. Collector Speculi, ex lacobo d[...] Paradiso. Patrz też w Tytu: Uciekać/ Przykłąd 1. I Tyt: Afect/ Przykład 1. Chwała niebieska. Chwała niebieska. Przykład I. Chwały niebieskiej na krociuchny czas doznawszy dziecię/ wszytkimi językami mówiło. Przykł. 138.
CZasu powietrze w domu Prokuratora Rzymskiego był ochłopię pastuszę wielkie prostoty i pokory. Gdy tedy powietrzem wiele pomarło z tego domu/ zarażone też było powietrzem i to chłopię i zaraz umarło. Potym gdy ożyło/ kazało Pana swego zawołać/ i rzekło. Jam był w niebie/ i którzy jeszcze z tego domu pomrzeć mają wyrozumiałem: ci i ci pomrą/ ty
. Collector Speculi, ex lacobo d[...] Paradiso. Pátrz też w Tytu: Vćiekáć/ Przykłąd 1. Y Tyt: Affect/ Przykład 1. Chwałá niebieska. Chwałá niebieska. PRZYKLAD I. Chwały niebieskiey ná kroćiuchny czás doznawszy dźiećię/ wszytkimi ięzykami mowiło. Przykł. 138.
CZásu powietrze w domu Prokuratorá Rzymskiego był ochłopię pastuszę wielkie prostoty y pokory. Gdy tedy powietrzem wiele pomárło z tego domu/ zárażone też było powietrzem y to chłopię y záraz vmárło. Potym gdy ożyło/ kazáło Páná swego záwołáć/ y rzekło. Iam był w niebie/ y ktorzy iescze z tego domu pomrzeć máią wyrozumiałem: ci y ci pomrą/ ty
Skrót tekstu: ZwierPrzykład
Strona: 146
Tytuł:
Wielkie zwierciadło przykładów
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Szymon Wysocki
Drukarnia:
Jan Szarffenberger
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
przypowieści, specula (zwierciadła)
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
Chociaż stoją barani na porwaniu spaśni, Najwięcej na człowieka srogi się wilk waśni? I żeby nie wziął kiedy, rzadki dzień, pastucha. A nas za sprośne grzechy nie zdejmuje skrucha, Mówimy: Niech się wilka dzieci boją małe, Pewnie się nie ośmieli na męże dojźrałe. Ja bym zaś wolał, jako najlichsze pastuszę, Żeby wilk zjadł me ciało niźli diabeł duszę.” Toż oni wszyscy ludzie i z panem myśliwem Zlękną się, tak widomym przerażeni dziwem, I ten się dożywotnym obowiąże wotem, Nigdy w święto z myślistwem nie jeździć na potem. Wielki to dziw, gdy sama w wilka się przetworzy; Większy, gdy na wilczycę
Chociaż stoją barani na porwaniu spaśni, Najwięcej na człowieka srogi się wilk waśni? I żeby nie wziął kiedy, rzadki dzień, pastucha. A nas za sprośne grzechy nie zdejmuje skrucha, Mówimy: Niech się wilka dzieci boją małe, Pewnie się nie ośmieli na męże dojźrałe. Ja bym zaś wolał, jako najlichsze pastuszę, Żeby wilk zjadł me ciało niźli diaboł duszę.” Toż oni wszyscy ludzie i z panem myśliwem Zlękną się, tak widomym przerażeni dziwem, I ten się dożywotnym obowiąże wotem, Nigdy w święto z myślistwem nie jeździć na potem. Wielki to dziw, gdy sama w wilka się przetworzy; Większy, gdy na wilczycę
Skrót tekstu: PotFrasz2Kuk_II
Strona: 230
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część wtora
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
