ordinatur. ale tu nie jest tak. Bo jako nie nato fundowano Plebanije aby z nich Plebani pożytek brali/ abo łupy wielkie ludzi w Kościołach swych miewali/ ale na to aby zbawieniu ludzkiemu służono/ i nie jest to praedicium żadne Plebanowi/ gdy Szlachcić albo pan jaki/ założy ze swego we swej majętności nową Plebanią zdozwoleniem Biskupim; a Biskup zostawiwszy Plebanowi dawnemu całą jego dziesięcinę i dochody/ wsi tylo niektóre od jego Plebaniej odejmie/ i do nowej przyłący/ aby lepiej nabożeństwuu i zbawieniu obywatelów miejsc onych dogodziło się/ gdy więcej koło ich dobra dusznego robotników pracujących przyczyni się. ponieważ nie dla pożytku prywatnego Plebańskiego/ ale dla pospolitego ludzi
ordinatur. ále tu nie iest ták. Bo iáko nie náto fundowano Plebániie áby z nich Plebani pożytek bráli/ ábo łupy wielkie ludźi w Kośćiołách swych miewáli/ ále ná to áby zbáwieniu ludzkie^v^ służono/ y nie iest to praedicium zadne Plebanowi/ gdy Slachćić albo pan iaki/ záłoży ze swego we swey máiętnośći nową Plebánią zdozwoleniem Biskupim; á Biskup zostáwiwszy Plebanowi dawnemu całą iego dźieśięcinę y dochody/ wśi tylo niektore od ie^o^ Plebániey odeymie/ y do nowey przyłączy/ áby lepiey nabożeństwuu y zbáwięniu obywatelow mieysc onych dogodźiło się/ gdy więcey koło ich dobrá duszne^o^ robotnikow prácuiących przyczyni się. poniewasz nie dla pożytku prywatnego Plebáńskiego/ ále dla pospolitego ludźi
Skrót tekstu: SzemGrat
Strona: 107
Tytuł:
Gratis plebański
Autor:
Fryderyk Szembek
Miejsce wydania:
Poznań
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1627
Data wydania (nie wcześniej niż):
1627
Data wydania (nie później niż):
1627
. Idem li: 2. ca: 3. Apostata. Apostata. Przykład IV. Apostata mnich porobca/ od ś. Bernata nawrócony/ umysł dobry mając/ po śmierci w Habicie Zakonnym był nalezion/ gdyż w Cleryckim był pogrzebion. 45.
ŚWięty Bernat miał jednego mnicha/ który za pokusą diabelską Habit zrzucił i Plebanią przyjął/ bo był kapłan. A iż zawsze grzech grzechem bywa karany/ występca z Zakonu stał się porobcą; jako jest w zwyczaju u wiela/ wpuścił w dom niewiastę i dziatki z nią spłodził. Trafiło się tedy po wielu lat za zmiłowaniem Pańskim/ który niechce żeby kto zginął/ iż ten święty przez tę
. Idem li: 2. ca: 3. Apostátá. Apostatá. PRZYKLAD IV. Apostatá mnich porobcá/ od ś. Bernátá náwrocony/ vmysł dobry máiąc/ po śmierći w Hábićie Zakonnym był náleźion/ gdyż w Clerickim był pogrzebion. 45.
SWięty Bernát miał iednego mnichá/ ktory zá pokusą dyabelską Hábit zrzućił y Plebánią przyiął/ bo był kápłan. A iż záwsze grzech grzechem bywa karány/ występcá z Zakonu sstał sie porobcą; iáko iest w zwycżáiu v wiela/ wpuśćił w dom niewiástę y dźiatki z nią spłodźił. Tráfiło sie tedy po wielu lat zá zmiłowániem Páńskim/ ktory niechce żeby kto zginął/ iż ten święty przez tę
Skrót tekstu: ZwierPrzykład
Strona: 56
Tytuł:
Wielkie zwierciadło przykładów
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Szymon Wysocki
Drukarnia:
Jan Szarffenberger
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
przypowieści, specula (zwierciadła)
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
piwo. Kto służy z łaski/ temu miłosierdziem płacą. 1. Scaliger. Terentius Prouerbiorum Polonicorum 40
Kord broń/ szabla strój. Kord do boju/ szabla do stroju. Koniowi nogę kują/ a żaba też swojej nadstawia. Kto nadzieją żyw/ wskórali/ będzie wielki dziw. Spes alit et fallit. Kościół odarszy Plebanią pobija. Nudato Petro Paulum tegit. Kto na białym nie siedział/ nie siedział na dobrem. Kto za rok Pana nie zrozumie/ a za dwa nic nie wysłuży/ ten się pewnie u dworu zadłuży. Koń/ Panna i wino/ wielkiego ochędostwa potrzebują. Kręci się by ono iste w przerębli. Kręć Maćku głową
piwo. Kto służy z łáski/ temu miłośierdźiem płácą. 1. Scaliger. Terentius Prouerbiorum Polonicorum 40
Kord broń/ száblá stroy. Kord do boiu/ szábla do stroiu. Koniowi nogę kuią/ á żábá też swoiey nádstáwia. Kto nádźieią żyw/ wskorali/ będźie wielki dźiw. Spes alit et fallit. Kośćioł odárszy Plebánią pobiia. Nudato Petro Paulum tegit. Kto ná białym nie śiedźiał/ nie śiedźiał ná dobrem. Kto zá rok Páná nie zrozumie/ á zá dwá nic nie wysłuży/ ten się pewnie v dworu zádłuży. Koń/ Pánná y wino/ wielkiego ochędostwá potrzebuią. Kręći się by ono iste w przerębli. Kręć Máćku głową
Skrót tekstu: RysProv
Strona: Dv
Tytuł:
Proverbium polonicorum
Autor:
Salomon Rysiński
Drukarnia:
Piotr Blastus Kmita
Miejsce wydania:
Lubcz
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
przysłowia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1618
Data wydania (nie wcześniej niż):
1618
Data wydania (nie później niż):
1618
z młodych lat zwiedził Palestynę Syrią, Árabią, Kretę, Korcyrę, Rodum, Grecją, pod czas którego czasu grób Chrystusów nawiedził, i nabożną uczcił weneracją. Z tej podroży powróciwszy do Ojczyzny, za promocją Piotra Tomickiego Biskupa Krakowskiego i Kanclerza, osobliwszego wszystkich mądrych ludzi Protektora, Sekretarzem Koronnym wyniesiony, (przydano mu i Plebanią w Gołębiu nad Wisłą) w legacjach wysłany do Maksymiliana Cesarza, a potym Karola V. Ferdynanda Króla Czeskiego i do Rzeczypospolitej Weneckiej, z taką się estymacją swei nauki stawił, że go Maksymilian Laureatum Poétam przy publicznym Panów swoich Kongresie i Doktorem tak Pontificii jako i Caesarei iuris deklarował, pierścień złoty, biret i laur poetyczny
z młodych lat zwiedźił Palestynę Syryą, Árábią, Kretę, Korcyrę, Rhodum, Grecyą, pod czás ktorego czásu grob Chrystusow náwiedźił, y nabożną uczcił wenerácyą. Z tey podroży powrociwszy do Oyczyzny, zá promocyą Piotrá Tomickiego Biskupá Krákowskiego y Kánclerzá, osobliwszego wszystkich mądrych ludźi Protektorá, Sekretárzem Koronnym wyniesiony, (przydáno mu y Plebánią w Gołębiu nád Wisłą) w legácyách wysłany do Maxymiliana Cesarza, á potym Károlá V. Ferdynándá Krolá Czeskiego y do Rzeczypospolitey Weneckiey, z táką się estymácyą swei náuki stáwił, że go Máxymilián Laureatum Poétam przy publicznym Pánow swoich Kongressie y Doktorem ták Pontificii iáko y Caesarei iuris deklárował, pierścień złoty, biret y laur poetyczny
Skrót tekstu: NiesKor_II
Strona: 19
Tytuł:
Korona polska, t. II
Autor:
Kasper Niesiecki
Drukarnia:
Collegium lwowskiego Societatis Jesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
herbarze
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1738
Data wydania (nie wcześniej niż):
1738
Data wydania (nie później niż):
1738
wodzie zatoczywszy , precz zasię na zad od nas plinął. A tak przed wieczorem burza ona uspokoiła się/ i wiatr pierwszy po nas się obrócieł. Szczęśliwie tedy za Bożą pomocą w Piątek po Świętej Trójcy na drugi koniec Islandyj/ do Odnogi która jest blisko Helgapeldu, przypłynęliśmy. Helgapelda, jest Kościołek nie wielki z Plebanią, a to imię ma od Góry i Padołu/ który nie daleko tego Kościoła jest trawą barzo ślicznie porosły.) Pod ten czas gdy się beło morze uciszeło/ a Islandią jużesmy dobrze widzieli wedle zwyczaju niktórych (jako to zowią) Hanslowano, mianowicie tych, co nigdy przed tym w Islandyj nie bywali/ ci którzy
wodźie zátoczywszy , precz záśię ná zad od nas plynął. A ták przed wieczorem burza oná uspokoiłá śię/ y wiátr pierwszy po nas śię obrocieł. Szczesliwie tedy zá Boźą pomocą w Piątek po Swiętey Troycy ná drugi koniec Islándyi/ do Odnogi ktora jest blisko Helgápeldu, przypłynęlismy. Helgapeldá, jest Kosćiołek nie wielki z Plebánią, á to imię ma od Gory y Pádołu/ ktory nie dáleko tego Kosciołá jest trawą bárzo ślicznie porosły.) Pod ten czás gdy śię beło morze ućiszeło/ á Islandią juźesmy dobrze widźieli wedle zwyczaju niktorych (jáko to zowią) Hánslowano, miánowićie tych, co nigdy przed tym w Islándyi nie bywáli/ ci ktorzy
Skrót tekstu: VetIsland
Strona: 4
Tytuł:
Islandia albo Krótkie opisanie Wyspy Islandii
Autor:
Daniel Vetter
Miejsce wydania:
Leszno
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy podróży, relacje
Tematyka:
geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1638
Data wydania (nie wcześniej niż):
1638
Data wydania (nie później niż):
1638
