w Części I. Aten fol: 322. Tu przydaję scienda. Ze od tego Miasta pełnego superstycyj i Żydzi się zarażali, Bałwany wenerując w swoim Kościele Jerozolimskim. Tutejsi Obywatele emulowali z Jerozolimitanami z racyj Kościoła u siebie być prawdziwego twierdzący. Który ich Kościół za czasów Aleksandra Wiel: niejaki Sanaballat Poganin Horronites Starosta Samaryj, Teszcz Najwyższego Biskupa Manassesa, nieprzyjaciel Judejski na górze Garazim wystawił, jako in Monte Benedyctionum, aliàs gdzie olim Błogosławieństwo intonabant Izraelitowie, blisko Sichem Miasta, gdy z Jozue Wodzem weszli do Ziemi Z. Deuteronomii cap: 11. et 27. Racja fundowania tego Kościoła, ponieważ był Jerozolimski, ta jest: że ten Manasses Arcykapłan
w Części I. Aten fol: 322. Tu przydaię scienda. Ze od tego Miasta pełnego superstycyi y Zydzi się zarażali, Bałwany weneruiąc w swoim Kościele Ierozolimskim. Tuteysi Obywatele emulowali z Ierozolimitanami z racyi Kościoła u siebie bydź prawdziwego twierdzący. Ktory ich Kościół za czasow Alexandrá Wiel: nieiaki Sanaballat Poganin Horronites Starosta Samarii, Teszcz Naywyższego Biskupa Manassesa, nieprzyiaciel Iudeyski na górze Garazim wystawił, iako in Monte Benedictionum, aliàs gdzie olim Blogosławieństwo intonabant Izraelitowie, blisko Sichem Miasta, gdy z Iozue Wodzem weszli do Ziemi S. Deuteronomii cap: 11. et 27. Racya fundowania tego Kościoła, ponieważ był Ierozolimski, ta iest: że ten Manasses Arcykapłan
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 507
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
, blisko Sichem Miasta, gdy z Jozue Wodzem weszli do Ziemi Z. Deuteronomii cap: 11. et 27. Racja fundowania tego Kościoła, ponieważ był Jerozolimski, ta jest: że ten Manasses Arcykapłan wziął był Nicoso Pogankę, tego Sanaballata Córkę, przeciw Zakonowi staremu, i miał być prywowany z Kapłaństwa, dlatego mu Teszcz ten Kościół wystawił, mówi Josefus; który to Kościół w lat 200. po swojej fundacyj, Hircanus zgrun- Całego świata, praecipue o JUDEI
tu obalił. Taż Samaria zwała się Gabiniorum Urbs, że ją Gabinius był zreparował przed Chrysta przyjściem na lat 109. teste Africano. Za czasów Chrystusa Pana była spórka między Żydami
, blisko Sichem Miasta, gdy z Iozue Wodzem weszli do Ziemi S. Deuteronomii cap: 11. et 27. Racya fundowania tego Kościoła, ponieważ był Ierozolimski, ta iest: że ten Manasses Arcykapłan wzioł był Nicoso Pogankę, tego Sanaballáta Córkę, przeciw Zakonowi staremu, y miał bydź prywowany z Kapłaństwa, dlatego mu Teszcz ten Kościół wystawił, mówi Iosephus; który to Kościół w lat 200. po swoiey fundacyi, Hircanus zgrun- Całego świata, praecipuè o IUDEI
tu obálił. Taż Samaria zwałá się Gabiniorum Urbs, że ią Gabinius był zreparował przed Chrysta przyiściem na lat 109. teste Africano. Za czasow Chrystusa Pana była spórka między Zydami
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 507
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
Spartańskiego, z Heleny porwanej spłodzona, którą Tyndarus Dziad poślubił Orestowi Wnukowi swemu za wiadomością, i zezwoleniem Ojca, na ten czas o Helenę Zonę, pod Troją wojującego. Na tej Wojnie gdy Achilles, zdradą Parysa poległ, a Syn jego Pyrrus, na miejsce Ojca zabitego postąpił; Menelausz zapomniawszy o tym, co jego Teszcz w Grecji straktował; Hermionę, Pyrrusowi obiecał: jakoż powróciwszy do Ojczyzny Małżonką oddał. Czego znieść i wycierpieć nie mogąc Orestes Stryjeczny Brat, Purrhusa w Kościele Apollinowym zabił, i Zonę swoję odebrał. Jej List do Oresta.
NIedawno Mężem, pospołu i Bratem Zwałam cię: teraz już stanęło na tem; Ześ
Spártáńskiego, z Heleny porwáney spłodzona, ktorą Tyndárus Dźiad poślubił Orestowi Wnukowi swemu zá wiádomośćią, y zezwoleniem Oycá, ná ten czás o Helenę Zonę, pod Troią woiuiącego. Ná tey Woynie gdy Achilles, zdrádą Párysá poległ, á Syn iego Pyrrus, ná mieysce Oycá zábitego postąpił; Menelausz zápomniawszy o tym, co iego Teszcz w Grecyey ztráktował; Hermionę, Pyrrusowi obiecał: iákosz powroćiwszy do Oyczyzny Małżonką oddał. Czego znieść y wyćierpieć nie mogąc Orestes Stryieczny Brát, Purrhusa w Kośćiele Apollinowym zábił, y Zonę swoię odebrał. Iey List do Orestá.
NIedawno Mężem, pospołu y Brátem Zwáłám ćię: teraz iuż stánęło ná tem; Ześ
Skrót tekstu: OvChrośRoz
Strona: 100
Tytuł:
Rozmowy listowne
Autor:
Publius Ovidius Naso
Tłumacz:
Wojciech Stanisław Chrościński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Tematyka:
mitologia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1695
Data wydania (nie wcześniej niż):
1695
Data wydania (nie później niż):
1695
