.
Żołądkowi w trawieniu osłabiałemu i chęci do jedzenia upadłej/ jest bardzo osobliwa/ przez dni dziewięć porządnie po kwincie z dziesiącią gut abo kropli Olejku słodkiego z koperwaseru w kwaterce Małmazji biorąc. Krew.
Krew poleruje i chędoży w ciele. Porom Pluć i Wątrób.
Piszczałki abo żyły przez które Duchowie ciało ożywiające przechodzą/ zwłaszcza płucne i wątrobne przechędaża/ i zamulone otwiera. Kamień w nyrkach i w pęcherzu.
Kamień w Nyrkach/ w Pęcherzu/ leczy i wywodzi/ a cały Rok od tego wolne czyni. Miesięcznej.
Miesięczną chorobę Białogłowom nad przyrodzenie zatrzymaną wzbudza/ a nie swych czasów przychodzącą w swój tryb przywodzi. Pragnieniu nocnemu białogłowskiemu.
Pragnienie zbytnie
.
Zołądkowi w trawieniu osłábiáłemu y chęći do iedzenia vpádłey/ iest bárdzo osobliwa/ przez dni dźiewięć porządnie po kwincie z dźieśiąćią guth ábo kropli Oleyku słodkiego z koperwaseru w kwáterce Máłmázyey biorąc. Krew.
Krew poleruie y chędoży w ćiele. Porom Pluc y Wątrob.
Pisczałki ábo żyły przez ktore Duchowie ćiáło ożywiáiące przechodzą/ zwłasczá płucne y wątrobne przechędaża/ y zámulone otwiera. Kámień w njrkách y w pęchyrzu.
Kámień w Nyrkách/ w Pęchyrzu/ leczy y wywodźi/ á cáły Rok od tego wolne czyni. Mieśięczney.
Mieśięczną chorobę Białogłowom nád przyrodzenie zátrzymáną wzbudza/ á nie swych czásow przychodzącą w swoj tryb przywodźi. Prágnieniu nocnemu białogłowskiemu.
Prágnienie zbytnie
Skrót tekstu: SyrZiel
Strona: 77
Tytuł:
Zielnik
Autor:
Szymon Syreński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Tematyka:
botanika, zielarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
w którejby przez noc mokła ciemierzyca czarna napryskuj nozdrza często/ abo namoczywszy parę piór gęsich/ wtykaj w obie nozdrza/ aż je wyprysnie. Insze.
Kurze ziele z korzeniem warz w wodzie/ dawaj koniowi tę wodę pić/ a ziele jeść/ ochłodziwszy/ do dni siedmiu/ barzo czyści ropę zewnętrzną/ i urazy płucne goi. O wilczym i o psim zębie. Rozdział 12.
TO są właśnie psie zęby/ kiedy niektóre trzonowe zęby wyrastając z tego abo z owego boku/ nad zwykłe z drugiemi porównanie ostrzeją/ abo jako drugie jakie zęby na wierzchu wypuszczają. Zatym żując koń/ tak barzo nimi język siecze/ że czasem aż do
w ktoreyby przez noc mokłá ćiemierzycá czarna nápryskuy nozdrzá często/ ábo námoczywszy parę pior gęśich/ wtykay w obie nozdrzá/ áż ie wyprysnie. Insze.
Kurze źiele z korzeniem warz w wodźie/ daway koniowi tę wodę pić/ á źiele ieść/ ochłodźiwszy/ do dni śiedmiu/ bárzo czyśći ropę zewnętrzną/ y vrázy płucne goi. O wilczym y o pśim zębie. Rozdział 12.
TO są własnie pśie zęby/ kiedy niektore trzonowe zęby wyrastáiąc z tego ábo z owego boku/ nád zwykłe z drugiemi porownánie ostrzeią/ ábo iáko drugie iákie zęby ná wierzchu wypuszczáią. Zátym żuiąc koń/ ták bárzo nimi ięzyk śiecze/ że czásem áż do
Skrót tekstu: DorHip_II
Strona: N
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_II
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
