czyn mi z niego sprawiedliwość/ bo widzisz że i ciebie Pana swego niesłucha : aż ten Pożarski dla wstydu/ i bojaźni Czarskiej/ wstąpił do Czernców. Nuż ze dwunastu tysięcy Cemeryszów naszych co czynił tenże Lisowski jak ich koło Lifina rozgromił : nuż pod Wiazmą i pod Stolicą jakie wojska zbił : nuż pod starą Rżą co czynił/ awo zgoła jego dzieł/ i męstwa odwagi/ przemysłu/ dzielności/ wielkie pamiątki i pisania mamy/ jak nam na dwie ście mil ziemie naszej spląndrował małą garzteczką swego Polskiego wojska : spalił ogniem Srebrnice/ Prady/ Niemiaczów/ Nieniawę/ Miasta/ Zamki potężne i inszych wiele : nuż co ostrogów/ wsi
cżyn mi z niego spráwiedliwość/ bo widźisz że y ćiebie Páná swego niesłucha : aż ten Pożárski dla wstydu/ y boiáźni Czárskiey/ wstąpił do Czerncow. Nuż ze dwunastu tyśięcy Cemeryszow naszych co cżynił tenże Lisowski iak ich koło Lifiná rozgromił : nuż pod Wiázmą y pod Stolicą iákie woyska zbił : nuż pod stárą Rżą co cżynił/ áwo zgołá iego dźieł/ y męstwá odwagi/ przemysłu/ dźielnośći/ wielkie pámiątki y pisánia mamy/ iák nam ná dwie sćie mil źiemie nászey spląndrował máłą garztecżką swego Polskiego woyská : spalił ogniem Srebrnice/ Prady/ Niemiácżow/ Nieniáwę/ Miástá/ Zamki potężne y inszych wiele : nuż co ostrogow/ wśi
Skrót tekstu: NowinyMosk
Strona: B4
Tytuł:
Nowiny z Moskwy albo wota z traktatów i konsulty panów radnych ziemi moskiewskiej
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
wiadomości prasowe i druki ulotne
Gatunek:
relacje
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1634
Data wydania (nie wcześniej niż):
1634
Data wydania (nie później niż):
1634
cztery. Poczemu teraz żyto u was? Pszenice bierzą po ośmdziesiąt/ reż po piącidziesiąt/ jęczmień po czterdzieści/ a owies po dwudziestu i sześci. A nie ma W. M. grochu albo jagieł/ albo tatarczanych krup. Mam/ ale jeszcze nie młocone/ drugą furą przywiozę. Jednom się teraz ze rżą kwapił. Ukaż W. M. jeśli też chędogie. Prawie cudne/ wiem że cudniejszego nie najdziecie. Pełne jest kąkolu/ kostrzewy/ śmieci/ ktemu nie dobrze wywiane. Namokło/ wstęchło. Chcecieli mi dać złoty dwiema więcej/ tedy je wam nażyczę niż komu inszemu na dalszą znajomość. Połowicę W. M
cżtery. Pocżemu teraz żyto u was? Pszenice bierzą po ośmdźieśiąt/ reż po piącidźieśiąt/ jęcżmień po cżterdźieśći/ á owies po dwudźiestu y sześći. A nie ma W. M. grochu álbo jágieł/ álbo tátarcżánych krup. Mam/ ále jeszcże nie młocone/ drugą furą przywiozę. Iednom śię teraz ze rżą kwápił. Vkaż W. M. jeśli też chędogie. Práwie cudne/ wiem że cudnieyszego nie naydźiećie. Pełne jest kąkolu/ kostrzewy/ śmieći/ ktemu nie dobrze wywiáne. Námokło/ wstęchło. Chcećieli mi dáć złoty dwiemá więcey/ tedy je wam náżycżę niż komu inszemu ná dálszą znájomość. Połowicę W. M
Skrót tekstu: VolcDial
Strona: 143v
Tytuł:
Viertzig dialogi
Autor:
Nicolaus Volckmar
Miejsce wydania:
Toruń
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
rozmówki do nauki języka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
