słowy jubiler dodaje; Krótką a prostą mowę prawda kocha szczera, Nie trzeba jej kolorów brać od jubilera. Im bardziej i jurysta w koncepty się sadzi, W podejźrenie, choć jawną sprawę, przyprowadzi. Kłamaszli, fałsz za prawdę udając językiem? Darmo; zna każdy osła pod końskim rządzikiem. Niech baba w tańcu plęsy, niech wyprawia trele, Wyda babę siwy włos i zmarski na czele. I pannać, prawda, z babą siwieje i z dziadem. Któż jej za mąż bronił iść pod warkoczem gniadem? 546. NA TOŻ TRZECI RAZ
Ubogą znaczną biorąc szlachcionkę bogaty Za żonę, prosi, żebym dziękował mu, w swaty.
słowy jubiler dodaje; Krótką a prostą mowę prawda kocha szczera, Nie trzeba jej kolorów brać od jubilera. Im bardziej i jurysta w koncepty się sadzi, W podejźrenie, choć jawną sprawę, przyprowadzi. Kłamaszli, fałsz za prawdę udając językiem? Darmo; zna każdy osła pod końskim rządzikiem. Niech baba w tańcu plęsy, niech wyprawia trele, Wyda babę siwy włos i zmarski na czele. I pannać, prawda, z babą siwieje i z dziadem. Któż jej za mąż bronił iść pod warkoczem gniadem? 546. NA TOŻ TRZECI RAZ
Ubogą znaczną biorąc szlachcionkę bogaty Za żonę, prosi, żebym dziękował mu, w swaty.
Skrót tekstu: PotMorKuk_III
Strona: 336
Tytuł:
Moralia
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty, pieśni
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1688
Data wydania (nie wcześniej niż):
1688
Data wydania (nie później niż):
1688
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
. Petri Collegii Crac. Societatis IESV/ revisa et approbata vt typis mandetur in magnum commodum et solatium fidelium libens concedo. Cracoviae, 4. Seprembr. 1637. ERASMUS KRETKOWSKI, Archidiaconus et Vicarius Generalis Crac. FACULTAS R. P. ANDREAE GUTTETER Dobrodziejski, Prapositi Provinćialis Poloniae, Societatis IESV. Librum, qui inscribitur Plęsy JEZUSA z Aniołami á R. P. Martino Hincza, Societatis IESV conscriptum et á tribus Theologis eiusdem Societatis lectum et recognitum ex autoritate Adm. R. P. Nostri Praepositi Generalis Mutii Vitelleschi in lucem edi permitto, si ii quorum interest censuerint. In quorum fidem hasce manu mea subscribo. Crac. 23. April
. Petri Collegii Crac. Societatis IESV/ revisa et approbata vt typis mandetur in magnum commodum et solatium fidelium libens concedo. Cracoviae, 4. Seprembr. 1637. ERASMVS KRETKOWSKI, Archidiaconus et Vicarius Generalis Crac. FACULTAS R. P. ANDREAE GUTTETER Dobrodzieyski, Prapositi Provinćialis Poloniae, Societatis IESV. Librum, qui inscribitur Plęsy IEZVSA z Anyołami á R. P. Martino Hincza, Societatis IESV conscriptum et á tribus Theologis eiusdem Societatis lectum et recognitum ex autoritate Adm. R. P. Nostri Praepositi Generalis Mutii Vitelleschi in lucem edi permitto, si ii quorum interest censuerint. In quorum fidem hasce manu mea subscribo. Crac. 23. April
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 32
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
ręce/ a tamta miękka w sokie/ krępuje serce kiedy na miękkie napadnie/ i tak wichle/ że tylko od mądrej ręki Boga może być odwichłane. Podejdzie często takie towalnie głowę schyliwszy i nie uwięźnie; ale gdy serce skłoni do jakiej ozdoby/ jużesz zostanie więźniem zachwycony sidłem miłości mizerny człowiek. Lecz tu nie takie plęsy tych Aniołów/ ostry postronek/ i brzmiący straszno łańcuch/ coś nam trefnego pokazują/ coś nam o wielkim niebezpieczeństwie ciała opowiadają maleńkiego Mariej kochanka. ¤I. Pno powojnik do powijania przyniesiono/ podobno w niebie urobiono do tej potrzeby kosztowną cięgaturę/ aby Dzieciatka ciałeczko mogło rość prosto/ żeby Dziecinne członeczki były wszytkie w proporcji
ręce/ á támtá miękka w sokie/ krępuie serce kiedy ná miękkie nápadnie/ y ták wichle/ że tylko od mądrey ręki Boga może być odwichłáne. Podeydźie często tákie towalnie głowę schyliwszy y nie vwięźnie; ale gdy serce skłoni do iákiey ozdoby/ iużesz zostánie więźniem záchwycony śidłem miłośći mizerny człowiek. Lecz tu nie tákie plęsy tych Anyołow/ ostry postronek/ y brzmiący strászno łańcuch/ coś nam trefnego pokázuią/ coś nam o wielkim niebezpieczeństwie ćiáłá opowiádáią máleńkiego Máryey kochánká. ¤I. PPno powoynik do powiiánia przynieśiono/ podobno w niebie urobiono do tey potrzeby kosztowną ćięgáturę/ áby Dźiećiatká ćiáłeczko mogło rość prosto/ żeby Dźiećinne członeczki były wszytkie w proporcyey
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 66
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
. JAkieś to skoki Duchowie niebiescy niezwyczajne górnej ojczyźnie/ z takiemi naczyniami. Bicz/ rózga/ w niebiesiech co mają czynić/ gdyż tam poprawy nie potrzeba? jak się tam która dusza dostanie/ tak będzie trwała na wieki/ bez żadnego polepszenia. nic też na wieki nie wykroczy/ zaczym na karanie nie zarobi. plęsy też czynią z palmami/ z liliami/ ale zaiste nie z rozgami. i choć we wszytkie dostatki ojczyzna górna opatrzona; przecie tam bicza i rózgi nie dostanie: nie rodzi bowiem ziemia niebieska co do wesela nie służy. Ba i niewielki kształt/ tak świetnym obywatelom/ z rozgą i biczem czynić sobie krotofile. Dworzanom
. IAkieś to skoki Duchowie niebiescy niezwyczayne gorney oyczyźnie/ z takiemi naczyniámi. Bicz/ rozgá/ w niebieśiech co máią czynić/ gdyż tám poprawy nie potrzeba? iák się tám ktora dusza dostanie/ ták będźie trwáłá na wieki/ bez żadnego polepszenia. nic też ná wieki nie wykroczy/ zaczym ná karánie nie zárobi. plęsy też czynią z palmámi/ z liliámi/ ále záiste nie z rozgámi. y choć we wszytkie dostátki oyczyzná gorna opátrzoná; przećie tám biczá y rozgi nie dostánie: nie rodźi bowiem źiemiá niebieska co do wesela nie służy. Bá y niewielki kształt/ ták świetnym obywátelom/ z rozgą y biczem czyńić sobie krotofile. Dẃorzánom
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 143
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
niej Dziecineczka zachęciła/ trzeba mu pierwej wygrać co na niej: boć się tak z dziećmi zachowywa/ gdy się im taka muzyka od kogokolwiek podawa/ aby z jaką najwiętszą chęcią i radością podarek przyjmowały. To też podobno Anioł tą trzciną do uważenia podaje/ że bacząc iż wszytka muzyka w niebie/ a w stajni plęsy bez muzyki/ żeby Dziecina wcześniej się cieszyć mogła/ i ucha do tak wysoko muzyków grających nie nadstawiała/ abo żeby też i sami Aniołowie nie dostawszy muzyki/ tak tu w plęsach swych nie zmylili/ blisko chce aby muzyka była/ zwabić chce muzykę z nieba/ aby Dziecinie tuż przygrawała: boć wierę łacniej niebieskiej
niey Dźiećineczka záchęćiłá/ trzeba mu pierwey wygráć co ná niey: boć się ták z dźiećmi záchowywa/ gdy się im táka muzyká od kogokolwiek podawa/ áby z iaką naywiętszą chęćią y rádośćią podárek przyimowáły. To też podobno Anyoł tą trzćiną do vważenia podáie/ że bacząc iż wszytká muzyka w niebie/ á w stáyni plęsy bez muzyki/ żeby Dźiećina wcześniey się ćieszyć mogłá/ y vchá do ták wysoko muzykow gráiących nie nádstáwiáłá/ ábo żeby też y sámi Anyołowie nie dostawszy muzyki/ ták tu w plęsách swych nie zmylili/ blisko chce áby muzyká byłá/ zwabić chce muzykę z niebá/ áby Dźiećinie tuż przygrawáłá: boć wierę łácniey niebieskiey
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 348
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
abym niwinny będąc/ wszystkiego się winnym uznał karania/ lubom teraz gotowy/ żem też winny/ na karanie. Wieręć to dziwna/ że Aniołowie przed pasterzami pokażują się z muzyką/ a zaś gdy w stajni ujrzeć chcesz choć i jednego muzyka nie obaczysz w niebie tylko zasiedli z muzyką/ a w stajni plęsy Duchowie odprawują z męki naczyniem. nie żeby mieli bać się o to/ by w graniu nie zmylili; bo barzo dobrze od takich wieków są w graniu wyćwiczeni; ale że i w tym więtszą stateczność chceli wyrazić Dziecineczki/ która zarazem w małym wieku/ co do uciechy służyć mogło/ od siebie oddalała;
ábym niwinny będąc/ wszystkiego się winnym vznał karánia/ lubom teraz gotowy/ żem też winny/ ná karánie. Wieręć to dźiwna/ że Anyołowie przed pasterzami pokáźuią się z muzyką/ á zaś gdy w stayni vyrzeć chcesz choć y iednego muzyká nie obaczysz w niebie tylko zaśiedli z muzyką/ á w stáyni plęsy Duchowie odprawuią z męki naczyniem. nie żeby mieli bać się o to/ by w grániu nie zmylili; bo bárzo dobrze od tákich wiekow są w grániu wyćwiczeni; ále że y w tym więtszą stateczność chceli wyráźić Dźiećineczki/ ktora zárázem w máłym wieku/ co do vćiechy służyć mogło/ od siebie oddalała;
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 434
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
/ choroby/ kłopoty/ bolesne języki/ nieprzyjazne/ szczypiące mowy/ etc. etc. choćby i od namilszych potykać miały. A gdy się pokażą/ ani kolić/ do nich przyskoczyć/ miłe obłapić/ głowę przytulić/ choć często z wielką pracą przyjdzie/ i bez wnętrznego przysmaku. Takie są niebieskich ludzi na ziemi plęsy. Aniołowie nie przy krzyżu. Uciecha Zach. 9. Płacz Aniołom z męki Jezusowej. Ifai. 35. Mat. 27. Iob. 6. Jezusa nic od krzyża nie odwabi. w Krzyżu. Heb. 12. Dwa sposoby podane od Ojca Jezusowi zbawienia ludzi. Uciecha Odwabiac od krzyża nie śmieli Jezusa Aniołowie
/ choroby/ kłopoty/ bolesne ięzyki/ nieprzyiázne/ szczypiące mowy/ etc. etc. choćby y od namilszych potykáć miały. A gdy się pokażą/ áni kolić/ do nich przyskoczyć/ miłe obłápić/ głowę przytulić/ choć często z wielką pracą przyidźie/ y bez wnętrznego przysmaku. Tákie są niebieskich ludźi ná źiemi plęsy. Anyołowie nie przy krzyżu. Vćiechá Zach. 9. Płácz Anyołom z męki Iezusowey. Ifai. 35. Mat. 27. Iob. 6. Iezusá nic od krzyżá nie odwabi. w Krzyżu. Heb. 12. Dwa sposoby podáne od Oycá Iezusowi zbáwienia ludźi. Vćiechá Odwábiac od krzyżá nie śmieli Iezusá Anyołowie
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 659
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
Jezusa nic od krzyża nie odwabi. w Krzyżu. Heb. 12. Dwa sposoby podane od Ojca Jezusowi zbawienia ludzi. Uciecha Odwabiac od krzyża nie śmieli Jezusa Aniołowie. w Krzyżu. Przy krzyżu pastwa nie wytworna. Do krzyża skoczyć chyżo co jest? PLęS JEDENASTY, Z PIELUCH do KrzyżA
Zaczyna JEZUS zaraz z pieluch plęsy. przodkują Aniołowie, trzymając w rękach naczynia męki: drudzy krzyż ścielą gwoźdźmi zaostrzony: drudzy tuż przy dziecięciu, z których, koroną głowę Dziecięcia zdobi jeden, drugi bicz wyniesiony trzyma. Muzyka z nieba przygrawa. Matka bez Syna rozszerza ręce; czy tęskniąc, czy z uciechą oczekiwając. Dzieciątko Jezus złożywszy ręce; do
Iezusá nic od krzyżá nie odwabi. w Krzyżu. Heb. 12. Dwa sposoby podáne od Oycá Iezusowi zbáwienia ludźi. Vćiechá Odwábiac od krzyżá nie śmieli Iezusá Anyołowie. w Krzyżu. Przy krzyżu pástwá nie wytworna. Do krzyżá skoczyć chyżo co iest? PLęS IEDENASTY, Z PIELVCH do KRZYZA
Záczyna IEZVS záraz z pieluch plęsy. przodkuią Anyołowie, trzymáiąc w rękách naczynia męki: drudzy krzyż śćielą gwoźdźmi záostrzony: drudzy tuż przy dźiećięćiu, z których, koroną głowę Dźiećięćia zdobi ieden, drugi bicz wynieśiony trzyma. Muzyká z niebá przygrawa. Mátká bez Syná rozszerza ręce; czy tęskniąc, czy z vćiechą oczekiwáiąc. Dźiećiątko Iezus złożywszy ręce; do
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 661
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
Macie wy w niebie dosyć wesela/ nie szukać było tak trefnego/ a jeszcze Dziecię tak srogo straszyć w pieluszkach? Czyście tak prędko zapomnieli tańców niebieskich/ a będąc tu na ziemi/ po ziemsku zaczynacie ludziom się sprzeciwiając? Czy że już do tego przyszło że Syn Boży stał się człowiekiem wy wyrażacie/ jakiego czekają plęsy/ daleko różne od niebieskich? Dajmy że tak jest/ przecie przynajmniej nie straszyć było męką Dziecięcia w pieluszkach; potym będziecue mogli/ i to z daleka nieco powiedzieć/ ale tak zaraz ostre łożeczko stać Dzieciąteczku/ które na rękach Matki mieluchno odpoczywało/ a a potym twardy z drzewa materac/ gwozdźmi nabity/ w słabiuchnym
Maćie wy w niebie dosyć wesela/ nie szukać było ták trefnego/ á ieszcze Dźiećię ták srogo strászyć w pieluszkách? Czyśćie ták prędko zápomnieli tańcow niebieskich/ á będąc tu ná źiemi/ po źiemsku zaczynaćie ludźiom się sprzećiwiáiąc? Czy że iuż do tego przyszło że Syn Boży sstał się człowiekiem wy wyrażaćie/ iákiego czekáią plęsy/ daleko rożne od niebieskich? Daymy że ták iest/ przećie przynaymniey nie straszyć było męką Dźiećięćia w pieluszkach; potym będźiecue mogli/ y to z daleká nieco powiedźieć/ ale tak záráz ostre łożeczko stáć Dźiećiąteczku/ ktore ná rękach Matki mieluchno odpoczywáło/ á a potym twardy z drzewa materac/ gwozdźmi nábity/ w słabiuchnym
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 662
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
Na Pięć Ksiąg rozdzielone. ROKU PAŃSKIEGO M. DC. L. Przedmowa.
MYśliłem coby pisać pod te czasy w Polsce Historią czy Rymy/ czy co do zabawy Czy Sielanki/ czy fraszki/ czyli Sowizrzałów/ Albertusów/ czy baiki/ czy też Oracie. Czyli mowy pogrzebne/ czy gratulacie. Czy plęsy/ albo pienia godne nie wiem czegoś. Czyli Wiersze Weselne/ czy Panegiryki. Aleć tę zostawiwszy deliberacią/ Co z tego pisać mają/ którzy się tym bawią. Mnie przyznam fantazja służyć w tym niechciała. Raczej złe obyczaje do siebie ciągnęły/ I prawie przymuszały/ abym je wziął przed się.
Ná Pięć Ksiąg rozdźielone. ROKU PANSKIEGO M. DC. L. Przedmowá.
MYśliłem coby pisáć pod te czásy w Polszcze Historyą czy Rymy/ czy co do zábawy Czy Sielánki/ czy frászki/ czyli Sowizrzáłow/ Albertusow/ czy baiki/ czy też Orácie. Czyli mowy pogrzebne/ czy gratulacie. Czy plęsy/ álbo pienia godne nie wiem czegoś. Czyli Wiersze Weselne/ czy Panegiriki. Aleć tę zostawiwszy deliberácią/ Co z tego pisáć máią/ ktorzy się tym báwią. Mnie przyznám fántázya służyć w tym niechćiáłá. Ráczey złe obyczaie do siebie ćiągnęły/ Y práwie przymuszáły/ ábym ie wźiął przed się.
Skrót tekstu: OpalKSat1650
Strona: Aij
Tytuł:
Satyry albo przestrogi do naprawy rządu i obyczajów w Polszcze
Autor:
Krzysztof Opaliński
Miejsce wydania:
Amsterdam
Region:
zagranica
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
satyry
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1650
Data wydania (nie później niż):
1650
