/ ale wszytkich wyliczać próżno/ dosyć na tym że się pokazało/ iż koń wiekiem z człowiekiem mało nie porownywa/ a to propter calorem naturalem sufficientem, skąd długo zdrów trwać może. Lecz co za przyczyna tego/ że teraz zwłaszcza u nas konie tak długo nie żyją/ snadnie obaczyć. Pierwsza/ iż nie one Saturnusowe złote ani śrebrne lata/ a jako ludziom umniejsza się sił i lat/ tak też podobno i bydlęta tymże złym konstelacjom i wiekom są podległe. Druga też/ iż w przynależnym i umiejętnym chowaniu onych nie miewamy. Roście koń do roku szóstego/ a świerzopa aż do piątego/ a potym hrubieje. Księgi Pierwsze.
/ ále wszytkich wyliczáć prożno/ dosyć ná tym że się pokazáło/ iż koń wiekiem z człowiekiem máło nie porownywa/ á to propter calorem naturalem sufficientem, skąd długo zdrow trwáć może. Lecz co zá przyczyná tego/ że teraz zwłaszczá v nas konie ták długo nie żyią/ snádnie obáczyć. Pierwsza/ iż nie one Sáturnusowe złote áni śrebrne látá/ á iáko ludźiom vmnieysza się śił y lat/ ták też podobno y bydlętá tymże złym konstellácyom y wiekom są podległe. Druga też/ iż w przynależnym y vmieiętnym chowániu onych nie miewamy. Rośćie koń do roku szostego/ á świerzopá áż do piątego/ á potym hrubieie. Kśięgi Pierwsze.
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Aiij
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
