wszelką pomoc i protekcją, Manifest swój w Państwie Lotariusza publikowali, aby tameczni Obywatele Papieża nie mieli za Głowę. Anastasius Bibliothecarius.
W tym Fociusz uczynił się Ekumenicznym Powszechnym Patriarchą, Jęcz ukrócone cugle jego zbytniej ambicyj, bo po Michale Cesarzu zabitym, nastąpił Bazyli Macedo, i zaraz Biskupa Rzymskiego Mikołaja Dekretowi zadosić czyniąc Fociusza z Patriarchostwa do Klasztoru pofłał, a Ignacego znowu osądził in Sede Patriarchali. Ekspediował Posłów Bazyli do Rzymu i Fociusz O Schizmie Greckiej
tego adorując, którego nie dawno wyklął był, ale Okręt z Posłem jego utonął. Adrianus II. Sukcesor Mikołaja I. przyjął Cesarskich Posłów rżucających pod nogi Papieskie Dzieje Fociuszowego Konsylium, które Cesarski Poseł mieczem
wszelką pomoc y protekcyą, Manifest swoy w Państwie Lotaryusza publikowáli, aby tameczni Obywatele Papieża nie mieli za Głowę. Anastasius Bibliothecarius.
W tym Fociusz uczynił się Ekumenicznym Powszechnym Patryarchą, Iecz ukrocone cugle iego zbytniey ambicyi, bo po Michale Cesarzu zabitym, nastąpił Bazyli Macedo, y zaraz Biskupa Rzymskiego Mikołaia Dekretowi zadośyć czyniąc Fociusza z Patryarchostwa do Klasztoru pofłał, a Ignacego znowu osądził in Sede Patriarchali. Expediował Posłow Bazyli do Rzymu y Fociusz O Schizmie Greckiey
tego adoruiąc, ktorego nie dawno wyklął był, ale Okręt z Posłem iego utonął. Adrianus II. Sukcesor Mikołaia I. przyiął Cesarskich Posłow rżucaiących pod nogi Papieskie Dzieie Fociuszowego Concilium, ktore Cesarski Poseł mieczem
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 1137
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
szczęściem przyszedł do wielkich bogactw/ i dano mu było rząd w ręce miasta głównego Syriej. CELESIRIA.
CElesiria jest właśnie owa Prowincja/ która leży miedzy Libanem i Antylibanem/ kędy się zaczyna Orons/ a dziś go zowią Farfarus rzeka: nad brzegiem jej siedzi Antiochia/ sławna dla rezydenciej tam ś. Piotra: i dla Patriarchostwa/ które tam fundował: i dla tego/ iż tam wierne poczęto nazywać Chrześcijany. Teraz raczej jest ruiną abo grobem swym/ a niż czym inszym. Są tam przecię jeszcze całe mury barzo piękne z błankowaniem wokoło/ po którym mogą chodzić podle siebie trzy osoby/ i barzo wiele wież. Jest też tam zamek jeden
sczęśćiem przyszedł do wielkich bogactw/ y dano mu było rząd w ręce miástá głownego Syriey. CELESIRIA.
CElesiria iest własnie owá Prouincia/ ktora leży miedzy Libanem y Antilibanem/ kędy się záczyna Orons/ á dźiś go zowią Fárfarus rzeká: nád brzegiem iey śiedźi Antiochia/ sławna dla residenciey tám ś. Piotrá: y dla Pátriárchostwá/ ktore tám fundował: y dla tego/ iż tám wierne poczęto názywáć Chrześćiány. Teraz ráczey iest ruiną ábo grobem swym/ á niż czym inszym. Są tám przećię iescze cáłe mury bárzo piękne z błánkowániem wokoło/ po ktorym mogą chodźić podle śiebie trzy osoby/ y bárzo wiele wież. Iest też tám zamek ieden
Skrót tekstu: BotŁęczRel_I
Strona: 204
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. I
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
/ i Włoskie/ wziąwszy Konstantynopole/ postanowili tam/ oprócz Cesarza Łacinnika/ którym był Balduinus Comes Flandrie i Patriarchę też Tomam Moresini: i tak się złączył był kościół Grecki z Łacińskim: lecz w 70 lat potym/ gdy Łacinnicy zwyciężeni od Michała Paleologa/ utracili Cesarstwo/ nie zostało im też nic prawie inszego z Patriarchostwa/ oprócz tytułu/ a niejaki cień tamtego urzędu/ który jeszcze i po dziś dzień trzymają. Abowiem kościół Rzymski stanowi zawsze jednego po drugim Patriarchę Konstantynopolskiego/ za prawem na ten czas nabytym (jako też i Antiocheńskiego/ Aleksandryjskiego i Jerozolimskiego/ od onej wyprawy do ziemie ś. naszych/ aż do tąd) którego są
/ y Włoskie/ wźiąwszy Constántinopole/ postánowili tám/ oprocz Cesárzá Láćinniká/ ktorym był Bálduinus Comes Flándriae y Pátriárchę też Thomam Moresini: y ták się złączył był kośćioł Grecki z Láćińskim: lecz w 70 lat potym/ gdy Láćinnicy zwyćiężeni od Micháłá Páleologá/ vtráćili Cesárstwo/ nie zostáło im też nic práwie inszego z Pátriárchostwá/ oprocz titułu/ á nieiáki ćień támtego vrzędu/ ktory iescze y po dźiś dźień trzymáią. Abowiem kośćioł Rzymski stanowi záwsze iednego po drugim Pátriárchę Constántinopolskiego/ zá práwem ná ten czás nábytym (iáko też y Antiocheńskiego/ Alexándriyskiego y Ierozolimskiego/ od oney wypráwy do źiemie ś. nászych/ áż do tąd) ktorego są
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 122
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
w soborach szli zawsze za przykładem i za poważnością Cesarzów Konstantynopolskich. Takowej sekty są wszyscy owi/ którzy w Asiej trzymali obrządki i wiarę Grecką pod Patriarchami Konstantynopolskim/ Aleksandryjskim/ Antiocheńskim/ i Jerosolimskim; z których Antiocheński mieszka nie w Antiochii/ ale w Damaszku. Tych czterech Patriarchów Melechitskich obierają Biskupi z Prowincji abo z Patriarchostwa: a za czasów naszych nie szukają potwierdzenia/ jako zdawna czynili/ od stolice Apostołskiej; ale proszą o pozwolenie na obieranie/ od Basze Tureckiego/ a konfirmacji od Cesarza: za którego też mocą odprawują swoję władzą. Patriarchy po więtszej części obierają i poświęcają Biskupi i Arcybiskupi ich poddani: i pospolita to jest wszytkim
w soborách szli záwsze zá przykłádem y zá poważnośćią Cesárzow Constántinopolskich. Tákowey sekty są wszyscy owi/ ktorzy w Asiey trzymáli obrządki y wiárę Graecką pod Pátriárchámi Constántinopolskim/ Alexándriyskim/ Antiocheńskim/ y Ierosolimskim; z ktorych Antiocheński mieszka nie w Antiochiey/ ále w Dámászku. Tych czterech Pátriárchow Melechitskich obieráią Biskupi z Prowinciey ábo z Pátriárchostwá: á zá czásow nászych nie szukáią potwierdzenia/ iáko zdawná czynili/ od stolice Apostolskiey; ále proszą o pozwolenie ná obieránie/ od Básze Tureckiego/ á confirmátiey od Cesárza: zá ktorego też mocą odpráwuią swoię władzą. Pátriárchy po więtszey częśći obieráią y poświącáią Biskupi y Arcibiskupi ich poddáni: y pospolita to iest wszytkim
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 155
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
który umarł przedtym/ niż był otrzymał Konfirmacją: obrany był na jego miejsce Fater Dereba, Biskup z Gelu w Mediej. Ten otrzymał Konfirmacią od Papieża Grzegorza XIII. przez Brata Hermesa Eliasza Arcybiskupa Karamitskiego/ który też uczynił w Rzymie wyznanie wiary imieniem swego Patriarchy i Chaldejczyków Katolików: i tak dziś Nestoriani rozdzieleni są na dwoje Patriarchostwa/ pod jednymże tytułem Musalskim: jeden jest Nestorianów heretików/ którzy mieszkają w Babiloniej/ i w inszych miejscach przedtym wspomnionych: a drugiego nazywają teraz Chaldejczoków Asyryjskich wschodnich/ którzy mieszkają osobliwie w Karamit/ i wokoło/ i którzy obrzydziwszy sobie herezją i błędy Nestoriuszowe/ posłuszni są stolice Aposotolskiej. Jako też to wyznali utwierdzili
ktory vmárł przedtym/ niż był otrzymał Confirmátią: obrány był ná iego mieysce Fater Dereba, Biskup z Gelu w Mediey. Ten otrzymał Confirmácią od Papieżá Grzegorzá XIII. przez Brátá Hermesá Eliaszá Arcibiskupá Kárámitskiego/ ktory też vczynił w Rzymie wyznánie wiáry imieniem swego Pátriárchy y Cháldeyczykow Kátholikow: y ták dźiś Nestoriani rozdźieleni są ná dwoie Pátriárchostwá/ pod iednymże titułem Musálskim: ieden iest Nestorianow haeretikow/ ktorzy mieszkáią w Bábiloniey/ y w inszych mieyscách przedtym wspomnionych: á drugiego názywáią teraz Cháldeyczokow Assyriyskich wschodnich/ ktorzy mieszkáią osobliwie w Kárámit/ y wokoło/ y ktorzy obrzydźiwszy sobie haeresią y błędy Nestoriuszowe/ posłuszni są stolice Aposotolskiey. Iáko też to wyználi vtwierdźili
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 158
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
/ żeby Chrystus nie był prawdziwym człowiekiem/ i prawdziwym Bogiem: lecz się wstrzymawają od dwu natur/ żeby znienagła nie wpadli we dwie persony. A tak ona sprawa już była przywiedziona do dobrych terminów; aleć ją nakierowała i przeszkodziła jej ambicia i nikczemność jednego człowieka: a ten był Vicarius Patriarchy/ który pragnąc Patriarchostwa/ i bacząc/ że gdyby przyszło do zjednoczenia zaczętego z kościołem Rzymskim/ tedy on nie mógł postąpić na ten urząd/ tylko za władzą Papieską (a bał się iżby tego nie doszedł) naprzód sprawił to/ iż odłożono dekret/ o dwu naturach: a potym rozkazał/ aby go żaden nie podpisował: nakoniec
/ żeby Chrystus nie był prawdźiwym człowiekiem/ y prawdźiwym Bogiem: lecz się wstrzymawáią od dwu nátur/ żeby znienagłá nie wpádli we dwie persony. A ták oná spráwá iuż byłá przywiedźiona do dobrych terminow; áleć ią nákierowáłá y przeszkodźiłá iey ámbicia y nikczemność iednego człowieká: á ten był Vicárius Pátriárchy/ ktory prágnąc Pátriárchostwá/ y bácząc/ że gdyby przyszło do ziednoczenia záczętego z kośćiołem Rzymskim/ tedy on nie mogł postąpić ná ten vrząd/ tylko zá władzą Papieską (á bał się iżby tego nie doszedł) naprzod spráwił to/ iż odłożono dekret/ o dwu náturách: á potym roskazał/ áby go żaden nie podpisował: nákoniec
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 217
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
Włoskie, wziąwszy Konstaninopole, postanowili tam, oprócz Cesarza Łacinnika, którym był Baldujus Comes Flandrie, i Patriarchę też Tomam Moresini: i tak się złączył był kościół Grecki z Łacińskim: llecz w 70. lat potym, gdy Łacinnicy zwyciężeni od MIchała Paleologa, utracili Cesarstwo, nie zostało im też nic prawie inszego z Patriarchostwa, oprócz tytułu, a niejaki cien tamtego urzędu, który jeszcze i po dziś dzień trzymają. Abowiem kościół Rzymski stanowi zawsze jednego po drugim Patriarchę Konstatynopolskiego, za prawem na ten czas nabytym (i'ako też i Antiocheńskiego, Aleksandyjskiego i Jerosolimskiego, od onej wyprawy do ziemie ś. naszych, aż do tąd) którego są
Włoskie, wźiąwszy Constáninopole, postánowili tám, oprocz Cesárzá Łáćinniká, ktorym był Bálduius Comes Flandriae, y Pátriárchę też Thomam Moresini: y ták się złączył był kośćioł Grecki z Łáćinskim: llecz w 70. lat potym, gdy Łáćinnicy zwyćiężeni od MIcháłá Páleologá, utráćili Cesárstwo, nie zostáło im też nic práwie inszego z Pátriárchostwá, oprocz tytułu, á nieiáki ćien tamtego urzędu, ktory ieszcze y po dźiś dźień trzymaią. Abowiem kośćioł Rzymski stánowi záwsze iednego po drugim Pátriárchę Constátynopolskiego, zá práwem ná ten czás nábytym (i'ako też y Antiochenskiego, Alexándiyskiego y Ierosolimskiego, od oney wypráwy do źiemie ś. nászych, áż do tąd) ktorego są
Skrót tekstu: MurChwałPam
Strona: X3
Tytuł:
Pamiętnik albo Kronika Pruskich Mistrzów i Książąt Pruskich
Autor:
Mikołaj Chwałkowski
Drukarnia:
Jan Tobiasz Keller
Miejsce wydania:
Poznań
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
kroniki
Tematyka:
geografia, historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1712
Data wydania (nie wcześniej niż):
1712
Data wydania (nie później niż):
1712
