musi go każdy sobie stawiać, Żeby dziękować na nim i Boga wysławiać. Darmo się od nas dzielą; kto pism świętych słucha, Tak im należy, jako nam: żyć wedle ducha, Z ciała wyniść i z niego wszytkim się odrodzić; Inaczej trudno w niebo, Chrystus mówi, godzić. Nie plesz, nie rewerenda, nie sukien odmiana Powierzchowna duchownym czyni tu kapłana, Lecz jeśli który, liczy apostoł szeroce, Wydaje z serca swego duchowne owoce. Po tych, a nie po strojach, jakie dziś, cudownych, Każe Pan wiernym swoim poznawać duchownych, Owcom pasterzów; bo nikt, jakie, z liścia nie wie, Aż widzi
musi go każdy sobie stawiać, Żeby dziękować na nim i Boga wysławiać. Darmo się od nas dzielą; kto pism świętych słucha, Tak im należy, jako nam: żyć wedle ducha, Z ciała wyniść i z niego wszytkim się odrodzić; Inaczej trudno w niebo, Chrystus mówi, godzić. Nie plesz, nie rewerenda, nie sukien odmiana Powierzchowna duchownym czyni tu kapłana, Lecz jeśli który, liczy apostoł szeroce, Wydaje z serca swego duchowne owoce. Po tych, a nie po strojach, jakie dziś, cudownych, Każe Pan wiernym swoim poznawać duchownych, Owcom pasterzów; bo nikt, jakie, z liścia nie wie, Aż widzi
Skrót tekstu: PotFrasz5Kuk_III
Strona: 365
Tytuł:
Ogroda nie wyplewionego część piąta
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1688 a 1696
Data wydania (nie wcześniej niż):
1688
Data wydania (nie później niż):
1696
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
