych sztuka, w której łokci osimnaście i pół, No 18 1/2.
No 20mo — Koronek zębatych, szerokich, do obszycia gorseta łokci siedm. No 7.
takież. Takiejże koronki w sztuce, na angażanty, łokci ośm i ćwierć jedna, No łok. 8 i ć. 1.
No 17mo — Koronek zębatych, żyłkowanych, sztuka, w której łokci dwadzieścia jeden i pół, No 21 1/2.
No 18vo — Koronek szerszych, zębatych, w mozaikę, sztuka, w której łokci dwadzieścia dwa i ćwierć jedna, No 22 ć. 1.
No 19no — Koronek szerokich, bez zębów i nieżyłkowanych sztuka, w której łokci osimnaście i pół, No 18 1/2.
No 20mo — Koronek zębatych, szerokich, do obszycia gorseta łokci siedm. No 7.
Skrót tekstu: WypARzewGęb
Strona: 229
Tytuł:
Spis wyprawy Anny z Rzewuskich…
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1745
Data wydania (nie wcześniej niż):
1745
Data wydania (nie później niż):
1745
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Mieczysław Gębarowicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1973
