nie wszędzie jest jedna: Cztery Kantony są Dysydentskie, dwa w których połowa Dysydentów, połowa Katolików znajduje się, siedem innych Katolickich które niżej jakie są, wyrażają się. KARTA VII.
Szwajcarowie co do obyczajów są szczerzy, lubo nie ze wszystkim manierni, wolności swojej, aby w niczym nienaruszona zostawała, skrupulatnie przestrzegający, słowni, zacięci w swoich zdaniach, w wojsku karność z punktualnością zachowujący: w czym się pokazują ich przymioty bardzo zdatne do formowania dobrych Generałów, i dobrych żołnierzy. P. Jak się dzielą Szwajcarowie? O. Dzielą się na trzynaście Kantonów, i niektóre pobliższe Krainy z niemi sprzymierzone: co wszystko wyliczam z przyłączonemitu znakami:
nie wszędzie iest iedna: Cztery Kantony są Dyssydentskie, dwa w ktorych połowa Dyssydentow, połowa Katolikow znayduie się, siedem innych Katolickich ktore niżey iakie są, wyrażaią się. KARTA VII.
Szwaycarowie co do obyczaiow są szczerzy, lubo nie ze wszystkim manierni, wolności swoiey, aby w niczym nienaruszona zostawała, skrupulatnie przestrzegaiący, słowni, zacięci w swoich zdaniach, w woysku karność z punktualnością zachowuiący: w czym się pokazuią ich przymioty bardzo zdatne do formowania dobrych Generałow, y dobrych żołnierzy. P. Jak się dzielą Szwaycarowie? O. Dzielą się na trzynaście Kantonow, y niektore pobliższe Krainy z niemi sprzymierzone: co wszystko wyliczam z przyłączonemitu znakami:
Skrót tekstu: SzybAtlas
Strona: 55
Tytuł:
Atlas dziecinny
Autor:
Dominik Szybiński
Drukarnia:
Michał Groell
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
astronomia, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1772
Data wydania (nie wcześniej niż):
1772
Data wydania (nie później niż):
1772
Narody encomitatur, że samym Nieprzyjaciołom dochowali Wiary, a zaś Faedifragos, do samego Piekła ścigać mieli in usu. Nie chwali żaden Sensatior Filipa Macedońskiego, który mawiał, iż wiary danej, tak jak monety zażywać potrzeba według potrzeby Króla; ale taka Wiara Fides Punica nazwana od Świata, bo też Paeni, alias Kartagińczykowie nie słowni, choć Wojną sławni, rzadko paroliści.
Dalszy TRONÓW Ornament ŁASKAWOSC, którą zaleca Seneka: Salvum Regem in aperto, clementia praestabit. W tej cnocie prym brali innym Filip Macedo: Aleksander Wielki, Vespasianus. Titus, którzy periturum se potiùs, quam perditurum poprzysięgał, PRUDENTIA nie mało ozdoby przynosi Regnantom, i wielkim Regentom
Narody encomitatur, że samym Nieprzyiaciołom dochowali Wiary, a zas Faedifragos, do samego Piekła ścigać mieli in usu. Nie chwáli żaden Sensatior Filippa Macedońskiego, ktory mawiał, iż wiary daney, ták iak monety zażywać potrzeba według potrzeby Krola; ale taka Wiara Fides Punica nazwana od Swiata, bo też Paeni, alias Kartagińczykowie nie słowni, choć Woyną sławni, rzadko paroliści.
Dalszy TRONOW Ornament ŁASKAWOSC, ktorą zaleca Seneka: Salvum Regem in aperto, clementia praestabit. W tey cnocie prym brali innym Filip Macedo: Alexander Wielki, Vespasianus. Titus, ktorzy periturum se potiùs, quam perditurum poprzysięgał, PRUDENTIA nie mało ozdoby przynosi Regnantom, y wielkim Regentom
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 357
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
ale prawdziwe formują iluzje, zadając im: iż parturiunt montes et nascitur ridiculus mus, kiedy tak publiczne ceremonialia naszych Sejmików, zjazdy, nie mówię sana consilia, lecz prawie orácula, od Synów kochających bonum publicum podane na wiatr idą. Trudno nie przyznać, że u nas vox praetereaque nihil, jesteśmy Słowacy, ale nie słowni, cale de verbis quantumvis, ale de opere nihil; gdy tak długie tak potrzebne Województwa naszego rady w języku nie w ręku zawisły, żebyśmy tedy byli factores verbi, dla czego życzyłbym ante omnia frenum imponere nie tak wolnym jak zbytkującym językom w tamowaniu obrad naszych.
Votum 4. Godnych głów i tej
ále práwdźiwe formują illuzye, zádájąc im: iż parturiunt montes et nascitur ridiculus mus, kiedy ták publiczne ceremonialia nászych Seymikow, zjázdy, nie mowię sana consilia, lecz práwie orácula, od Synow kochájących bonum publicum podane ná wiátr idą. Trudno nie przyznáć, że u nas vox praetereaque nihil, jesteśmy Słowácy, ale nie słowni, cále de verbis quantumvis, ále de opere nihil; gdy ták długie ták potrzebne Wojewodztwá nászego rády w języku nie w ręku záwisły, żebyśmy tedy byli factores verbi, dla czego życzyłbym ante omnia frenum imponere nie ták wolnym ják zbytkującym językom w támowániu obrad nászych.
Votum 4. Godnych głow y tey
Skrót tekstu: BystrzPol
Strona: M3
Tytuł:
Polak sensat
Autor:
Wojciech Bystrzonowski
Drukarnia:
Drukarnia Akademicka Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1733
Data wydania (nie wcześniej niż):
1733
Data wydania (nie później niż):
1733
esse virtutibus, powiedział Hieronim Z. To jest u Boga najwyższe Szlachectwo ozdobionym być cnotami. A Juvenalis napisał: Hieronymus in Epist. ad Celant. Iuvenalis Satyr. 8. Nobiles sunt duplices. I. Nominales.
Z tego/ co się teraz wyliczyło/ sumownie pokazujemy że Panowie (Szlachcicy) są dwojacy.
Jedni Słowni/ qui à maioribus suis nihil nisi nomen habent, et nobiles, tantùm iactant avos, co się z Urodzenia zacnego i znacznego chlubią i wynoszą/ a Urodzeniem podłym i nieznacznym pogardzają/ nie pomniąc nato/ co Dawid Król powiedział: Bóg tego poniża/ a owego podwyższa: Bo w ręce Pańskiej jest Kielich wina
esse virtutibus, powiedźiał Hieronym S. To iest u Bogá naywyższe Szláchectwo ozdobionym bydź cnotámi. A Iuvenalis nápisał: Hieronymus in Epist. ad Celant. Iuvenalis Satyr. 8. Nobiles sunt duplices. I. Nominales.
Z tego/ co śię teraz wyliczyło/ sumownie pokázuiemy że Pánowie (Szláchćicy) są dwoiacy.
Iedni Słowni/ qui à maioribus suis nihil nisi nomen habent, et nobiles, tantùm iactant avos, co śie z Urodzenia zacnego y znácznego chlubią y wynoszą/ á Urodzeniem podłym y nieznácznym pogardzáią/ nie pomniąc náto/ co Dáwid Krol powiedźiał: Bog tego poniża/ á owego podwyższa: Bo w ręce Páńskiey iest Kielich winá
Skrót tekstu: GdacPan
Strona: Cv
Tytuł:
O pańskim i szlacheckim [...] stanie dyszkurs
Autor:
Adam Gdacjusz
Drukarnia:
Jan Krzysztof Jakub
Miejsce wydania:
Brzeg
Region:
Śląsk
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1679
Data wydania (nie wcześniej niż):
1679
Data wydania (nie później niż):
1679
