.” Ten cały punkt z projektu wymazał IP. Połchowski i w dekret nie wpisał, krzywdząc nasz dom, że od Dowmanta i Matusza kniaziów idziemy, przy tym obojętne dołożył słowo, że ten testament „notificarunt”, jakoby nie był in reali existentiaobwieścili... rzeczywiście istniejący, ale tylko jakoby o nim słowna była notyfikacja.
Numero 10-mo. W projekcie było wyraźnie napisano: „Hieronima Matuszewica”, położono: „Hrehorego Matuszewica”.
Numero undecimo. W projekcie było napisano: „przy tym córek dwie”, a w dekrecie wpisano: „potem córek dwie”, co jest przeciwko dokumentom i czasowi lat.
Numero 12-mo
.” Ten cały punkt z projektu wymazał JP. Połchowski i w dekret nie wpisał, krzywdząc nasz dom, że od Dowmanta i Matusza kniaziów idziemy, przy tym obojętne dołożył słowo, że ten testament „notificarunt”, jakoby nie był in reali existentiaobwieścili... rzeczywiście istniejący, ale tylko jakoby o nim słowna była notyfikacja.
Numero 10-mo. W projekcie było wyraźnie napisano: „Hieronima Matuszewica”, położono: „Hrehorego Matuszewica”.
Numero undecimo. W projekcie było napisano: „przy tym córek dwie”, a w dekrecie wpisano: „potem córek dwie”, co jest przeciwko dokumentom i czasowi lat.
Numero 12-mo
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 795
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
nie wiem, co na to go rozgrzesza, Kto Drużynę z Śreniawą w polskich herbach miesza. Wszyscy się, z słówka dowód biorąc, z prawdą miną, Że dobrą kompaniją zowiemy drużyną, Choć właśnie znaczy drużby i swaty weselne. Różne me zdanie; tuszę, że i nieomylne, Kiedy jest rzeczywista racja, nie słowna: Że ten trakt cały szlachta osiadła herbowna. Świadczą wsi do dzisia dnia, od których swe wszyscy Przezwiska mają, jako Drużynie są bliscy, Gdzie Dunajec, bo go nią starzy zwali, rączy Między Krakowem, między dwoma płynie Sączy: Lubomierz Lubomirskich, Lipie Lipskich (wielą Którzy się i inszych wsi, bracią bywszy
nie wiem, co na to go rozgrzesza, Kto Drużynę z Śreniawą w polskich herbach miesza. Wszyscy się, z słówka dowód biorąc, z prawdą miną, Że dobrą kompaniją zowiemy drużyną, Choć właśnie znaczy drużby i swaty weselne. Różne me zdanie; tuszę, że i nieomylne, Kiedy jest rzeczywista racyja, nie słowna: Że ten trakt cały szlachta osiadła herbowna. Świadczą wsi do dzisia dnia, od których swe wszyscy Przezwiska mają, jako Drużynie są bliscy, Gdzie Dunajec, bo go nią starzy zwali, rączy Między Krakowem, między dwoma płynie Sączy: Lubomierz Lubomirskich, Lipie Lipskich (wielą Którzy się i inszych wsi, bracią bywszy
Skrót tekstu: PotPoczKuk_III
Strona: 401
Tytuł:
Poczet herbów szlachty
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
herbarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1696
Data wydania (nie wcześniej niż):
1696
Data wydania (nie później niż):
1696
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
przeprosili. 1216.
Sub eodem actu. — Między wójtem klimkowskim a Jaśkową, sołtysa nieboszczyka żoną, takowy stanął dekret: Ponieważ ten Jaśko sołtys, będąc przy zdrowym rozumie, za żywota swego tę część sołtystwa przedał, więc to kupno i teraz dekretem aprobuje się. Wymowa zaś, która była między niemi s. 233 słowna, ponieważ już i ten mąż jej umarł, i ona za żywota porzuciła go i nie mieszkała z nim, jako przysięgła, więc się ta umowa kasuje. Mając zaś wzgląd na dzieci nieboszczykoskie z tą Jaśkową spłodzone, nakazuje prawo, aby wójt za budynek i z placem, i wszystko dał tynfów piętnaście na też dzieci
przeprosili. 1216.
Sub eodem actu. — Między wójtem klimkowskim a Jaśkową, sołtysa nieboszczyka żoną, takowy stanął dekret: Ponieważ ten Jaśko sołtys, będąc przy zdrowym rozumie, za żywota swego tę część sołtystwa przedał, więc to kupno i teraz dekretem approbuje się. Wymowa zaś, która była między niemi s. 233 słowna, ponieważ już i ten mąż jej umarł, i ona za żywota porzuciła go i nie mieszkała z nim, jako przysięgła, więc się ta umowa kassuje. Mając zaś wzgląd na dzieci nieboszczykoskie z tą Jaśkową spłodzone, nakazuje prawo, aby wójt za budynek i z placem, i wszystko dał tynfów piętnaście na też dzieci
Skrót tekstu: KsKlim_1
Strona: 371
Tytuł:
Księga sądowa kresu klimkowskiego_1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1702 a 1749
Data wydania (nie wcześniej niż):
1702
Data wydania (nie później niż):
1749
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965
Romulusowę górę: zaczym się wysadzi Gwiazda/ i na dło spadnie: jej płomieniem kosa Jąwszy się Hersiliej/ szła z wjazdą w niebiosa. Tę Rękoma znacznemi/ stanowca Rzymskiego Grodu/ wdzięcznie przyjmuje/ i z ciała starego/ Także z miana wyzuwa; Orą narzeczona: I bogini z Kwirynem o bok posadzona. Cyrce słowna czarownica. cora Faebowa. Przeobrażenia. Opisanie pokoju Sejlinego. Księga Czternasta. Scyla od pasa w[...] szczekające. Scyla w skałę. Przeobrażenia Cekropowie w małpy. Zejście Eneaszowe z Kumea Sibylą. Księga Czternasta. Sibyla w głos. Przeobrażenia Achemenides. Cyclops był Polifemus. Księga Czternasta. Przeobrażenia Eolus król Wiatrów. Antyfat Lestrygoński król
Romulusowę gorę: záczym się wysádźi Gwiazdá/ y ná dło spádnie: iey płomieniem kosá Iąwszy sie Hersiliey/ szłá z wiazdą w niebiosá. Tę Rękomá znácznemi/ stánowcá Rzymskiego Grodu/ wdźięcznie przymuie/ y z ćiáłá stárego/ Tákże z miáná wyzuwa; Orą nárzeczona: Y bogini z Kwirinem o bok posádzona. Cyrce słowná czarownica. corá Phaebowá. Przeobráżenia. Opisanie pokoiu Seylinego. Kśięgá Czternasta. Scylá od pása w[...] szczekaiące. Scylá w skáłę. Przeobrażeniá Cekropowie w małpy. Ześćie AEneászowe z Kumea Sibylą. Kśięgá Czternasta. Sibylá w głos. Przeobráżęnia Achemenides. Cyclops był Polyphemus. Kśięgá Czternasta. Przeobráżenia AEolus krol Wiátrow. Antyphát Lestrygoński krol
Skrót tekstu: OvŻebrMet
Strona: 374
Tytuł:
Metamorphoseon
Autor:
Publius Ovidius Naso
Tłumacz:
Jakub Żebrowski
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
mitologia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
