! Inaczej pewnie by rzeźnica Tu była, gdzie dziś stoi luterska bożnica. Lud się jednak zgromadził do Pańskiej obory, Z Szklanej ulice naprzód co przedniejsze cory, A Kruzyjus wejrzawszy przez okno ze zboru, Poruszył krasomowstwa z głębokiego woru. Po długiej potem mowie: - ,,Tak-li dziś starego Od trzody oddalacie stadnika Pańskiego, Niewdzieczne owce, mam-li was nazwać owcami! Jakom kościół rozmnażał, a wszak wiecie sami! Świadczę wami panienki i wami cne panie, Jakie me było zawsze koło was staranie,
Aby w Pańskiej owczarniej niepłodna nie była Każda z was, w tym gorąca moja piecza była. Teraz mię porzuciwszy wolicie
! Inaczej pewnie by rzeźnica Tu była, gdzie dziś stoi luterska bożnica. Lud się jednak zgromadził do Pańskiej obory, Z Szklanej ulice naprzód co przedniejsze cory, A Kruzyjus wejrzawszy przez okno ze zboru, Poruszył krasomowstwa z głębokiego woru. Po długiej potem mowie: - ,,Tak-li dziś starego Od trzody oddalacie stadnika Pańskiego, Niewdzieczne owce, mam-li was nazwać owcami! Jakom kościoł rozmnażał, a wszak wiecie sami! Świadczę wami panienki i wami cne panie, Jakie me było zawsze koło was staranie,
Aby w Pańskiej owczarniej niepłodna nie była Każda z was, w tym gorąca moja piecza była. Teraz mię porzuciwszy wolicie
Skrót tekstu: DolBitKontr
Strona: 310
Tytuł:
Bitwa ministrów saskich
Autor:
Matyjasz Doliwski
Drukarnia:
Drukarnia Bazylianów
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
pisma religijne, satyry
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1641
Data wydania (nie wcześniej niż):
1641
Data wydania (nie później niż):
1641
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Zbigniew Nowak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Gdańsk
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Gdańskie Towarzystwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1968
tych wiedzieć trzeba, ze są trwalsze i sposobniejsze na przychowek cielęta. Podczas gorącego lata, niech Gospodarz dobrze nadedniem, Pastuchów do bydła, dziewek do dojenia, pobudzi: aby wczas wygnać bydło w pole, aby się dobrze za chłodu napasło; bo w same gorąca, już się tak by dło nie może karmić. Stadnika mieć sporego, i dobrego na Oborze, aby też był po nim spory, i trwalszy do przechowania przychowek. LEKARSTWA ROGATEMV BYDŁV. KIedy się bydło dla jakiego defektu nadyma, na to mydła naskrobać, Czosnku nakrajać, Mąki pszennej w to wsypać, według potrzeby, Octem dobrym to zalawszy, wszytko społem zamięszawszy, bydlęciu
tych wiedźieć trzebá, ze są trwálsze y sposobnieysze ná przychowek ćielętá. Podczás gorącego latá, niech Gospodarz dobrze nádedniem, Pástuchow do bydłá, dźiewek do doienia, pobudźi: áby wczás wygnáć bydło w pole, áby się dobrze zá chłodu nápásło; bo w same gorącá, iuż się ták by dło nie może karmić. Stádniká mieć sporego, y dobrego ná Oborze, áby też był po nim spory, y trwálszy do przechowánia przychowek. LEKARSTWA ROGATEMV BYDŁV. KIedy się bydło dla iákiego defektu nádyma, ná to mydłá naskrobáć, Czosnku nákráiáć, Mąki pszenney w to wsypáć, według potrzeby, Octem dobrym to zálawszy, wszytko społem zámięszawszy, bydlęćiu
Skrót tekstu: HaurEk
Strona: 28
Tytuł:
OEkonomika ziemiańska
Autor:
Jakub Kazimierz Haur
Drukarnia:
Krzysztof Schedel
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1675
Data wydania (nie wcześniej niż):
1675
Data wydania (nie później niż):
1675
być obieran stadnik 12. Co za wady wystrzegać się w stadniku 13. Z jakimi przymioty świerzopa ma być odłączona dla źrebiąt 14. Od wielu a do wielu lat tak koń, jako i świerzopa pożyteczna być może do płodu 15. O chowaniu stadnika tak na staniu ustawnie, jako i czasu przypuszczenia 16. Jako przypuszczać stadnika, a do wielu klacz, i jakiego z jaką świerzopą chować 17. O czasie przypuszczania koni, a uchowaniu świerzop, i rozeznaniu będzieli zrzobek czyli klaczka 18. Jakie pastwiska stadom różne mają być obierane, i jako chować tak lecie jako zimie. 19. O rozeznaniu lat końskich 20. O straży koło stada 21
być obieran stádnik 12. Co zá wády wystrzegáć się w stádniku 13. Z iakimi przymioty świerzopá ma być odłączona dla źrzebiąt 14. Od wielu á do wielu lat ták koń, iáko y świerzopá pożyteczna być może do płodu 15. O chowaniu stadniká ták ná staniu vstáwnie, iáko y czásu przypuszczenia 16. Iáko przypuszczáć stádniká, á do wielu klacz, y iákiego z iáką świerzopą chowáć 17. O czáśie przypuszczánia koni, á vchowániu świerzop, y rozeznániu będzieli zrzobek czyli kláczká 18. Iákie pástwiská stádom rożne máią być obieráne, y iáko chowáć ták lećie iáko zimie. 19. O rozeznániu lat końskich 20. O straży koło stádá 21
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: 5
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
udają pospolicie. To wszytko gdy zachowywać poczniesz/ bez żadnej pochyby/ nigdy cię po uważnym a mądrym przypuszczeniu pocieszny źrzebiec twego stada nie omyli/ jedno bądź pilen/ a nie sromaj się dojźrzeć. Księgi Co za wady wystrzegać się w Stadniku. Rozdział 13.
CHociam już niemal powtóre i pięknego konia i dobrego Stadnika prawie wyraźnie opisał/ przecię ominąć tego niechcę/ abym nie oznajmił które wady w Stadniku mają być upatrowane/ z których którążkolwiek koń mieć będzie/ bez pochyby jako chorobę dziedziczną w potomka wpoi. Strzeż tedy naprzód aby nie miał wad wnętrznych zakrytych/ to jest aby nie był Lunaticus, nazywają tę chorobę zda mi
vdáią pospolićie. To wszytko gdy záchowywáć poczniesz/ bez żadney pochyby/ nigdy ćię po vważnym á mądrym przypuszczeniu poćieszny źrzebiec twego stádá nie omyli/ iedno bądź pilen/ á nie sromay się doyźrzeć. Kśięgi Co zá wády wystrzegáć się w Stádniku. Rozdział 13.
CHoćiam iuż niemal powtore y pięknego koniá y dobrego Stádniká práwie wyráźnie opisał/ przećię ominąć tego niechcę/ ábym nie oznaymił ktore wády w Stádniku máią być vpátrowáne/ z ktorych ktorążkolwiek koń mieć będźie/ bez pochyby iáko chorobę dźiedźiczną w potomká wpoi. Strzeż tedy naprzod áby nie miał wad wnętrznych zákrytych/ to iest áby nie był Lunaticus, názywáią tę chorobę zda mi
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Cv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
jakoby dzikie swowolnie stada miedzy żyznemi górami i padoły/ wonnemi trawami obfitującemi/ nędze nigdy nie zażywając ustawicznie przebywają. Wszakoż będzieli miewała i po tym czasie źrzebięta/ takowe sposobniejsze do wozów niż do jazdy będą. Pierwsze. O chowaniu stadnika tak na staniu ustawnie, jako i czasu przypuszczenia. Rozdział 16.
IVżem opisał/ stadnika jakiego obierać masz. Jako zasię go ćwiczyć i zdrowo zachowywać/ teraz przynależy ku wiedzeniu. Potrzeba tedy abyś temu twemu stadnikowi dostatku dawać nie żałował/ a co nalepszego i najpiękniejszego owsa/ także i siana: abowiem dobre żytko dobre pomnożenie czyni: niechaj stoi zawsze na miejscu suchym/ w stajni wesołej lecie od wiatrów
iákoby dźikie swowolnie stádá miedzy żyznemi gorámi y pádoły/ wonnemi trawámi obfituiącemi/ nędze nigdy nie záżywáiąc vstáwicznie przebywáią. Wszákoż będźieli miewáłá y po tym czáśie źrzebiętá/ tákowe sposobnieysze do wozow niż do iázdy będą. Pierwsze. O chowániu stádniká ták ná staniu vstáwnie, iáko y czásu przypuszczenia. Rozdział 16.
IVżem opisał/ stádniká iákiego obieráć masz. Iáko zásię go ćwiczyć y zdrowo záchowywáć/ teraz przynależy ku wiedzeniu. Potrzebá tedy ábyś temu twemu stádnikowi dostátku dáwáć nie żáłował/ á co nalepszego y naypięknieyszego owsá/ tákże y śiáná: ábowiem dobre żytko dobre pomnożenie czyni: niechay stoi záwsze ná mieyscu suchym/ w stáyni wesołey lećie od wiátrow
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Ciij
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
potłuczony: wszakże jako tako chociabyś go i na sznurze puszczał pojedynkiem/ przedsię i bez żadnych razów wzbudzenie wilgotności/ które z zażywania częstej miłości pochodzi/ wpada w członki nizne/ jako w nogi i w sławy wstępuje/ skąd bywa więc chromota nieuleczona. Abyś tedy onego od tego wystrzegł/ uczyń tak: odjąwszy już stadnika po rozprawie/ znowu podkować go kazać/ a nie mieszkając takie mu mycie nagotować: Weźmi rumnu garści cztery/ piołunku garści dwie/ głogowych różek garści dwie/ szczawiu garści trzy/ barszczu garści trzy/ mięty garści dwie/ ruty garści dwie. Te wszytkie zioła bądź więdłe bądź też świeże/ uwarzyć w ługu z połowicą
potłuczony: wszákże iáko táko choćiabyś go y ná sznurze puszczał poiedynkiem/ przedsię y bez żadnych rázow wzbudzenie wilgotnośći/ ktore z záżywánia częstey miłośći pochodźi/ wpada w członki nizne/ iáko w nogi y w słáwy wstępuie/ skąd bywa więc chromotá nievleczona. Abyś tedy onego od tego wystrzegł/ vczyń ták: odiąwszy iuż stádniká po rospráwie/ znowu podkowáć go kázáć/ á nie mieszkáiąc tákie mu myćie nágotowáć: Weźmi rumnu gárśći cztery/ piołunku gárśći dwie/ głogowych różek gárśći dwie/ szczawiu gárśći trzy/ barszczu gárśći trzy/ mięty gárśći dwie/ ruty gárśći dwie. Te wszytkie źiołá bądź więdłe bądź też świeże/ vwárzyć w ługu z połowicą
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Ciijv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
dwa razy odprawują: aczci i to być może/ i jest potrzebna/ ale swym sposobem/ o czym niżej się wspomni. Teraz jako masz postępować/ ukazać się godzi. Obliczywszy naprzód świerzopy ile ich chcesz odchować razem/ i jakoć się będzie podobało/ co najpiękniejsze odłącz wespół do osobliwej zagrody abo obory. Stadnika którego nalepszego mieć możesz/ kilka dni przed czasem przywodzić trzeba poranu i w wieczor/ ukazując go im tylko; a dać pąchać/ aby się tym rychlej roziurzyły/ także i koń o tym myślił co potym robić ma. Po kilku dni gdy się świerzopy z koniem obeznają/ tak że same k niemu przystępować poczną
dwá rázy odpráwuią: áczći y to być może/ y iest potrzebna/ ále swym sposobem/ o czym niżey się wspomni. Teraz iáko masz postępowáć/ vkázáć się godźi. Obliczywszy naprzod swierzopy ile ich chcesz odchowáć rázem/ y iákoć się będźie podobáło/ co naypięknieysze odłącz wespoł do osobliwey zagrody ábo obory. Stádniká ktorego nalepszego mieć możesz/ kilká dni przed czásem przywodźić trzebá poránu y w wieczor/ vkázuiąc go im tylko; á dáć pącháć/ áby się tym rychley roziurzyły/ tákże y koń o tym myślił co potym robić ma. Po kilku dni gdy się świerzopy z koniem obeznáią/ ták że sáme k niemu przystępowáć poczną
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Civv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
skoro po odchowaniu świerzopy osobno odłączył/ tak żeby przez całe lato nie chodziły z młodemi ani z źrzebięty/ bo beztwiąc się ta młodź klacze stare tłucze/ skąd martwe porodzenia pochodzą/ abo niedołężne plemię. Druga/ nie daj sobie żadnemu wmowić/ abyś po dobrym odchowaniu/ jakiego się znak dał trochę wyższej/ dobrego stadnika w pole miedzy klacze puszczać miał/ bo okrom tego/ że go ochromisz wiecznie/ szkodę wielką podejmiesz. A to dla tego/ że dochowywając tych które jeszcze pożądają/ chować też pragnie/ i inne chocia już nie potrzebują: gdyż koń jest bestia nierozumna/ wiedzieć tego nie może/ z którą się odprawować ma/
skoro po odchowániu świerzopy osobno odłączył/ ták żeby przez cáłe láto nie chodźiły z młodemi áni z źrzebięty/ bo bestwiąc się tá młodź klácze stáre tłucze/ skąd martwe porodzenia pochodzą/ ábo niedołężne plemię. Druga/ nie dáy sobie żadnemu wmowić/ ábyś po dobrym odchowániu/ iákiego się znák dał trochę wyższey/ dobrego stádniká w pole miedzy klácze puszczáć miał/ bo okrom tego/ że go ochromisz wiecznie/ szkodę wielką podeymiesz. A to dla tego/ że dochowywáiąc tych ktore ieszcze pożądáią/ chowáć też prágnie/ y ine choćia iuz nie potrzebuią: gdyż koń iest bestya nierozumna/ wiedźieć tego nie może/ z ktorą się odpráwowáć ma/
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Dv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
