lecie. Tych my żądamy i z niemi swobody Między ślicznemi chcemy użyć grody, Bo nas już tęskno, że pielgrzymujemy, A w drodze jadąc ziemie nie czujemy, Tylko pływając co żywo dokoła Z oczami pilno podnosimy czoła Mówiąc ku sobie: „Wzdyć kiedy obłoki I ten kiedy świat przejrzemy szeroki!” O! mój Roztoku! toć jak w prawym niebie Tak się nam widzi — zbudowano ciebie! Pierwej niż ziemię twe wieże troiste I kościół widzim przez powietrze mgliste, Roztok już widać! już widać prawdziwy Roztok! Z radości każdy perspektywy — Kto ma — dobywa, a w wesołym czasie Na miasto patrząc, swoje oczy pasie, A choć
lecie. Tych my żądamy i z niemi swobody Między ślicznemi chcemy użyć grody, Bo nas już tęskno, że pielgrzymujemy, A w drodze jadąc ziemie nie czujemy, Tylko pływając co żywo dokoła Z oczami pilno podnosimy czoła Mówiąc ku sobie: „Wzdyć kiedy obłoki I ten kiedy świat przejrzemy szeroki!” O! mój Roztoku! toć jak w prawym niebie Tak się nam widzi — zbudowano ciebie! Pierwej niż ziemię twe wieże troiste I kościoł widzim przez powietrze mgliste, Roztok już widać! już widać prawdziwy Roztok! Z radości każdy perspektywy — Kto ma — dobywa, a w wesołem czasie Na miasto patrząc, swoje oczy pasie, A choć
Skrót tekstu: BorzNaw
Strona: 61
Tytuł:
Morska nawigacyja do Lubeka
Autor:
Marcin Borzymowski
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1662
Data wydania (nie wcześniej niż):
1662
Data wydania (nie później niż):
1662
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Roman Pollak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Gdańsk
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Wydawnictwo Morskie
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1971
polu, z którego płaci fl. 6. Trzech ich powinno płacić fl. 18. Bierze myta fl. 3, żyta kor. 3½, grochu wiertli 3, jęczmienia kor. 1, masła stofów 1½, gomółek trojakowych 10, soli pół achtela. Ordynaria ratajów i powinność. — Robić powinien bydłem pańskim od roztoku do zamrozu i z chłopcem; w zimie młóci w stodole na korzec jedenasty, a chłopiec robi co mu każą. Bierze myta fl. 8, żyta kor. 14, jęczmienia kor. 3, grochu kor. 1½, masła stofów 3, gomółek trojakowych 20, połeć i sadło, soli achteli 2. F
polu, z którego płaci fl. 6. Trzech ich powinno płacić fl. 18. Bierze myta fl. 3, żyta kor. 3½, grochu wiertli 3, jęczmienia kor. 1, masła stofów 1½, gomółek trojakowych 10, soli pół achtela. Ordynaria ratajów i powinność. — Robić powinien bydłem pańskim od roztoku do zamrozu i z chłopcem; w zimie młóci w stodole na korzec jedenasty, a chłopiec robi co mu każą. Bierze myta fl. 8, żyta kor. 14, jęczmienia kor. 3, grochu kor. 1½, masła stofów 3, gomółek trojakowych 20, połeć i sadło, soli achteli 2. F
Skrót tekstu: InwChełm
Strona: 88
Tytuł:
Inwentarze dóbr biskupstwa chełmińskiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1723 a 1747
Data wydania (nie wcześniej niż):
1723
Data wydania (nie później niż):
1747
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ryszard Mienicki
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Toruń
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1956
zł. 8, żyta koc 14, jęczmienia kor. 3, grochu półtora korca, słoniny połeć 1, gomółek trojakowych 40, soli w. 2, masła stofów 4, sadło 1; przysiewku grochu zagonów 6, lnu zagonów 3, jęczmienia półkorce. D. Ordynaria ratajów i powinności. – Orać powinien od roztoku do zamrozu dwojgiem, w zimie młóci na korzec jedenasty, chłopiec robi mu każą. Bierze myta fl. 8, żyta kor. 14, jęczmienia kor.3, grochu kor. 1½; połeć i sadło albo fl. 4 gr. 15, soli achteli 2, gomółek trojakowych 40, masła stofów 4.
zł. 8, żyta koc 14, jęczmienia kor. 3, grochu półtora korca, słoniny połeć 1, gomółek trojakowych 40, soli w. 2, masła stofów 4, sadło 1; przysiewku grochu zagonów 6, lnu zagonów 3, jęczmienia półkorcze. D. Ordynaria ratajów i powinności. – Orać powinien od roztoku do zamrozu dwojgiem, w zimie młóci na korzec jedenasty, chłopiec robi mu każą. Bierze myta fl. 8, żyta kor. 14, jęczmienia kor.3, grochu kor. 1½; połeć i sadło albo fl. 4 gr. 15, soli achteli 2, gomółek trojakowych 40, masła stofów 4.
Skrót tekstu: InwChełm
Strona: 94
Tytuł:
Inwentarze dóbr biskupstwa chełmińskiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1723 a 1747
Data wydania (nie wcześniej niż):
1723
Data wydania (nie później niż):
1747
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ryszard Mienicki
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Toruń
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1956
i świnie dworskie, każdy ma przysiewku żyta korcy 3, grochu w. 2, lnu w. 2 ich nasieniem, owsa pańskim nasieniem kor. 2, żyta kor. 10, jęczmienia kor. 3½, grochu kor. 2½, soli wierteł, myta fl. 10. Powinność ich: bydłem pańskim robić od roztoku do zamrozu dwojgiem, w zimie młócić na korzec jedenasty. Granice tynwaldskie: z miastem Lubawą, z Targowiskiem, z Mortęgami, z Tuszewem, z młynem Olszanem, z Prątnicą, z Złotowem. Młyn Olszan należy do folwarku tynwaldskiego, z którego wymiaru daje za prawem wiecznym na rok żyta n-ro kor. 48, wieprza
i świnie dworskie, każdy ma przysiewku żyta korcy 3, grochu w. 2, lnu w. 2 ich nasieniem, owsa pańskim nasieniem kor. 2, żyta kor. 10, jęczmienia kor. 3½, grochu kor. 2½, soli wierteł, myta fl. 10. Powinność ich: bydłem pańskim robić od roztoku do zamrozu dwojgiem, w zimie młócić na korzec jedenasty. Granice tynwaldskie: z miastem Lubawą, z Targowiskiem, z Mortęgami, z Tuszewem, z młynem Olszanem, z Prątnicą, z Złotowem. Młyn Olszan należy do folwarku tynwaldskiego, z którego wymiaru daje za prawem wiecznym na rok żyta n-ro kor. 48, wieprza
Skrót tekstu: InwChełm
Strona: 151
Tytuł:
Inwentarze dóbr biskupstwa chełmińskiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1723 a 1747
Data wydania (nie wcześniej niż):
1723
Data wydania (nie później niż):
1747
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ryszard Mienicki
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Toruń
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1956
