śmierć iks. Głębocki, bernardyn, po skonaniu jego z wielkim żalem przy liczbie wielkiej ludzi, rzekł te formalia: „Ej, Boże, daj mnie zakonnikowi i kapłanowi tak a nie inaczej skonać!” A jeżeli jeszcze, jako człowieka żyjącego na świecie dusza ze wszystkiego Bogu nie wypłaciła się, niech suppleat słabości człowieczeństwa niewinna krew Zbawiciela i przyczyna Matki Bożej. Amen.
Ip. Kazimierz Zawisza starosta czeczerski, brat mój, nie chorując nad tydzień w Rohotnej, aetatis suae Anno 25, Panu Bogu ducha oddał roku 1684 dnia 20 Maii z dobrą dyspozycją; prawie nie umarł, ale abdormivit in Domino, którego dusza in sanctissima pace requiescat.
śmierć jks. Głębocki, bernardyn, po skonaniu jego z wielkim żalem przy liczbie wielkiéj ludzi, rzekł te formalia: „Ej, Boże, daj mnie zakonnikowi i kapłanowi tak a nie inaczéj skonać!” A jeżeli jeszcze, jako człowieka żyjącego na świecie dusza ze wszystkiego Bogu nie wypłaciła się, niech suppleat słabości człowieczeństwa niewinna krew Zbawiciela i przyczyna Matki Bożéj. Amen.
Jp. Kazimierz Zawisza starosta czeczerski, brat mój, nie chorując nad tydzień w Rohotnéj, aetatis suae Anno 25, Panu Bogu ducha oddał roku 1684 dnia 20 Maii z dobrą dyspozycyą; prawie nie umarł, ale abdormivit in Domino, którego dusza in sanctissima pace requiescat.
Skrót tekstu: ZawiszaPam
Strona: 12
Tytuł:
Pamiętniki
Autor:
Krzysztof Zawisza
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1715 a 1717
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1717
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Julian Bartoszewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Jan Zawisza
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1862
tych drzew, które się żywiącymi zdały, Gdy się na Orfeowej dźwięk liry schadzały, I tych, w które zmienione trackich krajów żony, Od których broni muzyk legł nieprzepłacony; I to drzewo się zejdzie, w które się ubrała Córka, która ojcem swym ojca mieć nie chciała, I drzewo Leukotojej i Dryjopy, którą Niewinna winność twardą otoczyła skórą, I lotos, z której krwawe gałązki urwanej Wypadły krople; niechaj da swojej kochanej Sośnie Cybele, w którą Atysa zgniewana Zmieniła; niechaj także jedna opłakana Topola obrócona będzie do roboty Z tych, w które Heliades zmienione sieroty; Więc i drzewo oliwy niechaj lęże polne To, w które włoski pasterz
tych drzew, które się żywiącymi zdały, Gdy się na Orfeowej dźwięk liry schadzały, I tych, w które zmienione trackich krajów żony, Od których broni muzyk legł nieprzepłacony; I to drzewo się zejdzie, w które się ubrała Córka, która ojcem swym ojca mieć nie chciała, I drzewo Leukotojej i Dryjopy, którą Niewinna winność twardą otoczyła skórą, I lotos, z której krwawe gałązki urwanej Wypadły krople; niechaj da swojej kochanej Sośnie Cybele, w którą Atysa zgniewana Zmieniła; niechaj także jedna opłakana Topola obrócona będzie do roboty Z tych, w które Helijades zmienione sieroty; Więc i drzewo oliwy niechaj lęże polne To, w które włoski pasterz
Skrót tekstu: MorszAUtwKuk
Strona: 131
Tytuł:
Utwory zebrane
Autor:
Jan Andrzej Morsztyn
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1654
Data wydania (nie wcześniej niż):
1654
Data wydania (nie później niż):
1654
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Utwory zebrane
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1971
tajemnicy, tej Materyj o Trójcy Świętej i Wcieleniu Syna Boskiego, że Chrystus Syn Boga żywego. Miał dowcip Jan Święty, Orlik to, dojrzy ten: a w-ostatku cała szkoła dwunastu, przecięć mieli rozum. Powiada Chryzostom Z: Nie w-mistrzu wina, nie w-Uczniach wada, oboja strona niewinna, nie naganna. Czemuż nie zrozumieli? nie w-uczącym, nie w-uczniach wina, ale gryźli się zwolennicy i dla tego pojmować nie mogli: otoli przecię i trudne też Pan słowa powiadał. A tu się daje nauka Nauczycielom i Inspektórom, szkoda nazbyt wgrażać się w-młodź, bo bojaśń i frasunek ogłupi ich
táiemnicy, tey Máteryi o Troycy Swiętey i Wćieleniu Syná Boskiego, że Christus Syn Bogá żywego. Miáł dowćip Ian Swięty, Orlik to, doyrzy ten: á w-ostátku cáła szkołá dwunastu, przećięć mieli rozum. Powiada Chryzostom S: Nie w-mistrzu winá, nie w-Uczniách wádá, oboiá stroná niewinna, nie nágánna. Czemuż nie zrozumieli? nie w-uczącym, nie w-uczniách winá, ále gryźli się zwolennicy i dla tego poimowáć nie mogli: otoli przećię i trudne też Pan słowá powiádał. A tu się dáie náuká Náuczyćielom i Inspektorom, szkodá názbyt wgrażáć się w-młodź, bo boiaśń i frásunek ogłupi ich
Skrót tekstu: MłodzKaz
Strona: 90
Tytuł:
Kazania i homilie
Autor:
Tomasz Młodzianowski
Drukarnia:
Collegium Poznańskiego Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Poznań
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
kazania
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1681
Data wydania (nie wcześniej niż):
1681
Data wydania (nie później niż):
1681
Waszym rękom wiązania i rozwiązywania moc jest powierzona. Wy jesteście Kapłani Boga najwyższego/ siebie i innych poświęcać Dar mający. A przeto z pilnością czujcie/ abyście niedbalstwa ślepotą/ i snem lenistwa pogrążeni/ i samych was/ i powierzonych wam w nieprzebytą przepaść wrzuciwszy/ wiecznym piekielnego błota smrodem/ nie oszkaradzili/ których wszytkich niewinna Krew/ z rąk waszych będzie rekwirowana. A do pospolitego narodu w te słowa napomnienie i naukę czynimy: Wszelka Dusza mocam wyższym niechaj będzie poddana. Abowiem Przełożeni nie są strachem dobremu uczynkowi/ ale złemu. A chcesz się nie bać Przełożeństwa? czyń dobrze/ a będziesz miał cześć do niego/ boć on jest
Wászym rękom wiązánia y rozwiązywánia moc iest powierzoná. Wy iesteśćie Kápłani Bogá naywyższego/ śiebie y innych poświącáć Dar máiący. A przeto z pilnośćią cżuyćie/ ábyście niedbalstwá ślepotą/ y snem lenistwá pogrążeni/ y sámych was/ y powierzonych wam w nieprzebytą przepáść wrzućiwszy/ wiecżnym piekielnego błotá smrodem/ nie oszkárádźili/ ktorych wszytkich niewinna Krew/ z rąk wászych będźie requirowána. A do pospolitego narodu w te słowá nápomnienie y náukę cżynimy: Wszelka Duszá mocam wyższym niechay będźie poddána. Abowiem Przełożeni nie są stráchem dobremu vcżynkowi/ ále złemu. A chcesz się nie bać Przełożeństwá? cżyń dobrze/ á będziesz miał cżeść do niego/ boć on iest
Skrót tekstu: SmotLam
Strona: 8v
Tytuł:
Threnos, to iest lament [...] wschodniej Cerkwi
Autor:
Melecjusz Smotrycki
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1610
Data wydania (nie wcześniej niż):
1610
Data wydania (nie później niż):
1610
wołny. Słuchaj co mówi głowa Apostołów wszystkich/ Piotr święty: Wiedzcie o tym bracia, iż nie skazitelnym złotem, abo srebrem, odkupieni jesteście od marnego waszego obcowania tradycjej ojczystej, ale drogą krwią, jakoby Baranka niepokalanego Chrystusa, i niepomazanego. I także to miał być kupiony pokoj nasz z niebem/ krew niewinna miała zbroczyć baranka niewinnego? Nie mogłoż być inaczej? mogło być. ale miłosierdzie wielkie Pańskie/ inakszą radę w Konsistorzu Trójce przenaświętszej zawarło: krwie szukało/ krwią samą/ i to z ciała niewinnego wylaną/ z ciała zjednoczonego z Bóstwem do jednej persony. O łaska! o miłosierdzie! Wielka była dobroć Boża/ iż
wołny. Słuchay co mowi głowá Apostołow wszystkich/ Piotr święty: Wiedzćie o tym bráćia, iż nie skázitelnym złotem, ábo srebrem, odkupieni iesteśćie od márnego wászego obcowánia trádicyey oyczystey, ále drogą krwią, iákoby Báránká niepokalánego Chrystusá, y niepomázánego. I tákże to miał być kupiony pokoy nász z niebem/ krew niewinna miáłá zbroczyć báránká niewinnego? Nie mogłoż być ináczey? mogło być. ále miłośierdźie wielkie Páńskie/ inákszą rádę w Konsistorzu Troyce przenaświętszey záwárło: krwie szukáło/ krwią sámą/ y to z ćiáłá niewinnego wylaną/ z ćiáłá ziednoczonego z Bostwem do iedney persony. O łáská! o miłośierdźie! Wielka byłá dobroć Boża/ iż
Skrót tekstu: BirkOboz
Strona: 20
Tytuł:
Kazania obozowe o Bogarodzicy
Autor:
Fabian Birkowski
Drukarnia:
Andrzej Piotrowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
kazania
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1623
Data wydania (nie wcześniej niż):
1623
Data wydania (nie później niż):
1623
zabit będzie, a drugi na to miejsce król obrany«! Senatorowie tedy królewscy mówili im: »Cóź takiego złego uczynił?« A oni, barziej rozdrażnieni, głosem wielkim mówili: »Zabić tego, a inszego obrać!« Widząc tedy król, jako ten, który był cichy zawsze a cierpliwy, jako owieczka niewinna, iż nic senatorowie u rokoszu nie mogli sprawić, i owszem tym większy rozruch dział się miedzy ludźmi, uczyniwszy rady z nimi, posłał do rokoszu niektórych, rozkazując im srogo, aby żołnierza swojego rozpuścili, rozruchów i tumultów w Królestwie aby więcej nie czynili, do domów się swych wrócili, grzechów do grzechów do nieba
zabit będzie, a drugi na to miejsce król obrany«! Senatorowie tedy królewscy mówili im: »Cóź takiego złego uczynił?« A oni, barziej rozdrażnieni, głosem wielkim mówili: »Zabić tego, a inszego obrać!« Widząc tedy król, jako ten, który był cichy zawsze a cierpliwy, jako owieczka niewinna, iż nic senatorowie u rokoszu nie mogli sprawić, i owszem tym większy rozruch dział się miedzy ludźmi, uczyniwszy rady z nimi, posłał do rokoszu niektórych, rozkazując im srogo, aby żołnierza swojego rozpuścili, rozruchów i tumultów w Królestwie aby więcej nie czynili, do domów się swych wrócili, grzechów do grzechów do nieba
Skrót tekstu: KrysPasCz_II
Strona: 54
Tytuł:
Passya pana naszego Zygmunta Trzeciego, króla polskiego, podług jego sługi i wiernego poddanego, z panem swym spółcierpiącego.
Autor:
Szczęsny Kryski
Miejsce wydania:
Janowiec
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1606
Data wydania (nie wcześniej niż):
1606
Data wydania (nie później niż):
1606
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jan Czubek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1918
trudności, czas, i industria ufacylituje.
PIES wrzodowate liże nogi z napisem: Fert lingva medelam. Służy spowiedzi, et libero veto, głosom w Polsce.
BULKI z piany Geniusz puszcza na wiatr cum Epigraphe: Si tangas,frangas.
ŁABĘC pływający z Inskrypcją Tangor, non tingor ab unda. Taka być powinna nasza niewinna z Światowemi konwersacja.
FENIKs na stusie górejący z Inskrypcją: Non poterat fato nobiliore mori Na pochwałę na wojnie, albo z miłości BOGA umierających.
RĘKA na Monecie Obraz wybijająca cum Nota: Dant pretium plagae.
RĘKA zbrojna Miecz kładzie na Księdze, Symbolum Henryka III. Cesarza z Inskrypcją: Hic regit. ille tuetur,
trudności, czas, y industrya ufacylituie.
PIES wrzodowate liże nogi z napisem: Fert lingva medelam. Służy spowiedzi, et libero veto, głosom w Polszcze.
BULKI z piany Geniusz puszcza na wiatr cum Epigraphe: Si tangas,frangas.
ŁABĘC pływaiący z Inskrypcyą Tangor, non tingor ab unda. Taka bydź powinna nasza niewinna z Swiatowemi konwersacya.
FENIX na stusie goreiący z Inskrypcyą: Non poterat fato nobiliore mori Na pochwałę na woynie, albo z miłości BOGA umieraiących.
RĘKA na Monecie Obraz wybiiaiąca cum Nota: Dant pretium plagae.
RĘKA zbroyna Miecz kładzie na Księdze, Symbolum Henryka III. Cesarza z Inskrypcyą: Hic regit. ille tuetur,
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 1196
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
w Cusco, Mieście, od Amerykanów zabity: Vincentius De Valle Virydy Mnich na Punie Insule od grubiańskich Pogan kijmi ubity, Ferdynandus Pizarrus w Więzieniu w Hiszpani do starości siedział: Ostatni Gonzalus Pizarrus na przeciw Królowi Hiszpańskiemu w Peru wojnę podniósłszy, Geografia Generalna i partykularna
schwytany od Piotra Gasca, ostatnią zgładzony Karą. Tak Krew niewinna, wiele winnemi poczyniła, i ukaranemi. Panowała w Persji Familia INGÓW, coś trochę więcej nad lat 300. Dla rozrywki i dywertymentu swego, oprócz Pałacu, i ogrodu w Cusco cudownie bogatych, mieli też na Insule Puna, vulgo SanIacob zwanej, na 48 tysięcy kroków swą cyrcumferencją zabierającej od Tumbes Prowincyj, na 12
w Cusco, Mieście, od Amerykanow zabity: Vincentius De Valle Viridi Mnich na Punie Insule od grubiańskich Pogan kiymi ubity, Ferdinandus Pizarrus w Więzieniu w Hiszpani do starości siedział: Ostatni Gonzalus Pizarrus na przeciw Krolowi Hiszpańskiemu w Peru woynę podniosłsży, Geografia Generalna y partykularna
zchwytany od Piotra Gasca, ostatnią zgładzony Karą. Tak Krew niewinna, wiele winnemi poczyniła, y ukaranemi. Panowała w Persii Familia INGOW, coś troche więcey nad lat 300. Dla rozrywki y diwertymentu swego, oprocz Pałacu, y ogrodu w Cusco cudownie bogatych, mieli też na Insule Puna, vulgo SanIacob zwaney, na 48 tysięcy krokow swą cyrcumferencyą zabieraiącey od Tumbes Prowincyi, na 12
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 593
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
wdowom, ubogim, pielgrzymom podruznym wszelką łatwość według sprawiedliwości, nieuwodząc się korupcjami zadnymi, dam i rozsądzę i krzywdy czynić niechcę, w gniwie zostając z kim, mscić się, ani w prawie, ani też inaczej nie będę i wszytko według świętej sprawiedliwości rozsądzę i zachowam, tak mi P. Boże dopomosz i niewinna męka jezusa mego.
4153. (114.) Przysięga przysiężnego: la, Jan, przysięgam P. Bogu Wszechmogącemu w Trojcy Sw. jedynemu. N. P. Mariej i wszystkim świętym, iż Pana mego dziedzicznego obiecuję w niwczym niezdradzic i wiernym jemu bęndę, w sądzie sprawiedliwość zachowam, wojtowi posłuszeństwo obiecuję
wdowom, ubogim, pielgrzymom podruznym wszelką łatwość według sprawiedliwosci, nieuwodząc się korrupcyami zadnymi, dam y rozsądzę y krzywdy czynic niechcę, w gniwie zostaiąc z kim, mscić się, ani w prawie, ani tesz inaczey nie bendę y wszytko według świętey sprawiedliwosci rozsądzę y zachowam, tak mi P. Boze dopomosz y niewinna męka lezusa mego.
4153. (114.) Przysięga przysięznego: la, Ian, przysięgam P. Bogu Wszechmogącemu w Troycy Sw. iedynemu. N. P. Maryey y wszystkim swiętym, isz Pana mego dziedzicznego obiecuię w niwczym niezdradzic y wiernym iemu bęndę, w sądzie sprawiedliwośc zachowam, woytowi posłuszenstwo obiecuię
Skrót tekstu: KsPtaszUl_3
Strona: 564
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Ptaszkowa, cz. 3
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Ptaszkowa
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1722 a 1750
Data wydania (nie wcześniej niż):
1722
Data wydania (nie później niż):
1750
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
Pana mego dziedzicznego obiecuję w niwczym niezdradzic i wiernym jemu bęndę, w sądzie sprawiedliwość zachowam, wojtowi posłuszeństwo obiecuję, tak bogatemu, ubogiemu poddanemu, wdowie i każdemu jednako sądzić sprawiedliwie według prawa powinien będę, korupcjami zadnymi uwodzic się nie będę i wszytko według prawa postanowionego zachowam. Tak mi P. Boże dopomosz i niewinna jega męka Jezusowa. (Ij. 138)
4154. (115) Wniosł w sądzie niniejszym ilację alias zalił się wójt pomieniony na Stanisława Ogorzalka, który porwał się do kija na wójta, jako się pokazało, zaczym popada winę grzywien 2, grzywna jedna na wosk do kościoła tutejszego, i plag 30 postronkiem sąd nasz
Pana mego dziedzicznego obiecuię w niwczym niezdradzic y wiernym iemu bęndę, w sądzie sprawiedliwośc zachowam, woytowi posłuszenstwo obiecuię, tak bogatemu, ubogiemu poddanemu, wdowie y kozdemu iednako sądzic sprawiedliwie według prawa powinien bendę, korrupcyami zadnymi uwodzic się nie bendę y wszytko według prawa postanowionego zachowam. Tak mi P. Boze dopomosz y niewinna iega męka Iezusowa. (II. 138)
4154. (115) Wniosł w sądzie ninieyszym illacyę alias zalił się woyt pomieniony na Stanisława Ogorzalka, ktory porwał się do kija na woyta, iako się pokazało, zaczym popada winę grzywien 2, grzywna iedna na wosk do koscioła tuteyszego, y plag 30 postronkiem sąd nasz
Skrót tekstu: KsPtaszUl_3
Strona: 564
Tytuł:
Księgi gromadzkie wsi Ptaszkowa, cz. 3
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Ptaszkowa
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1722 a 1750
Data wydania (nie wcześniej niż):
1722
Data wydania (nie później niż):
1750
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
