Tarcz, Szyszak, Pancerzowe nity Puszczą, komu Czas dać chce z życia kwity; Jeszcze KsIĄZĘCIU oddaje cześć inną Płaczący Zefir, i nieutulony, Nazbierał kwiatów przysługą Dziecinną, Rozrucił na grób, a Wieniec zielony, Z Lauru uwity, na wysokiej Tyce Powiesił, miał w tym skrytą Tajemnicę.
Jakoż niepłonną, bo owa Regnantka Fortunnej Wyspy, często nawiedzała Jaskinią, pełna suspicyj Zelantka, Co za przyczyna ADOLFA trzymała; Długi to przeciąg, powrót w Rok obiecać, Tę niespokojność jęła w sobie wzniecać. Ucieka od Nimf, ciemne lubi lochy, Po to tam wchodzi, że ze skał strumyki, Sączące, swemi podchlebnemi szlochy, Łez jej dodają
Tarcz, Szyszak, Pancerzowe nity Puszczą, komu Czas dać chce z życia kwity; Jeszcze XIĄZĘCIU oddaie cześć inną Płaczący Zefir, y nieutulony, Názbierał kwiatow przysługą Dziecinną, Rozrucił ná grob, á Wieniec zielony, Z Láuru uwity, ná wysokiey Tyce Powiesił, miał w tym skrytą Taiemnicę.
Jákoż niepłonną, bo owa Regnantka Fortunney Wyspy, często náwiedzáła Jáskinią, pełna suspicyi Zelantka, Co zá przyczyna ADOLFA trzymáła; Długi to przeciąg, powrot w Rok obiecać, Tę niespokoyność ięła w sobie wzniecać. Ucieka od Nimf, ciemne lubi lochy, Po to tam wchodzi, że ze skał strumyki, Sączące, swemi podchlebnemi szlochy, Łez iey dodaią
Skrót tekstu: DrużZbiór
Strona: 85
Tytuł:
Zbiór rytmów
Autor:
Elżbieta Drużbacka
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
pieśni, poematy epickie, satyry, żywoty świętych
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1752
Data wydania (nie wcześniej niż):
1752
Data wydania (nie później niż):
1752
