7.
Uważenie Ośmnaste. Po Soborze Florenckim/ gdy po śmierci Jana Palęologa/ nastąpił był na Cesarstwo Konstantynopolskie Konstantyn brat jego/ i zamknioną na Synodzie Florenckim Jedność znieważył/ i rozerwał/ pisał do niego Mikołaj Papież/ tego imienia piąty/ strofując go z tego/ i grożąc mu karaniem/ jaki się stało nad onym niepłodnym figowym drzewem/ które do trzech lat okopane/ i gnojem obłożone być/ pozwolone było. A potym jeśliby zostawało niepłodne/ aby po trzech leciech było wycięte/ żeby i ziemie nadaremnie nie zastępowało. Rzecz z uważeniem podziwienia godna. Papież to pisał do Greków w Roku 1451. A Turczyn Konstantynopol opanował w Roku 1453.
7.
Vważenie Ośmnaste. Po Soborze Florentskim/ gdy po śmierći Ianá Pálęologá/ nástąpił był ná Cesárstwo Konstántynopolskie Konstántyn brát iego/ y zámknioną ná Synodźie Florentskim Iedność znieważył/ y rozerwał/ pisał do niego Mikołay Papież/ tego imienia piąty/ strofuiąc go z tego/ y grożąc mu karániem/ iáki sie stáło nád onym niepłodnym figowym drzewem/ ktore do trzech lat okopáne/ y gnoiem obłożone bydź/ pozwolone było. A potym iesliby zostáwáło niepłodne/ áby po trzech lećiech było wyćięte/ żeby y źiemie nádáremnie nie zástępowáło. Rzecz z vważeniem podźiwienia godná. Papież to pisał do Graekow w Roku 1451. A Turczyn Konstántynopol opánował w Roku 1453.
Skrót tekstu: SmotApol
Strona: 143
Tytuł:
Apologia peregrinacjej do Krajów Wschodnich
Autor:
Melecjusz Smotrycki
Miejsce wydania:
Dermań
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1628
Data wydania (nie wcześniej niż):
1628
Data wydania (nie później niż):
1628
naszych/ abo twoich/ nad jednorodzonym Synem swoim.
2. Porachuj się ty Człowiecze/ z grzechami twymi/ a obacz/ jakieby też karanie twoje/ za nie przystojne być miało. Jeśli na zielonym/ i owoc noszącym drzewie/ tak się stało/ cóżby miało się dziać z-tobą/ suchym/ leśnym/ niepłodnym drzewem? atoć jednak po ten czas/ dobroć Boska sfolgowała.
3. Dziękujęć/ najlitościwszy dobrodzieju/ Boże mój/ że mego zatracenia nie pragniesz/ ale owszem zbawienia szukasz/ do pokuty wżywasz/ do poprawy czekasz/ przeszkody odejmujesz/ a łaski dodajesz/ czasu i żywota przedłużasz/ ani moją przewłoką i niestatkiem się odrażasz
nászych/ ábo twoich/ nád iednorodzonym Synem swoim.
2. Poráchuy się ty Człowiecze/ z grzechámi twymi/ á obacz/ iákieby też karánie twoie/ zá nie przystoyne bydź miáło. Ieśli ná źielonym/ y owoc noszącym drzewie/ ták sie stáło/ cożby miáło się dźiać z-tobą/ suchym/ leśnym/ niepłodnym drzewem? átoć iednák po ten czás/ dobroć Boska zfolgowáłá.
3. Dźiękuięć/ naylutośćiwszy dobrodźieiu/ Boże moy/ że mego zátrácenia nie prágniesz/ ále owszem zbáwienia szukasz/ do pokuty wżywasz/ do popráwy czekasz/ przeszkody odeymuiesz/ á łáski dodaiesz/ czásu i żywotá przedłużasz/ áni moią przewłoką i niestátkiem się odrażasz
Skrót tekstu: DrużbDroga
Strona: 15
Tytuł:
Droga doskonałości chrześcijańskiej
Autor:
Kasper Drużbicki
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Kalisz
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1665
Data wydania (nie wcześniej niż):
1665
Data wydania (nie później niż):
1665
