się z sobą zjednoczą co nalepiej. Potym Gałban z Serapinem w winie rozpuściwszy/ do tego przydać/ a przecedziwszy warzyć na węglistym ogniu/ mieszając aż do wolnego zgęszczenia maści. Zatym Wosk z Terpentyną przydać: Na końcu Mastykę miałko utartą wsypać/ a co nalepiej umieszać/ i w koty potoczyć. Ranom/ wrzodom i Sadzel:
Do Ran/ Sadzeli/ i wrzodów wszelakich otworzystych/ zaplugawionych/ i do gojenia trudnych: Wziąć Gałbanu/ Żywice/ Jeleniego łoju/ po ośmnaście albo po szesnaście łotów/ wosku ośm łotów/ Petroleum/ albo Olejku skalnego łot/ Oliwy dwa łoty/ Terpentyny Mastyki/ Kadzidła białego/ Balsamu prawdziwego po łocie/ Krwie
sie z sobą ziednoczą co nalepiey. Potym Gałban z Serápinem w winie rospuśćiwszy/ do tego przydáć/ á przecedźiwszy wárzyć ná węglistym ogniu/ mieszáiąc áż do wolnego zgęsczenia máśći. Zátym Wosk z Terpentyną przydáć: Ná końcu Mástykę miáłko vtártą wsypáć/ á co nalepiey vmieszáć/ y w koty potoczyć. Ránom/ wrzodom y Sádzel:
Do Ran/ Sádzeli/ y wrzodow wszelákich otworzystych/ záplugáwionych/ y do goienia trudnych: Wźiąć Gałbanu/ Zywice/ Ieleniego łoiu/ po ośmnaśćie álbo po szesnaśćie łotow/ wosku ośm łotow/ Petroleum/ álbo Oleyku skálnego łot/ Oliwy dwá łoty/ Terpentyny Mástyki/ Kádźidłá białego/ Balsamu práwdźiwego po łoćie/ Krwie
Skrót tekstu: SyrZiel
Strona: 214
Tytuł:
Zielnik
Autor:
Szymon Syreński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Tematyka:
botanika, zielarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
na skórze ciała swego sadzel/ alibo liszaj/ albo białe blizny/ tak yżby się na skórze ciała jego okazała plaga trądu: przywiedziony będzie do Aarona Kapłana/ albo do którego z synów jego Kapłanów. 3. Tedy ogląda Kapłan on sadzel na skórze ciała jego: jeśliby włos na onym sadzelu pobielał/ a on sadzel na pojrzeniu byłby głębszy/ niż insza skora ciała jego/ plaga trądu jest: przetoż oglądawszy go Kapłan/ osądzi go być nieczystym. 4.
A Jeśliby biała tylko blizna była na skórze ciała jego/ a nie byłaby głębsza na pojrzeniu niż inna skora/ i włosy w niej nie pobielałyby/
ná skorze ćiáłá swego sadzel/ álibo liszaj/ álbo białe blizny/ ták yżby śię ná skorze ćiáłá jego okazáłá plagá trądu: przywiedźiony będźie do Aároná Kápłaná/ álbo do ktorego z synow jego Kápłanow. 3. Tedy ogląda Kápłan on sadzel ná skorze ćiáłá jego: jesliby włos ná onym sadzelu pobielał/ á on sadzel ná pojrzeniu byłby głębszy/ niż insza skorá ćiáłá jego/ plagá trądu jest: przetoż oglądawszy go Kápłan/ osądzi go być nieczystym. 4.
A Iesliby biała tylko blizná byłá ná skorze ćiáłá jego/ á nie byłáby głębsza ná pojrzeniu niż inna skorá/ y włosy w niey nie pobieláłyby/
Skrót tekstu: BG_Kpł
Strona: 114
Tytuł:
Biblia Gdańska, Księga Kapłańska
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
a po oczyszczeniu jego/ pokaże się z nowu Kapłanowi. 8. Tedy obejrzy go Kapłan: a jeśliby się ta zaraza rozszerzała poskorze jego, osądzi go za nieczystego Kapłan: bo trąd jest. 9.
ZAraza trądu gdy będzie na człowieku/ przywiedzion będzie do Kapłana: 10. Którego obejrzy Kapłan/ a będzieli sadzel biały na skórze/ żeby się uczyniły włosy białe/ choćby i zdrowe ciało było na tym sadzelu. 11. Trąd zastarzały jest/ na skórze ciała jego: i osądzi go za nieczystego Kapłan/ a nie będzie go zawierał/ gdyż nieczystym jest. 12.
A Jeśliby się trąd rozszerżał na skórze/ i okrył
á po oczyśćieniu jego/ pokaże śię z nowu Kápłanowi. 8. Tedy obejrzy go Kápłan: á jesliby śię tá zárázá rozszerzáłá poskorze jego, osądźi go zá nieczystego Kápłan: bo trąd jest. 9.
ZArázá trądu gdy będźie ná cżłowieku/ przywiedźion będźie do Kápłaná: 10. Ktorego obejrzy Kápłan/ á będźieli sadzel biały ná skorze/ żeby śię ucżyniły włosy białe/ choćby y zdrowe ćiáło było ná tym sadzelu. 11. Trąd zástárzáły jest/ ná skorze ćiáłá jego: y osądźi go zá nieczystego Kápłan/ á nie będźie go záwierał/ gdyż nieczystym jest. 12.
A Iesliby śię trąd rozszerżał ná skorze/ y okrył
Skrót tekstu: BG_Kpł
Strona: 114
Tytuł:
Biblia Gdańska, Księga Kapłańska
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
się w białość/ tedy przyjdzie do Kapłana. 17. A widząc go Kapłan/ iż się obróciła zaraza w białość: za czystego osądzi Kapłan zarażonego/ bo czystym jest. 18.
JEśliby zaś był na skórze ciała jego wrzód/ a zagojłby się: 19. A na miejscu wrzodu onego/ uczyniłby się sadzel biały/ albo blizna biała zaczerwieniała/ tedy okazana będzie Kapłanowi. 20. A widząc Kapłan/ że na wejrzeniu głębsza jest niż inna skora/ i włosyby jej pobielały/ za nieczystego osądzi go Kapłan: zaraza trądu jest/ z wrzodu wyrosła. 21. Ale jeśliby ją obaczył Kapłan/ że w niej włos nie
śię w białość/ tedy przyjdźie do Kápłaná. 17. A widząc go Kápłan/ yż śię obroćiłá zárázá w białość: zá czystego osądźi Kápłan záráżonego/ bo cżystym jest. 18.
IEsliby záś był ná skorze ćiáłá jego wrzod/ á zágojłby śię: 19. A ná miejscu wrzodu onego/ uczyniłby śię sadzel biały/ álbo blizná biała záczerwieniáła/ tedy okazáná będźie Kápłanowi. 20. A widząc Kápłan/ że ná wejrzeniu głębsza jest niż inna skorá/ y włosyby jey pobieláły/ zá nieczystego osądźi go Kápłan: zárázá trądu jest/ z wrzodu wyrosłá. 21. Ale jesliby ją obaczył Kápłan/ że w niey włos nie
Skrót tekstu: BG_Kpł
Strona: 114
Tytuł:
Biblia Gdańska, Księga Kapłańska
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
przeciwko jednej stronie twarzy/ opadły włosy głowy jego/ przełysiały jest/ czysty jest. 42. Wszakże jeśliby na łysinie/ albo na tym przełysieniu okazała się blizna biała/ a sczerwieniałaby: trąd wyrósł z łysiny jego/ albo z przełysienia jego. 43. I obejrzy go kapłan: a jeśliżby sadzel zarazy jego był biały/ albo sczerwieniały/ na łysinie jego/ albo na obłysieniu jego/ na kształt trądu/ na skórze ciała/ 44. Takowy człowiek trędowaty jest/ nieczysty jest/ i osądzi go bezpiecznie Kapłan za nieczystego: bo na głowie jego/ jest trąd jego. 45.
TRędowaty zaś/ któryby miał
przećiwko jedney stronie twarzy/ opádły włosy głowy jego/ przełyśiáły jest/ czysty jest. 42. Wszákże jesliby ná łyśinie/ álbo ná tym przełyśieniu okazáłá śię blizná biała/ á zczerwieniáłáby: trąd wyrosł z łyśiny jego/ álbo z przełyśienia jego. 43. Y obejrzy go kápłán: á jesliżby sadzel zárázy jego był biały/ álbo zczerwieniáły/ ná łyśinie jego/ álbo ná obłyśieniu jego/ ná kształt trądu/ ná skorze ćiáłá/ 44. Tákowy cżłowiek trędowáty jest/ nieczysty jest/ y osądźi go bezpiecznie Kápłan zá nieczystego: bo ná głowie jego/ jest trąd jego. 45.
TRędowáty záś/ ktoryby miał
Skrót tekstu: BG_Kpł
Strona: 115
Tytuł:
Biblia Gdańska, Księga Kapłańska
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
