ponosiłem, nie mogły ją odwieść od oszukania mojej osoby. Cóż czynić, rzekła Salmina, ja o sercu moim, daleko stateczniejszym tuszę, a niżeli o jej, a lubo Wmość mnie nie tak służył, jako onej; jej interesy jednak mnie są tak miłe, żebym nie cierpiała, słyszeć Kawalera narzekającego na niesłowną Siostrę moją. Wojewodzic, nie dawszy baczenia na ten dyskurs, tak bardzo rzetelny, wszelkie pożałowanie, oferty, grzeczności Salminy przypisował, a podziękowawszy za jej życzliwość, deklarował, że wszelką nieprzyjaźń w sercu swym ku Beraldzie chować będzie, i zaraz dnia drugiego, chciał odjechać do Ojczyzny swojej, aby już w zmianki o
ponośiłem, nie mogły ią odwieść od oszukánia moiey osoby. Cosz czynić, rzekłá Sálminá, ia o sercu moim, dáleko státecznieyszym tuszę, á niżeli o iey, á lubo Wmość mnie nie ták służył, iáko oney; iey interessy iednák mnie są tak miłe, żebym nie ćierpiáłá, słyszeć Káwálerá nárzekáiącego ná niesłowną Siostrę moią. Woiewodźic, nie dawszy baczenia ná tęn dyskurs, ták bárdzo rzetelny, wszelkie pożáłowánie, offerty, grzecznośći Sálminy przypisował, á podźiękowawszy zá iey życzliwość, deklárował, że wszelką nieprzyiaźń w sercu swym ku Beráldźie chowáć będźie, y záraz dniá drugiego, chćiał odiecháć do Oyczyzny swoiey, aby iusz w zmianki o
Skrót tekstu: PrechDziałKaw
Strona: 60
Tytuł:
Kawaler polski z francuskiego przetłumaczony
Autor:
Jean de Prechac
Tłumacz:
Jan Działyński
Miejsce wydania:
Toruń
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
epika
Gatunek:
romanse
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1722
Data wydania (nie wcześniej niż):
1722
Data wydania (nie później niż):
1722
