. M. ubogą sierotą, wnęczką onego sławnego hetmana Konstantego, córką onego cnotliwego Iliego, uszy święte W. K. M. nie dopuszczą mi wypowiedzieć. Nie tylko z poczciwą żoną żaden cnotliwy małżonek tak się nie obchodzi, ale ani z ową, która wstyd zaprzedała. O człowiecze zły a zapamiętały! o bezecności szkarada! o jadzie w pogańską ziemię zaniesienia godny! o wolności polska! I tąż się więc przed obcymi narody chłubimy? Tą powiedamy, żebyśmy nie frymarczyli z żadnym królestwem? Nędzna nasza wolność w Polsce, w której jest tak wiele swejwoli. Ehej, księże Wasilu, gdzieśkolwiek jest, ku tobie mówię: I
. M. ubogą sierotą, wnęczką onego sławnego hetmana Konstantego, córką onego cnotliwego Iliego, uszy święte W. K. M. nie dopuszczą mi wypowiedzieć. Nie tylko z poczciwą żoną żaden cnotliwy małżonek tak się nie obchodzi, ale ani z ową, która wstyd zaprzedała. O człowiecze zły a zapamiętały! o bezecności szkarada! o jadzie w pogańską ziemię zaniesienia godny! o wolności polska! I tąż się więc przed obcymi narody chłubimy? Tą powiedamy, żebyśmy nie frymarczyli z żadnym królestwem? Nędzna nasza wolność w Polszcze, w której jest tak wiele swejwoli. Ehej, księże Wasilu, gdzieśkolwiek jest, ku tobie mówię: I
Skrót tekstu: GórnDzieje
Strona: 185
Tytuł:
Dzieje w Koronie Polskiej
Autor:
Łukasz Górnicki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
traktaty
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1637
Data wydania (nie wcześniej niż):
1637
Data wydania (nie później niż):
1637
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła wszystkie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Piotr Chmielowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Salomon Lewental
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1886
kraje, Póki świata, póki wieków staje, Błogosławią wszelakiem sposobem, Żeś zgwałcił śmierć, piekło z grobem! EPILOGUS
Tak ci z martwych powstawszy nasz Pan tej, cośmy ją Odprawili, podobną sprawił komedią Z czarta, z piekła i z śmierci, a niewierne Żydy Na obelgę i wieczne przyprowadził wstydy. O szkarada ślepoto! Tak li mogło wiele Łakomstwo w mojżeszowym duchownym kościele, Że się bojąc o swoje doroczne prowenty, Nie śmieli mesyjasza przyjąć (choć był święty W uczynkach, mocny w sprawach, chociaż czynił cuda), Żeby od nich nie odwiódł żydowskiego luda? Wielekroć go kusili obłudnymi słówki, Wielekroć nań stawiali chytre samołówki
kraje, Póki świata, póki wieków staje, Błogosławią wszelakiem sposobem, Żeś zgwałcił śmierć, piekło z grobem! EPILOGUS
Tak ci z martwych powstawszy nasz Pan tej, cośmy ją Odprawili, podobną sprawił komedyją Z czarta, z piekła i z śmierci, a niewierne Żydy Na obelgę i wieczne przyprowadził wstydy. O szkarada ślepoto! Tak li mogło wiele Łakomstwo w mojżeszowym duchownym kościele, Że się bojąc o swoje doroczne prowenty, Nie śmieli mesyjasza przyjąć (choć był święty W uczynkach, mocny w sprawach, chociaż czynił cuda), Żeby od nich nie odwiódł żydowskiego luda? Wielekroć go kusili obłudnymi słówki, Wielekroć nań stawiali chytre samołówki
Skrót tekstu: PotZmartKuk_I
Strona: 639
Tytuł:
Dialog o zmartwychwstaniu pańskim.
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1676
Data wydania (nie wcześniej niż):
1676
Data wydania (nie później niż):
1676
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
