ludzi, Jako sam powstał z martwych, tak wszytkich obudzi”; Więc, co im rzekł żyjący, jeśli pamiętają, W Galilei go dzisia pewnie oglądają. Tam ich uprzedzi, tam się niechaj wszyscy śpieszą, Tam się, o Panno, z tobą Jezusem ucieszą. Jako wielka pociecha, niezmierne wesele Zmysły nam w niedołężnym zaślepiły ciele, Po tym znać, że kiedyśmy do was się wracały, Potkawszy, Jezusa-śmy swego nie poznały: Rozumiałyśmy, głupie, bieżący w zawody, Że gospodarz, co tamte sprawował ogrody. Aż skoro coś przemówił, toż wszytkie trzy razem Padłyśmy do najświętszych nóg jego opłazem; I
ludzi, Jako sam powstał z martwych, tak wszytkich obudzi”; Więc, co im rzekł żyjący, jeśli pamiętają, W Galilei go dzisia pewnie oglądają. Tam ich uprzedzi, tam się niechaj wszyscy śpieszą, Tam się, o Panno, z tobą Jezusem ucieszą. Jako wielka pociecha, niezmierne wesele Zmysły nam w niedołężnym zaślepiły ciele, Po tym znać, że kiedyśmy do was się wracały, Potkawszy, Jezusa-śmy swego nie poznały: Rozumiałyśmy, głupie, bieżący w zawody, Że gospodarz, co tamte sprawował ogrody. Aż skoro coś przemówił, toż wszytkie trzy razem Padłyśmy do najświętszych nóg jego opłazem; I
Text ID: PotZmartKuk_I
Page: 619
Title:
Dialog o zmartwychwstaniu pańskim.
Author:
Wacław Potocki
Place of publication:
nieznane
Region:
unknown
Rhymed/Non-rhymed:
rhymed
Type of text:
drama
Humorous:
no
Release date:
1676
Release date (no earlier than):
1676
Release date (no later than):
1676
Modern edition:
yes
Title of anthology:
Dzieła
Editor of the modern edition:
Leszek Kukulski
Place of publication of the modern edition:
Warszawa
Publisher of the modern edition:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Release date of the modern edition:
1987