biorąc/ czyniąc to przez kilkanaście dni/ gdzieby się więc w zimie przytrafiło/ żeby świeżozielonego ziela nie było/ wziąć suchego/ a warzyć go długo w wodzie z winem napoły/ i tą juchą szprycować. Plamy i inne zmazy z twarzy ściera.
Plany/ Pstrociny/ zmazy na twarzy wszelakie ściera/ i plec chędogą czyni. Nakłaść liścia chędogiego i z czyrstwym klączym jego w szklenicę/ na to wody zimnej studziennej nalać/ i na słońce wystawić/ żeby przez długi czas moknęło/ a tą wodą raz cztery każdego dnia twarz pocztrychnąć/ nie ocierając. Albo nalać w chędogą miednicę głęboką wody czystej studziennej do połowice/ i nakłaść w
biorąc/ czyniąc to przez kilkánaśćie dni/ gdźieby się więc w źimie przytráfiło/ żeby świeżoźielonego źiela nie było/ wźiąć suchego/ á wárzyć go długo w wodźie z winem nápoły/ y tą iuchą szprycowáć. Plámy y inne zmazy z twárzy śćiera.
Plány/ Pstroćiny/ zmázy ná twarzy wszelákie śćiera/ y plec chędogą czyni. Nákłáść liśćia chędogiego y z czyrstwym klączym iego w szklenicę/ ná to wody źimney studźienney nálać/ y ná słońce wystáwić/ żeby przez długi czás moknęło/ á tą wodą raz cztery káżdego dniá twarz posztrychnąć/ nie oćieráiąc. Albo nálać w chędogą miednicę głęboką wody czystey studźienney do połowice/ y nákłáść w
Skrót tekstu: SyrZiel
Strona: 293
Tytuł:
Zielnik
Autor:
Szymon Syreński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Tematyka:
botanika, zielarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
usmaż pospołu/ a nacieraj ciepło łopatkę/ i około wszędzie. Insze.
Zagrzawszy trochę konia jazdą/ daj mu żyłę plecną zaciąć/ żeby dobrze krew szła/ do której zarazem świeżej w jakim naczyniu wbij jajec pięć/ a mąki pszennej przymieszaj/ i oliwy trochę/ żeby jako ciasto rzadkie było: pomażże tym wszytkę plec i nogę aż do kopyta/ około stawów zwłaszcza co najhrubiej/ nie obmywaj do trzeciego dnia/ a obmywszy wodą ciepłą/ namaż mu Barskim mydłem z gorzałką/ i niech tak stoi dzień i noc/ potym przejezdżać go trzeba. Czwarte. Insze na zastarzały splec.
Daj koniowi plece puszczadłem posiekać/ związawszy i powaliwszy go
vsmaż pospołu/ á náćieray ćiepło łopátkę/ y około wszędźie. Insze.
Zágrzawszy trochę koniá iázdą/ day mu żyłę plecną záćiąć/ żeby dobrze krew szłá/ do ktorey zárázem świeżey w iákim naczyniu wbiy iáiec pięć/ á mąki pszenney przymieszay/ y oliwy trochę/ żeby iáko ćiásto rzadkie było: pomażże tym wszytkę plec y nogę áż do kopytá/ około stáwow zwłaszcza co nayhrubiey/ nie obmyway do trzećiego dniá/ á obmywszy wodą ćiepłą/ námaż mu Barskim mydłem z gorzałką/ y niech ták stoi dźień y noc/ potym przeiezdżáć go trzebá. Czwarte. Insze ná zástárzáły splec.
Day koniowi plece puszczádłem pośiekáć/ związawszy y powáliwszy go
Skrót tekstu: DorHip_II
Strona: Nivv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_II
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
namaż jako najcieplej zetrwać może olejem lnianym/ a gdy napuchnie/ nacieraj maścią ciepłą po kilka kroć/ uczynioną z świeżych żagawek i z starego sadła: dobry też na to szpik z goleni Jelenich/ Losich/ abo i końskich/ maść też Bobkowa i słonina przetapiana na wodę/ lecz najprzedniej olejek z szczeniąt ślepych. Na plec i na insze członki schnące.
Warz Jodłowe szyszki w wodzie/ a komu się zejdzie napuł z winem/ naparzaj miejsca/ których się suchoty dzierżą: co uczyniwszy kilka kroć/ rozporz na dwóch abo trzech miejscach skorę/ i odporz ją na plecu/ żeby się nadęła jako toboła. Natłuczże korzenia pokrzywnego świeżego z starym
námaż iáko nayćiepley zetrwáć może oleiem lniánym/ á gdy nápuchnie/ náćieray máśćią ćiepłą po kilká kroć/ vczynioną z świeżych żagáwek y z stárego sádłá: dobry też ná to szpik z goleni Ielenich/ Lośich/ ábo y końskich/ máść też Bobkowa y słoniná przetapiána ná wodę/ lecz nayprzedniey oleiek z szczeniąt ślepych. Ná plec y ná insze członki schnące.
Warz Iodłowe szyszki w wodźie/ á komu się zeydźie nápuł z winem/ náparzay mieyscá/ ktorych się suchoty dźierżą: co vczyniwszy kilká kroć/ rosporz ná dwuch ábo trzech mieyscách skorę/ y odporz ią ná plecu/ żeby się nádęłá iáko tobołá. Nátłuczże korzenia pokrzywnego świeżego z stárym
Skrót tekstu: DorHip_II
Strona: O
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_II
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
a potym zaciąc żyłę między kopytem, a między kłem żeby krew dobrze szła. Item. Zagrzawszy trochę Konia przejezdzaniem, potym żaciąc mu żyłę plecnią dla odyścia krwię, do tego w jakie naczynie wbic pięć świężych jajec, mąki do tego przymięszac przennej i oliwy trochę, jak na jakie wolne uczynić ciasto, tym wszystkę pomażac plec, i nogę aż do samego kopyta, a z tego do trzeciego dnia nie obmywac, po obmyciu zaś barskim mydłem i gorzałką namazac, potym go powoli przejezdzac. Na Wąsacz. TErpentynowego Olejku łotów wziąć sześć, także leliowego łotów cztery, olcyku rumiankowego, Dialcji, każdego po łocie, olejku z łyżki warzonego łotów cztery
á potym záciąc żyłę między kopytem, á między kłem żeby krew dobrze szłá. Item. Zágrzawszy trochę Koniá przeiezdzániem, potym źaciąc mu żyłę plecńią dla odyścia krwię, do tego w iákie naczynie wbic pięc swiężych iáiec, mąki do tego przymięszác przenney y oliwy trochę, iák ná iákie wolne vczynic ciásto, tym wszystkę pomáżác plec, y nogę ász do samego kopytá, á z tego do trzeciego dniá nie obmywác, po obmyciu záś barskim mydłem y gorzałką námázác, potym go powoli przeiezdzác. Ná Wąsacz. TErpentynowego Oleyku łotow wźiąc sześc, tákże leliowe^o^ łotow cztery, olcyku rumiánkowego, Dialtiey, kázdego po łocie, oleyku z łyszki wárzonego łotow cztery
Skrót tekstu: HaurEk
Strona: 52
Tytuł:
OEkonomika ziemiańska
Autor:
Jakub Kazimierz Haur
Drukarnia:
Krzysztof Schedel
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1675
Data wydania (nie wcześniej niż):
1675
Data wydania (nie później niż):
1675
