i jakiego z jaką świerzopą chować 17. O czasie przypuszczania koni, a uchowaniu świerzop, i rozeznaniu będzieli zrzobek czyli klaczka 18. Jakie pastwiska stadom różne mają być obierane, i jako chować tak lecie jako zimie. 19. O rozeznaniu lat końskich 20. O straży koło stada 21. O uwałaszeniu 22. O piątnowaniu 23. W Księgach Wtórych. Przedmowa Rozdział 1. W którym czasie źrzebię z stada brać 2. HIPICA abo O KONIACH, Księgi Pierwsze. Przedmowa. Rozdz: 1.
WSzelka rzecz na świecie/ i wszystko cokolwiek tak bystrym okiem zajźrzeć/ jako też rozmyślaniem pojąć możemy/ rodzaj i początek swój wziąć kiedyżkolwiek musiała:
y iákiego z iáką świerzopą chowáć 17. O czáśie przypuszczánia koni, á vchowániu świerzop, y rozeznániu będzieli zrzobek czyli kláczká 18. Iákie pástwiská stádom rożne máią być obieráne, y iáko chowáć ták lećie iáko zimie. 19. O rozeznániu lat końskich 20. O straży koło stádá 21. O vwałaszeniu 22. O piątnowániu 23. W Kśięgách Wtorych. Przedmowá Rozdział 1. W ktorym czáśie źrzebię z stádá bráć 2. HIPPICA ábo O KONIACH, Kśięgi Pierwsze. Przedmowá. Rozdz: 1.
WSzelka rzecz ná świećie/ y wszystko cokolwiek ták bystrym okiem záyźrzeć/ iáko też rozmyślániem poiąć możemy/ rodzay y początek swoy wźiąć kiedyżkolwiek muśiáłá:
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: 5
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
kurzawy ziemnej rychlej się zapiec i zastrupić mogła rana/ strzegąc od much i zamoczenia w wodzie/ a pół zgojonego możesz śmiele puścić w trawę na dobre pastwiska/ nie ruszając go aż się dobrze wychodzi i wychowa. Którego sposobu w opisanym czasie naśladując/ barzo prędko i bezpiecznie uleczonego bez żadnego obawiania mieć będziesz wałacha. O piątnowaniu. Rozdział 23.
ZDało mi się na samym ostatku i tego nie przemilczeć/ ponieważ różne nacje w piątnowaniu koni różne i zwyczaje i przyczyny o nich mają. Abowiem jedni piątna kładą na czeluściach/ a tego dzierżą się zwyczaju nawięcej we Włoskich krainach. Drudzy na szyj/ co się i Cesarzowi Maksymilianowi podobało/ bo tak
kurzáwy źiemney rychley się zápiec y zástrupić mogłá ráná/ strzegąc od much y zámoczenia w wodźie/ á puł zgoionego możesz śmiele puśćić w trawę ná dobre pástwiská/ nie ruszáiąc go áż się dobrze wychodźi y wychowa. Ktorego sposobu w opisánym czáśie náśláduiąc/ bárzo prędko y bespiecznie vleczonego bez żadnego obawiánia mieć będźiesz wáłáchá. O piątnowániu. Rozdział 23.
ZDáło mi się ná sámym ostátku y tego nie przemilczeć/ ponieważ rożne nácye w piątnowániu koni rożne y zwyczáie y przyczyny o nich máią. Abowiem iedni piątná kłádą ná czeluśćiách/ á tego dźierżą się zwyczáiu nawięcey we Włoskich kráinách. Drudzy ná szyi/ co się y Cesárzowi Máxymilianowi podobáło/ bo ták
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Eij
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
zgojonego możesz śmiele puścić w trawę na dobre pastwiska/ nie ruszając go aż się dobrze wychodzi i wychowa. Którego sposobu w opisanym czasie naśladując/ barzo prędko i bezpiecznie uleczonego bez żadnego obawiania mieć będziesz wałacha. O piątnowaniu. Rozdział 23.
ZDało mi się na samym ostatku i tego nie przemilczeć/ ponieważ różne nacje w piątnowaniu koni różne i zwyczaje i przyczyny o nich mają. Abowiem jedni piątna kładą na czeluściach/ a tego dzierżą się zwyczaju nawięcej we Włoskich krainach. Drudzy na szyj/ co się i Cesarzowi Maksymilianowi podobało/ bo tak dzianety stada swego piątnować kazał na kształt ostrożki na szyj. Inni zasie piątna kładą na udach/ abo na
zgoionego możesz śmiele puśćić w trawę ná dobre pástwiská/ nie ruszáiąc go áż się dobrze wychodźi y wychowa. Ktorego sposobu w opisánym czáśie náśláduiąc/ bárzo prędko y bespiecznie vleczonego bez żadnego obawiánia mieć będźiesz wáłáchá. O piątnowániu. Rozdział 23.
ZDáło mi się ná sámym ostátku y tego nie przemilczeć/ ponieważ rożne nácye w piątnowániu koni rożne y zwyczáie y przyczyny o nich máią. Abowiem iedni piątná kłádą ná czeluśćiách/ á tego dźierżą się zwyczáiu nawięcey we Włoskich kráinách. Drudzy ná szyi/ co się y Cesárzowi Máxymilianowi podobáło/ bo ták dźiánety stádá swego piątnowáć kazał ná kształt ostrożki ná szyi. Ini záśie piątná kłádą ná vdách/ ábo ná
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Eij
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
barzo należało/ gdzie mianowicie piątno kłaść/ i jeśli ono zawsze kładziono być ma/ nie za rzecz nader potrzebną/ ale tylo za zwyczajną być rozumiem: to jest żeby wiedziano/ z której krainy/ i z którego stada koń urodzeniem wyszedł. Na tym zda mi się więcej należy/ walaćli konia/ czyli wiązać w piątnowaniu/ co mu zdrowiej i z mniejszą obrazą członków/ i w którym roku piątnować onego zejdzie się. Księgi Pierwsze.
Czas piątnowania tedy ten jest/ gdy się ciało wypełniać pocznie/ tak w udziech jako i wszędzie/ co się w roku dzieje wtórym. Acz drudzy nie kładą aż czasu brania na stajnią/ gdy już
bárzo należáło/ gdźie miánowićie piątno kłáść/ y iesli ono záwsze kłádźiono być ma/ nie zá rzecz náder potrzebną/ ále tylo zá zwyczáyną być rozumiem: to iest żeby wiedźiano/ z ktorey kráiny/ y z ktorego stádá koń vrodzeniem wyszedł. Ná tym zda mi się więcey należy/ waláćli koniá/ czyli wiązáć w piątnowániu/ co mu zdrowiey y z mnieyszą obrázą członkow/ y w ktorym roku piątnowáć onego zeydźie się. Kśięgi Pierwsze.
Czás piątnowánia tedy ten iest/ gdy się ćiáło wypełniáć pocznie/ ták w vdźiech iáko y wszędźie/ co się w roku dźieie wtorym. Acz drudzy nie kłádą áż czásu bránia ná stáynią/ gdy iuż
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Eijv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
