miękka/ że jakby się dartego jedwabiu dotknął. Włosy na grzywie wzdłuż/ a nie miąższo leżące/ a co nadalej zarosłe na kłąb. Przytym szerokich/ i tłustych piersi/ a szyje nie okrągłej/ ale płaskiej ku głowie suchej/ zaś z krótkimi a ostrymi uszyma/ Brzucha nie małego/ choć trochę podniosły od Rząpia grzbiet/ gdyż przy okrągłym prawie zadzie/ rzadko najdzie się ruby przodek/ na którym należy wszystka ozdoba. 2.
Potrzeba aby był brzuchaty/ abo żywota zupełnego bo już ów co cienkiego brzucha/ skory/ ale nie trwały bywa/ i rad wycieka z popręgu/ i tak nie może już być trwały/ nie może
miękka/ że iákby sie dártego iedwabiu dotknął. Włosy ná grzywie wzdłusz/ á nie miąższo leżące/ á co nadáley zárosłe ná kłąb. Przytym szerokich/ y tłustych pierśi/ á szyie nie okrągłey/ ále płáskiey ku głowie suchey/ záś z krotkimi á ostrymi vszymá/ Brzuchá nie máłego/ choć trochę podniosły od Rząpia grzbiet/ gdyż przy okrągłym práwie zádźie/ rzadko naydźie sie ruby przodek/ ná ktorym nalezy wszystká ozdobá. 2.
Potrzebá áby był brzucháty/ ábo żywotá zupełnego bo iuż ow co ćienkiego brzuchá/ skory/ ále nie trwáły bywa/ y rad wyćieka z popręgu/ y ták nie może iuż bydź trwáły/ nie może
Skrót tekstu: PienHip
Strona: 6
Tytuł:
Hippika abo sposób poznania chowania i stanowienia koni
Autor:
Krzysztof Pieniążek
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1607
Data wydania (nie wcześniej niż):
1607
Data wydania (nie później niż):
1607
jest pióra i wiry/ które różno u konia się najdują.
Pióro tedy po jednej stronie grzywy na szyj nalezione/ znak jest konia dobrego/ a po obu stron grzywy zwłaszcza gdy równe w długości/ barzo w potrzebach szczęśliwego konia znaczą. Także gdy na czele pióro się długie znajduje/ abo na zadzie na grzbiecie podle rząpia samego/ abo gdzieżkolwiek/ jedno tam gdzie koń okiem zajźrzeć nie może/ szczęśliwego opowiada. Zasię wiry też wielką dobroć znamionują/ gdzieżkolwiek na czele znajdowane będą/ okrom że gdy blisko serca/ w ten czas się opak spodziewać/ a zgoła gdzie je koń okiem obaczyć może/ jako i pióro/ nigdziej znaku dobroci nie
iest piorá y wiry/ ktore rożno v koniá się náyduią.
Pioro tedy po iedney stronie grzywy ná szyi náleźione/ znák iest koniá dobrego/ á po obu stron grzywy zwłaszczá gdy rowne w długośći/ bárzo w potrzebách szczęśliwego koniá znáczą. Tákże gdy ná czele pioro się długie znáyduie/ ábo ná zádźie ná grzbiećie podle rząpiá sámego/ ábo gdźieżkolwiek/ iedno tám gdźie koń okiem záyźrzeć nie może/ szczęśliwe^o^ opowiáda. Zásię wiry też wielką dobroć známionuią/ gdźieżkolwiek ná czele znáydowáne będą/ okrom że gdy blisko sercá/ w ten czás się opák spodźiewáć/ á zgołá gdźie ie koń okiem obáczyć może/ iáko y pioro/ nigdźiey znáku dobroći nie
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Biijv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
