za twoją przyczyną, Pokoj stateczny dał BÓG dobrotliwy; Pogaństwa z swemi bałwanami giną, Dla Chrześcijanów, czas rośnie szczęśliwy. Gdyby świat cały, twej żądał modlitwy, Nie znałby moru, głodu, ani bitwy.
Nie dziwuj że się memu grubiaństwu, Zem tak bezpieczny w prośbie sam za sobą; Gdy plenność Wierze, cichy pokoj Państwu Wyjednać możesz, Świętą swą Osobą, Nie żałuj pracy w zbawienia potrzebie, Żebym się wiecznie z tobą cieszył w Niebie. Rzecze Niewiasta: nie rozumiej o mnie, A żebym godną przed BOGIEM być miała, Raczej na piekło, kiedy sobie wspomnie, Dawno mię moja rozpusta skazała
za twoią przyczyną, Pokoy stateczny dał BOG dobrotliwy; Pogaństwa z swemi bałwanami giną, Dla Chrześcianow, czas rośnie szczęśliwy. Gdyby świat cały, twey żądał modlitwy, Nie znałby moru, głodu, ani bitwy.
Nie dziwuy że się memu grubiaństwu, Zem tak bespieczny w proźbie sam za sobą; Gdy plenność Wierze, cichy pokoy Państwu Wyiednać możesz, Swiętą swą Osobą, Nie żałuy pracy w zbawienia potrzebie, Zebym się wiecznie z tobą cieszył w Niebie. Rzecze Niewiasta: nie rozumiey o mnie, A żebym godną przed BOGIEM bydź miała, Raczey na piekło, kiedy sobie wspomnie, Dawno mię moia rospusta skazała
Skrót tekstu: DrużZbiór
Strona: 165
Tytuł:
Zbiór rytmów
Autor:
Elżbieta Drużbacka
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
pieśni, poematy epickie, satyry, żywoty świętych
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1752
Data wydania (nie wcześniej niż):
1752
Data wydania (nie później niż):
1752
