znając, Nie śmiem głowy swej podnieść, spraw się swych wstydając. Jestem jak paw, którego piękność chwali każdy, A wżdy się on za szpetność nóg swych wstydzi zawżdy.” POWIEŚĆ VIII.
Jest jedna góra w arabskiej ziemi, którą zową Lubman, a ta znakomita jest w tamtych krajach. Na tej górze są regularystowie abo pustelnicy. Arabowie mają ich za świętych, gdyż o wielkich cudach, które się przez nich tam dzieją, powiedają, któremi się barzo tam mieszkający derwiszowie wsławili. Trafiło się, że jeden z nich najprzedniejszy i między nimi najstarszy, do meczetu sławnego, który jest w Damaszku, przyszedłszy, u sadzawki, co przy
znając, Nie śmiem głowy swéj podnieść, spraw się swych wstydając. Jestem jak paw, którego piękność chwali każdy, A wżdy się on za szpetność nóg swych wstydzi zawżdy.” POWIEŚĆ VIII.
Jest jedna góra w arabskiéj ziemi, którą zową Lubman, a ta znakomita jest w tamtych krajach. Na téj górze są regularystowie abo pustelnicy. Arabowie mają ich za świętych, gdyż o wielkich cudach, które się przez nich tam dzieją, powiedają, któremi się barzo tam mieszkający derwiszowie wsławili. Trafiło się, że jeden z nich najprzedniejszy i między nimi najstarszy, do meczetu sławnego, który jest w Damaszku, przyszedłszy, u sadzawki, co przy
Skrót tekstu: SaadiOtwSGul
Strona: 84
Tytuł:
Giulistan to jest ogród różany
Autor:
Saadi
Tłumacz:
Samuel Otwinowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
przypowieści, specula (zwierciadła)
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1610 a 1625
Data wydania (nie wcześniej niż):
1610
Data wydania (nie później niż):
1625
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
I. Janicki
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Świdzińscy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1879
taki dal dostatek w domu, Że możesz w Imię jego dobrze czynić komu, I że cię niczem podłem, lecz człowiekiem stworzył, I skarbnicę-ć bogatej łaski swej otworzył. Nie chlub się też, żebyś miał czas mu służyć długi, Lecz się tem chlub, że do swej wezwał cię usługi.
Dwaj regularystowie po próżnicy pracowali. Jeden pieniędzy nazbierał, nie zażywszy umarł; drugi barzo uczony był, a nic dobrego nie czynił. POWIEŚĆ III.
Trzy rzeczy bez trzech rzeczy obejść się nie mogą: 1. Skarb i bogactwo bez kupiej i przedawania; 2. Nauka bez czytania i rozmawiania; 3. Państwo zaś bez karania
taki dal dostatek w domu, Że możesz w Imię jego dobrze czynić komu, I że cię niczém podłém, lecz człowiekiem stworzył, I skarbnicę-ć bogatéj łaski swéj otworzył. Nie chlub się też, żebyś miał czas mu służyć długi, Lecz się tém chlub, że do swéj wezwał cię usługi.
Dwaj regularystowie po próżnicy pracowali. Jeden pieniędzy nazbierał, nie zażywszy umarł; drugi barzo uczony był, a nic dobrego nie czynił. POWIEŚĆ III.
Trzy rzeczy bez trzech rzeczy obejść się nie mogą: 1. Skarb i bogactwo bez kupiej i przedawania; 2. Nauka bez czytania i rozmawiania; 3. Państwo zaś bez karania
Skrót tekstu: SaadiOtwSGul
Strona: 232
Tytuł:
Giulistan to jest ogród różany
Autor:
Saadi
Tłumacz:
Samuel Otwinowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
przypowieści, specula (zwierciadła)
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1610 a 1625
Data wydania (nie wcześniej niż):
1610
Data wydania (nie później niż):
1625
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
I. Janicki
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Świdzińscy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1879
