półtrzeci mając dyrekcję starej laski, kiedy prowincje dwie koronne zgodzić się o alternatę nie mogły, proposuerunt confirmationem laski przy mojej dyrekcji. Tandem kiedy w. księstwu litewskiemu nie zdało się to ob turnum ich, który przypadał z alternaty na sejm przyszły, Ventum ad media: et post concertationes plurimas zdałem laskę ip. Szczuce referendarzowi koronnemu, który odebrawszy laskę i za nią podziękowawszy, obszedłszy tandem izbę poselską singularissime dziękował mi od niej za przeszłe prace, cum sponsione et declaratione mutuorum affectuum izby i nieprzepomnienia prac moich. 19 Junii z królem na pokoju upiłem się ad satietatem, wino wprzódy potem gorzałkę pijąc, alias dubl (double) anyż,
półtrzeci mając dyrekcyę staréj laski, kiedy prowincye dwie koronne zgodzić się o alternatę nie mogły, proposuerunt confirmationem laski przy mojéj dyrekcyi. Tandem kiedy w. księstwu litewskiemu nie zdało się to ob turnum ich, który przypadał z alternaty na sejm przyszły, Ventum ad media: et post concertationes plurimas zdałem laskę jp. Szczuce referendarzowi koronnemu, który odebrawszy laskę i za nią podziękowawszy, obszedłszy tandem izbę poselską singularissime dziękował mi od niéj za przeszłe prace, cum sponsione et declaratione mutuorum affectuum izby i nieprzepomnienia prac moich. 19 Junii z królem na pokoju upiłem się ad satietatem, wino wprzódy potém gorzałkę pijąc, alias dubl (double) anyż,
Skrót tekstu: ZawiszaPam
Strona: 68
Tytuł:
Pamiętniki
Autor:
Krzysztof Zawisza
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1715 a 1717
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1717
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Julian Bartoszewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Jan Zawisza
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1862
pokoju upiłem się ad satietatem, wino wprzódy potem gorzałkę pijąc, alias dubl (double) anyż, któregośmy się z królem po razy pięć napili. Był ip. wojewoda malborski, książę ip. podkanclerzy w. księstwa lit., i ip. kasztelan żmudzki.
1 Julii laskę zdałem ip. Szczuce referendarzowi koronnemu, dyrektorowi natenczas sejmu pacificationis, któremu mimo nas konkurentów sponte mea oddano pieczęć wielkiego księstwa lit.
Sejm kończył się przez noc aż do czwartej z rana i skończył się. Mnie rzeczpospolita in vim prac i strat moich dała 4,000 talarów bitych. Król zaś imć dalsze respectus deklarował.
6 Augusti z Warszawy wyjechałem.
pokoju upiłem się ad satietatem, wino wprzódy potém gorzałkę pijąc, alias dubl (double) anyż, któregośmy się z królem po razy pięć napili. Był jp. wojewoda malborski, książę jp. podkanclerzy w. księstwa lit., i jp. kasztelan żmudzki.
1 Julii laskę zdałem jp. Szczuce referendarzowi koronnemu, dyrektorowi natenczas sejmu pacificationis, któremu mimo nas konkurentów sponte mea oddano pieczęć wielkiego księstwa lit.
Sejm kończył się przez noc aż do czwartéj z rana i skończył się. Mnie rzeczpospolita in vim prac i strat moich dała 4,000 talarów bitych. Król zaś imć dalsze respectus deklarował.
6 Augusti z Warszawy wyjechałem.
Skrót tekstu: ZawiszaPam
Strona: 69
Tytuł:
Pamiętniki
Autor:
Krzysztof Zawisza
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1715 a 1717
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1717
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Julian Bartoszewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Jan Zawisza
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1862
wojewoda łęczycki, ip. Radliński regent koronny, ip. Rumocki podsędek dobrzyński, ip. Urbanowski sekretarz konfederacki; wszystko ludzie zacnii grzeczni.
Zawsze tej kompanii naszej pospołu kwatery dawano, a drugim, jako to: iksiędzu biskupowi poznańskiemu Gomolińskiemu, ip. Jabłonowskiemu kanclerzowi koronnemu, ip. Szczuce podkanclerzemu litewskiemu, ip. Ponińskiemu referendarzowi koronnemu, ip. Przyjemskiemu, ip. Szwykowskiemu i t. d. osobliwie. W interesach dworu naszego często biegałem do dworu szwedzkiego zażywany od króla jegomości.
17 Martii z kwatery króla imci, to jest z Gieranon wybiegłem aż do Tylży dla sprowadzenia żony mojej do Wilna pro 28 ejusdem względem sprawy zydejkańskiej,
wojewoda łęczycki, jp. Radliński regent koronny, jp. Rumocki podsędek dobrzyński, jp. Urbanowski sekretarz konfederacki; wszystko ludzie zacnii grzeczni.
Zawsze téj kompanii naszéj pospołu kwatery dawano, a drugim, jako to: jksiędzu biskupowi poznańskiemu Gomolińskiemu, jp. Jabłonowskiemu kanclerzowi koronnemu, jp. Szczuce podkanclerzemu litewskiemu, jp. Ponińskiemu referendarzowi koronnemu, jp. Przyjemskiemu, jp. Szwykowskiemu i t. d. osobliwie. W interesach dworu naszego często biegałem do dworu szwedzkiego zażywany od króla jegomości.
17 Martii z kwatery króla imci, to jest z Gieranon wybiegłem aż do Tylży dla sprowadzenia żony mojéj do Wilna pro 28 ejusdem względem sprawy zydejkańskiéj,
Skrót tekstu: ZawiszaPam
Strona: 135
Tytuł:
Pamiętniki
Autor:
Krzysztof Zawisza
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1715 a 1717
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1717
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Julian Bartoszewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Jan Zawisza
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1862
, mianował (czyli z afektu, czyli w intentie moje zazierając) i mnie samego, jako mię to bolało, com mu na to odpowiedział, lubo i on jak na wymiot to tylko proponował, przyzna tenże sam, jako człowiek wielki. Azaż tego dyskursu zataiłem odkryłem go zaraz Panu Referendarzowi Koronnemu, dla wiadomości Króla Jego Mości, samże też ustnie, na audienciej opowiedziałem I. K. Mości cóż tedy z grzeszyłem. Tu następuje potwarz, na którą śmiać się raczej, nie gniewać muszę, żem całował Związkowych w głowę, na Królestwo mię promowować obiecujących, mówiąc: w Waszych to
, miánował (czyli z áffektu, czyli w intentie moie záźieráiąc) y mnie sámego, iáko mię to boláło, com mu ná to odpowiedźiał, lubo y on iák ná wymiot to tylko proponował, przyzna tenże sam, iáko człowiek wielki. Azasz tego discursu zátáiłem odkryłem go záraz Pánu Referendarzowi Koronnemu, dla wiádomośći Krolá Iego Mośći, samże też vstnie, ná audienciey opowiedźiałem I. K. Mośći cosz tedy z grzeszyłem. Tu nástępuie potwarz, ná ktorą śmiać się ráczey, nie gniewáć muszę, żem cáłował Zwiąskowych w głowę, ná Krolestwo mię promowowáć obiecuiących, mowiąc: w Wászych to
Skrót tekstu: LubJMan
Strona: 130
Tytuł:
Jawnej niewinności manifest
Autor:
Jerzy Sebastian Lubomirski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1666
Data wydania (nie wcześniej niż):
1666
Data wydania (nie później niż):
1666
: 7. jaje kokosze zło: 3. za wróbla gro: 15. za srokę albo wronę złotych pułtora/ za połeć mięsa zło: 15. za kwartę masła zło: 4. Nieprzyjaciel dowiedziawszy się o takim głodzie/ począł się kupić do obozu/ trapiąc nas czestemi szturmami: w tym szpiegowie dali znać panu Referendarzowi/ iż Pożarski następuje ze 30000. do obozu: Zabiegając temu Je. M P. Referendarz Litew: porozumiał się z Zarzuckiem/ obiecując mu łaskę Je. K. M. aby był przychylny za pewnymi kondycjami. Warując swe rzeczy Zarzucki/ i Carowej Jej M. dał mu pismo I. M. P.
: 7. iáie kokosze zło: 3. zá wroblá gro: 15. zá srokę álbo wronę złotych pułtorá/ zá połeć mięsa zło: 15. zá kwartę másłá zło: 4. Nieprzyiaćiel dowiedźiawszy sie o tákim głodźie/ począł sie kupić do obozu/ trapiąc nas czestemi szturmámi: w tym szpiegowie dáli znáć pánu Referendarzowi/ iż Pożarski nástępuie ze 30000. do obozu: Zabiegáiąc temu Ie. M P. Referendarz Litew: porozumiał sie z Zarzuckiem/ obiecuiąc mu łáskę Ie. K. M. áby był przychylny zá pewnymi kondyciami. Wáruiąc swe rzeczy Zarzucki/ y Carowey Iey M. dał mu pismo I. M. P.
Skrót tekstu: PasŻoł
Strona: C
Tytuł:
Pasja żołnierzów obojga narodów
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
relacje
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
lit. Pociejową i księżna podstolina koronna były w Wołczynie, upewniły sobie promocją księcia podkanclerzego. Były i w Szereszowie, upewniły także sobie promocją Fleminga, podskarbiego wielkiego lit. Wyprawiły potem w województwo nowogródzkie Jałowickiego, który intromisje pobrał i będąc rugowanym, manifesta o ekspulsją i pozwy do reindukcji Pacom, kasztelanom żmudźkim, i Wołłowiczowi referendarzowi na trybunał miński wydał. A zatem gdy powrócił do Rzeczycy, strażnikowa lit. obligowała brata mego, teraźniejszego pułkownika; ażeby dla promocji sprawy jej jechał z Jałowickim do Mińska na reasumpcją kadencji mińskiej, i dała mu czerw, zł 100 za samą fatygę, a oprócz tego dała dość pieniędzy Jałowickiemu na ekspens prawny.
Gdy
lit. Pociejową i księżna podstolina koronna były w Wołczynie, upewniły sobie promocją księcia podkanclerzego. Były i w Szereszowie, upewniły także sobie promocją Fleminga, podskarbiego wielkiego lit. Wyprawiły potem w województwo nowogródzkie Jałowickiego, który intromisje pobrał i będąc rugowanym, manifesta o ekspulsją i pozwy do reindukcji Pacom, kasztelanom żmujdzkim, i Wołłowiczowi referendarzowi na trybunał miński wydał. A zatem gdy powrócił do Rzeczycy, strażnikowa lit. obligowała brata mego, teraźniejszego pułkownika; ażeby dla promocji sprawy jej jechał z Jałowickim do Mińska na reasumpcją kadencji mińskiej, i dała mu czerw, zł 100 za samą fatygę, a oprócz tego dała dość pieniędzy Jałowickiemu na ekspens prawny.
Gdy
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 265
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
dziękując mu za deklaracją przedania Motykał, i że posyła komisarza swego Kłokockiego dla umówienia ceny i spisania intercyzy. Dopiero brat mój z większym urażeniem księcia kanclerza odpisał, że przedać Motykał nie może.
Nastąpił potem święty Jan, na którym terminie brat mój pułkownik, mogąc się z dobrej lokacji Peliszcz nie dać okupić Przezdzieckiemu, referendarzowi lit., jednak dał się okupić. Odebrał tedy sumy 75 000, a 2000 zł za reparacją. Życzyłem bratu memu, aby do 70 000 zł będących zastawnym prawem na Bulkowie dodał 50 000 zł Ogińskiemu, pisarzowi polnemu lit., a Bulków odebrał w zastawną swoją posesją, ale brat mój nie chciał rady
dziękując mu za deklaracją przedania Motykał, i że posyła komisarza swego Kłokockiego dla umówienia ceny i spisania intercyzy. Dopiero brat mój z większym urażeniem księcia kanclerza odpisał, że przedać Motykał nie może.
Nastąpił potem święty Jan, na którym terminie brat mój pułkownik, mogąc się z dobrej lokacji Peliszcz nie dać okupić Przezdzieckiemu, referendarzowi lit., jednak dał się okupić. Odebrał tedy sumy 75 000, a 2000 zł za reparacją. Życzyłem bratu memu, aby do 70 000 zł będących zastawnym prawem na Bulkowie dodał 50 000 zł Ogińskiemu, pisarzowi polnemu lit., a Bulków odebrał w zastawną swoją posesją, ale brat mój nie chciał rady
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 414
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
potem szkodował, bo Fleming, podskarbi lit., na zastaw tegoż Bulkowa, gdy potem brat mój upominał się u Ogińskiego o sumę, dał 140 000 zł i Bulków objął w swoją posesją, który puścił Leparskiemu arendą, a Leparski znacznie na tym profitował. Ja zaś z Czemer nie dałem się Przezdzieckiemu referendarzowi wykupić, bo jeszcze rok ex triennio
nie dochodził, i nadziei nawet do dania się okupić Przezdzieckiemu nie zostawiłem.
Po tym wykupnie pojechał brat mój i ja z nim do Suchej Woli do Kuczyńskiego, podstolego drohickiego, dla uczynienia przedszlubnych zapisów między nim a bratem moim, mającym się żenić z córką jego Konstancją,
potem szkodował, bo Fleming, podskarbi lit., na zastaw tegoż Bulkowa, gdy potem brat mój upominał się u Ogińskiego o sumę, dał 140 000 zł i Bulków objął w swoją posesją, który puścił Leparskiemu arendą, a Leparski znacznie na tym profitował. Ja zaś z Czemer nie dałem się Przezdzieckiemu referendarzowi wykupić, bo jeszcze rok ex triennio
nie dochodził, i nadziei nawet do dania się okupić Przezdzieckiemu nie zostawiłem.
Po tym wykupnie pojechał brat mój i ja z nim do Suchej Woli do Kuczyńskiego, podstolego drohickiego, dla uczynienia przedszlubnych zapisów między nim a bratem moim, mającym się żenić z córką jego Konstancją,
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 414
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
stolnik sub nexu sumienia, jako gnarus consciusque rerumjest zobowiązany pan stolnik w sumieniu jako świadom i znawca spraw wyznać, że ta inchoacja tranquillissime sine minimo praeiudicio stanęła rozpoczęcie jak najspokojniej bez najmniejszego sprze- ciwu stanęło
i prawdziwym świadectwem swoim tłumić fałsz kłamliwych relacji.
3-tio. Koadiutoria biskupstwa wileńskiego jeżeliby miała cedereprzypaść IKsiędzu Massalskiemu, referendarzowi wielkiemu W. Ks. Lit., jaka clades prowincji naszej praevidetur et quae fata manentszkoda prowincji naszej jest przewidywana i jakie nieszczęścia ją czekają, reprezentować będzie IMP. stolnik, jak najusilniej upraszając IWYMPana marszałka nadwornego koronnego WMPana ex innato zeloz wrodzonej gorliwości dobra powszechnego, aby omni meliori modowszelkimi sposobami raczył nie dopuszczać
stolnik sub nexu sumienia, jako gnarus consciusque rerumjest zobowiązany pan stolnik w sumieniu jako świadom i znawca spraw wyznać, że ta inchoacja tranquillissime sine minimo praeiudicio stanęła rozpoczęcie jak najspokojniej bez najmniejszego sprze- ciwu stanęło
i prawdziwym świadectwem swoim tłumić fałsz kłamliwych relacji.
3-tio. Koadiutoria biskupstwa wileńskiego jeżeliby miała cedereprzypaść JKsiędzu Massalskiemu, referendarzowi wielkiemu W. Ks. Lit., jaka clades prowincji naszej praevidetur et quae fata manentszkoda prowincji naszej jest przewidywana i jakie nieszczęścia ją czekają, reprezentować będzie JMP. stolnik, jak najusilniej upraszając JWJMPana marszałka nadwornego koronnego WMPana ex innato zeloz wrodzonej gorliwości dobra powszechnego, aby omni meliori modowszelkimi sposobami raczył nie dopuszczać
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 516
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
em z tym do Wschowy przysłany, abym ile tylko możności być mogło, oponował się księdzu Massalskiemu, a księdza Tyszkiewicza, biskupa żmudźkiego, który także był w Wschowie przytomny, imieniem książęcym utrzymywał, tak Massalski hetman całą wieczerzę ze mną przegadał.
Przekładał mi, że biskup wileński Zienkowicz dał synowi jego, referendarzowi lit., koadiutorią swoją, że król nie może gwałtem dawać koadiutora innego nie proszącemu biskupowi. Że biskup żmudźki, będąc biskupem jednej diecezji, na drugą diecezją koadiutorii według kanonów brać nie może. Na co mu z powinną odpowiedałem submisją, że lubo są jego wielkie i gruntowne racje, jednakże nie znoszą ius
em z tym do Wschowy przysłany, abym ile tylko możności być mogło, oponował się księdzu Massalskiemu, a księdza Tyszkiewicza, biskupa żmujdzkiego, który także był w Wschowie przytomny, imieniem książęcym utrzymywał, tak Massalski hetman całą wieczerzę ze mną przegadał.
Przekładał mi, że biskup wileński Zienkowicz dał synowi jego, referendarzowi lit., koadiutorią swoją, że król nie może gwałtem dawać koadiutora innego nie proszącemu biskupowi. Że biskup żmujdzki, będąc biskupem jednej diecezji, na drugą diecezją koadiutorii według kanonów brać nie może. Na co mu z powinną odpowiedałem submisją, że lubo są jego wielkie i gruntowne racje, jednakże nie znoszą ius
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 527
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
