zdoła.
Kto wie, nie twej li ręki ta obiata, zimnego gwiazdo – Chodkiewiczu – świata, doczeka, a twej szczęśliwej buławie ten wiek i przyszły przyzna zgon w tej sprawie?
Jedno nie sobie i przewadze mężnej dank ty oddawaj w bitwie tak potężnej, kiedy leciały gęste trupy z koni od ostrych grotów i od rzeźwiej dłoni.
Bóg ci, Bóg serca i twym dodał siły, że nie z pociechą o was się kusiły przeharde roty strzelbą piorunową, więc i wielkością, i sam Karzeł głową.
Temu ty w niskim podziękuj ukłonie, bo Jego wieńcem kwitną twoje skronie; Tego ty wzywaj, a nabożnie, dalej, że twoją
zdoła.
Kto wie, nie twej li ręki ta obiata, zimnego gwiazdo – Chodkiewiczu – świata, doczeka, a twej szczęśliwej buławie ten wiek i przyszły przyzna zgon w tej sprawie?
Jedno nie sobie i przewadze mężnej dank ty oddawaj w bitwie tak potężnej, kiedy leciały gęste trupy z koni od ostrych grotów i od rzeźwiej dłoni.
Bóg ci, Bóg serca i twym dodał siły, że nie z pociechą o was się kusiły przeharde roty strzelbą piorunową, więc i wielkością, i sam Karzeł głową.
Temu ty w niskim podziękuj ukłonie, bo Jego wieńcem kwitną twoje skronie; Tego ty wzywaj, a nabożnie, daléj, że twoją
Skrót tekstu: MiasKZbiór
Strona: 178
Tytuł:
Zbiór rytmów
Autor:
Kacper Miaskowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
epitafia, fraszki i epigramaty
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Alina Nowicka-Jeżowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Instytut Badań Literackich PAN, Stowarzyszenie "Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1995
nie czekając żołdu, niżli do szkody i wiecznego hołdu przyjdziemy, trzeba! Woła ten gwałt skory potęgi sporej!
Nie ich wielkości mężny liczył przodek, ale młódź darska, wpadszy w ich pojśrzodek, brała na groty po trąbie krzykliwejten lud pierzchliwy.
Świadkiem Wiśniewiec i mężowie oni, od których szable i od rzeźwiej dłoni leciały na dół i na miąższe kupy bezecne trupy.
Świadkiem i Sokół, choć w bitwie przegranej, kędy brat brata od pogańskiej rany nie mogąc wydrzeć i sam niego wedle legł w krwawym siedle.
Szczęśliwi obaj i jeśli co może Safo też moja, słynąć im pomoże i posadzi je na północnym niebie blisko od
nie czekając żołdu, niżli do szkody i wiecznego hołdu przyjdziemy, trzeba! Woła ten gwałt skory potęgi sporéj!
Nie ich wielkości mężny liczył przodek, ale młódź darska, wpadszy w ich pojśrzodek, brała na groty po trąbie krzykliwéjten lud pierzchliwy.
Świadkiem Wiśniewiec i mężowie oni, od których szable i od rzeźwiej dłoni leciały na dół i na miąższe kupy bezecne trupy.
Świadkiem i Sokół, choć w bitwie przegranéj, kędy brat brata od pogańskiej rany nie mogąc wydrzeć i sam niego wedle legł w krwawym siedle.
Szczęśliwi obaj i jeśli co może Safo też moja, słynąć im pomoże i posadzi je na północnym niebie blisko od
Skrót tekstu: MiasKZbiór
Strona: 247
Tytuł:
Zbiór rytmów
Autor:
Kacper Miaskowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
epitafia, fraszki i epigramaty
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Alina Nowicka-Jeżowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Instytut Badań Literackich PAN, Stowarzyszenie "Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1995
