twym boku Najmniejszego od ciebie nie odstąpi kroku. Muza go swą przewagą świeżo pojmała A rymem związanego tobie odesłała. Cieniem się być mianuje, boga bezbrodego Piastun i cor dziewiąciu Jowisza wielkiego. Towarzysz nadewszytko poetom pijanym I wynaleźcy wina gościem pożądanym. W nim się Sylwan, w nim wszyscy faunowie kochają, Bez cienia żadnych plęsów nimfy nie wszczynają. Nagiej się przypatruje sam wolno Dianie A wżdy Akteonowych rogów nie dostanie. Cień w trudzie, cień we znoju cieszy podrożnego, Cień bydło, cień pastuszka obżywia nędznego.
Gdyby nocnej na ziemię cień nie puszczał rosy, Biedneby nasze zboża nie doszły pokosy, Owocowby w jesieni nie dała Pomona,
twym boku Najmniejszego od ciebie nie odstąpi kroku. Muza go swą przewagą świeżo poimała A rymem związanego tobie odesłała. Cieniem się być mianuje, boga bezbrodego Piastun i cor dziewiąciu Jowisza wielkiego. Towarzysz nadewszytko poetom pijanym I wynaleźcy wina gościem pożądanym. W nim się Sylwan, w nim wszyscy faunowie kochają, Bez cienia żadnych plęsow nimfy nie wszczynają. Nagiej się przypatruje sam wolno Dyanie A wżdy Akteonowych rogow nie dostanie. Cień w trudzie, cień we znoju cieszy podrożnego, Cień bydło, cień pastuszka obżywia nędznego.
Gdyby nocnej na ziemię cień nie puszczał rosy, Biedneby nasze zboża nie doszły pokosy, Owocowby w jesieni nie dała Pomona,
Skrót tekstu: NaborWierWir_I
Strona: 280
Tytuł:
Wiersze
Autor:
Daniel Naborowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1620 a 1640
Data wydania (nie wcześniej niż):
1620
Data wydania (nie później niż):
1640
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Wirydarz poetycki
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Aleksander Brückner
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Lwów
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Towarzystwo dla Popierania Nauki Polskiej
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1910
wydawała/ jakoby od skoków zafarbowana. Nie rozumiej też/ żebym te Plęsy samym Zakonnym oczom pokazował wszyscy się z nich ucieszyć mogą/ tak Duchowni jako i świeccy; wszak też dla wszytkich skakał do Krzyża JEZUS, lubo nie wszyscy skok krzyżowy pojąć usiłują. Skoro przeczytasz/ lubo mało/ lubo wiele z Jezusa Plęsów/ nakłoń głowy swej do Boga swego/ oddaj się na wolą jego/ oddaj mu pokłon i za mnie i za siebie/ i chciej też pląsać; na kształt Jezusa po krzyżach. Co mnie stanie za nagrodę/ gdy cię po krzyżach obaczę na świecie pląszącego/ abowiem pewnie ujrzę cię w niebie skoki z Jezusem wyprawującego
wydawáłá/ iákoby od skokow záfarbowána. Nie rozumiey też/ żebym te Plęsy sámym Zakonnym oczom pokazował wszyscy się z nich vćieszyć mogą/ ták Duchowni iáko y świeccy; wszák też dla wszytkich skakał do Krzyżá IEZVS, lubo nie wszyscy skok krzyżowy poiąć vśiłuią. Skoro przeczytasz/ lubo mało/ lubo wiele z Iezusá Plęsow/ nákłoń głowy swey do Bogá swego/ odday się ná wolą iego/ oddáy mu pokłon y zá mnie y zá siebie/ y chćiey też pląsać; ná kształt Iezusá po krzyżach. Co mnie stánie zá nagrodę/ gdy ćię po krzyżách obáczę ná świećie pląszącego/ abowiem pewnie vyrzę ćię w niebie skoki z Iezusem wypráwuiącego
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 31
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
prawie stojącego/ i nań napadszy bić będą srodze nie tylko w plecy/ ale też w twarz naświętszą/ aby też i on sam z światłem z górnego nieba przyniesionym szukał kochanych sobie/ po ziemskiej plęsać krainie/ a już nie w grzbiety ani też w twarzy/ ale w skryte dość serca kołacząc ludzi/ do plęsów onych pobudził ludzi niebu służących. V. JEst Lew w tej stajni/ który się teraz w cichego obrócił baranka/ nie trzeba się bać żeby bydlątka straszył a mniejby pożarł; nie pastwi się on nad pokornymi/ chyba żeby kto nań następował/ i chciał z nim sobie postępować w wyniosłości/ ryknie jako lew
práwie stojącego/ y nań nápadszy bić będą srodze nie tylko w plecy/ ale też w twarz naświętszą/ áby też y on sam z świátłem z gornego niebá przynieśionym szukał kochánych sobie/ po źiemskiey plęsać kráinie/ á iuż nie w grzbiety áni też w twarzy/ ale w skryte dość sercá kołácząc ludźi/ do plęsow onych pobudźił ludźi niebu służących. V. IEst Lew w tey stáyni/ ktory się teraz w ćichego obroćił baranka/ nie trzebá się bać żeby bydlątká strászył á mnieyby pożarł; nie pastwi się on nád pokornymi/ chyba żeby kto nań następował/ y chćiał z nim sobie postępowáć w wyniosłośći/ ryknie iáko lew
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 36
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
dyskreciej/ nie znagła wierę następować. Jak się uprzykrzy Matce/ ten was skok/ pomyśli w świat iść/ aza na jakiej pustyni wychowa Dziecię statecznie: gdyż jako z młodu w małych członeczkach zamorzy Dziecię/ zagłodzi Dziecię; co będzie z niego za pociecha/ Do śmierci nędzne będzie. Jeśli taką chęć macie do plęsów/ to wierę idźcie na powietrze; tamże wam wolno będzie dokazować; tam choć przerwiecie sen czułym pasterzom nie będą za złe mieli/ i owszem radośni będą/ bacząc takowe w rękach waszych naczynia/ które im służyć mogą do ich zabawy/ rozumiejąc żeście im one przynieśli. Radzi też oni kubkowi/ posilą siebie tym
diskreciey/ nie znagłá wierę nástępowáć. Iák się vprzykrzy Mátce/ ten wás skok/ pomyśli w świát iść/ áza ná iákiey pustyni wychowa Dźiećię státecznie: gdyż iáko z młodu w máłych członeczkách zámorzy Dźiećię/ zágłodźi Dźiećię; co będźie z niego zá poćiechá/ Do śmierći nędzne będźie. Ieśli táką chęć maćie do plęsow/ to wierę idźćie ná powietrze; támże wam wolno będźie dokazowáć; tám choć przerwiećie sen czułym pasterzom nie będą zá złe mieli/ y owszem rádośni będą/ bacząc tákowe w rękách wászych naczynia/ ktore im służyć mogą do ich zabáwy/ rozumieiąc żeśćie im one przynieśli. Rádźi też oni kubkowi/ pośilą siebie tym
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 335
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
a dobrych będzie uciesznym towarzyszem. W dzieciństwie dobre wychowanie przyczyną świata naprawy. Kto się w dzieciństwie zepsuje/ gorzej niż srogie powietrz świat zaraża. dla tego wszyscy rodzicy nie każcie świata/ bo biada wam od zgorszenia: biada wam gdy z waszych dzieci i złęgo waszego wychowania gorszy świat będzie. III. JEst chęć do plęsów człowiecze/ ale nie tak na powietrzu zmakowite. Nie masz uciechy więtszej nam Ducho nieba jak pląsać w stajni/ jak skoki czynić przy małej dziecineczce. Ta się rozumie na naszych skokach. ta wie co za moc trzciny i inszych męki naczynia. Pasterze prości nie tak pojmują tych oręża jak Dziecię JEZUS, i samemu wprzód
á dobrych będźie vćiesznym towarzyszem. W dźiećiństwie dobre wychowánie przyczyną świátá napráwy. Kto się w dźiećiństwie zepsuie/ gorzey niż srogie powietrz świát záráża. dla tego wszyscy rodźicy nie każćie świata/ bo biáda wam od zgorszenia: biádá wam gdy z waszych dzieći y złęgo waszego wychowánia gorszy świát będźie. III. IEst chęć do plęsow człowiecze/ ále nie tak na powietrzu zmakowite. Nie masz vćiechy więtszey nam Ducho niebá iak pląsać w stáyni/ iak skoki czynić przy małey dźiećineczce. Tá się rozumie ná nászych skokách. tá wie co zá moc trzćiny y inszych męki naczynia. Pásterze prośći nie ták poymuią tych oręża iák Dźiećię IEZVS, y samemu wprzod
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 379
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
z Krzyża, JEZUs na ganku skoki kształtnie wyprawi. JEZUS nauczył ludzi cierpieć statecznie. Stateczność Nie ma mocy matka aby synowi cierpieć nie dała. z Krzyża. Ludzie radzi cierpienie przerywają. Pieszczoty ródcice i dzieci tracą. Stateczność Słabość zmyślona przeszkoda umartwienia. z Krzyża. JEZUs nie może przeszkodzić cierpieniu. Stateczność Namowa Dzieciny do plęsów z trzciną. z Krzyża. Dziecię skłonność w małym wieku pokazuje. Stateczność Rodzicy źli, weseli gdy dzieci bezpieczne. Smutni gdy dzieci nabożne. z Krzyża. Zepsowane dzieci trudno naprawić. Stateczność Karność i statek zbytni w dzieciach nie dobry. Złe wychowanie raczej niż dobre, gubi dzieci i rodzice. z Krzyża. Boskiej
z Krzyżá, IEZVs ná ganku skoki kształtnie wypráwi. IEZVS náuczył ludźi ćierpieć státecznie. Státeczność Nie ma mocy mátká aby synowi ćierpieć nie dáłá. z Krzyżá. Ludźie rádźi ćierpienie przerywáią. Pieszczoty rodćice y dźieći trácą. Státeczność Słábość zmyślona przeszkoda vmartwienia. z Krzyżá. IEZVs nie może przeszkodźić ćierpieniu. Státeczność Namowá Dźiećiny do plęsow z trzćiną. z Krzyzá. Dźiećię skłonność w máłym wieku pokázuie. Státecznosć Rodźicy źli, weseli gdy dźieći bespieczne. Smutni gdy dźieći nábożne. z Krzyżá. Zepsowáne dźieći trudno nápráwić. Státeczność Kárność y státek zbytni w dziećiách nie dobry. Złe wychowánie ráczey niż dobre, gubi dźieći y rodźice. z Krzyżá. Boskiey
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 654
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
kolą! Czy się rozstawili jakoby murem/ aby Pani nikt nie prze przerwał uciechy/ którą widzę ma/ przy miłym/ i kosztownie wybudowanym pokoju? według Zachariasza/ który imieniem Pańskim mówi: Okrążę dom mój, przez te którzy mi bojują u pod chorągwią moją służą, idący i wracający się? Czy to początek uciesznych plęsów/ i z daleka podobno zawodzą tańce/ aby się potym tym milej chwycili Krzyża? Niech będzie co chce/ igrajcie jako chcecie Aniołowie/ doigracie się wierzcie mi/ obróci się wam to wesele w lament: wszak wiecie co napisano; Aniołowie pokoju rzewnie płakali: a pewnie że dla Krzyża. z którego się niepokoju nabawili
kolą! Czy się rozstáwili iákoby murem/ áby Páni nikt nie prze przerwał vćiechy/ ktorą widzę ma/ przy miłym/ y kosztownie wybudowánym pokoiu? według Záchariaszá/ ktory imieniem Pańskim mowi: Okrążę dom moy, przez te ktorzy mi boiuią v pod chorągwią moią służą, idący y wracáiący się? Czy to początek vćiesznych plęsow/ y z daleká podobno zawodzą tańce/ áby się potym tym miley chwyćili Krzyża? Niech będźie co chce/ igrayćie iako chcećie Anyołowie/ doigraćie się wierzćie mi/ obroći się wam to wesele w láment: wszák wiećie co nápisáno; Anyołowie pokoju rzewnie płákáli: á pewnie że dla Krzyża. z ktorego się niepokoiu nábáwili
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 656
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
/ że same nieba/ otwierają się na Krzyżu będącemu. Szkoda też zrzucać/ oręża płaczu na ziemię. Cieszyć się będzie z namniejszek męki w niebiesiech dusza; z którą tu na ziemi ponosiła/ i jaśnie ujrzy/ wszytkie naczynia umartwiania. Wieniec/ o wieniec/ w którym tak zacny kanak świeci wprawiony/ wszytkich tych plęsów przyczyną. Głośno dość o tym Paweł Z. mówi: Stał się podsłusznym do Krzyżowej śmierci, za co mu Bóg darował Imię, aby wszytko tak nieba jako i ziemie kolano, na dźwięk jego upadało. Dla tegoć się też z taką ochotą/ pnie JEZUS Dziecię do wieńca/ i choć wie/ że dobrze zekrwawi
/ że same niebá/ otwieráią się ná Krzyżu będącemu. Szkodá też zrzucáć/ oręża płáczu ná źiemię. Cieszyć się będźie z namnieyszek męki w niebieśiech duszá; z ktorą tu ná źiemi ponośiłá/ y iaśnie vyrzy/ wszytkie naczynia vmartwiánia. Wieniec/ o wieniec/ w ktorym ták zacny kának świeći wprawiony/ wszytkich tych plęsow przyczyną. Głośno dość o tym Páweł S. mowi: Stał się podsłusznym do Krzyżowey śmierći, zá co mu Bog dárował Imię, áby wszytko ták niebá iáko y źiemie koláno, ná dźwięk iego vpadáło. Dla tegoć się też z taką ochotą/ pnie IEZVS Dźiećię do wieńcá/ y choć wie/ że dobrze zekrwáwi
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 690
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
Snadno, świetno Jezus skoczkiem czyni krotofile Ojcu. na Krzyżu. Krzyż świetny wozem. Krzyż rozprzestrzenia drogę niebieską. Krzyż strzyma ciężary wszytkuje. Na krzyżu zagra co lubo. Snadno, świetno Jeżdżący na krzyżu potrzebuje wodza. Niebo samo otwiera się krzyżowi. Pociecha w niebie z umartwienia. Ad Filip. 2 Imię Jezus krzyżowych plęsów przyczyną. na Krzyżu. Snadnie do nieba po krzyżu.
Na cześć i na chwałę Bogu w Trójcy jedynemu, miłemu JEZUSOWI, i niepokalanej Dziewicy. REJESTR PLęSÓW. REJESTR RZECZY Które się w tej Książce nadyują.
AKademia nowa na ziemi fundowana od Jezusa, fol. 139. Anioł nie umie skakać. 647 Aniołowie na
Snádno, świetno Iezus skoczkiem czyni krotofile Oycu. na Krzyżu. Krzyż świetny wozem. Krzyż rozprzestrzenia drogę niebieską. Krzyż strzymá ćiężary wszytkuie. Ná krzyżu zágra co lubo. Snádno, świetno Ieżdżący ná krzyżu potrzebuie wodzá. Niebo samo otwiera się krzyżowi. Poćiechá w niebie z vmartwienia. Ad Philip. 2 Imię Iezus krzyżowych plęsow przyczyną. ná Krzyżu. Snádnie do niebá po krzyżu.
Ná cześć y ná chwałę Bogu w Troycy iedynemu, miłemu IEZUSOWI, y niepokaláney Dźiewicy. REIESTR PLęSOW. REIESTR RZECZY Które się w tey Kśiążce nádyuią.
AKádemia nowá ná źiemi fundowána od Iezusá, fol. 139. Anyoł nie vmie skakáć. 647 Anyołowie ná
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 691
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
. Jezus szuka dusz z światłem bijąć do serca. 36. Jezusa, jako w sercu ma wieć człowiek. 491. Przez języki doświadczanie samego siebie. 206 Na języki niedbać gdy prostują. 79. Imię Jezus, Herb Dziecięcia. 317. Imię Jezus w cierniu, znak bólów Jezusowych. 318 Imię JEZUS krzyżowych plęsów przyczyną. 690 Karanie napędza do Boga. Karania pragnie od Ojca Jezus. 235. Inaczej Bóg karze, inaczej ziemscy Panowie. 170. Kielicha zalecenie. 15. Płacze Jezus w Stajni że mu kielicha nie dają. 11. Jezus gotów pić kielich w Stajni. 14. w Dzieciństwie Jezus kielich miłuje. 7.
. Iezus szuka dusz z świátłem biiąć do sercá. 36. Iezusá, iáko w sercu ma wieć człowiek. 491. Przez ięzyki doświádczánie sámego siebie. 206 Ná iężyki niedbáć gdy prostuią. 79. Imię Iezus, Herb Dźiećięćiá. 317. Imię Iezus w ćierniu, znák bolow Iezusowych. 318 Imię IEZVS krzyżowych plęsow przyczyną. 690 Karánie nápędza do Bogá. Karánia prágnie od Oycá Iezus. 235. Inaczey Bog karze, ináczey źiemscy Pánowie. 170. Kielichá zálecenie. 15. Płácze Iezus w Stáyni że mu kielichá nie dáią. 11. Iezus gotow pić kielich w Stáyni. 14. w Dźiećiństwie Iezus kielich miłuie. 7.
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 704
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
