moje leżą na pożarznicach/ ośpicach. Jedno tak pełne/ że nie znać/ czy człowiek/ czyli nie. A namłodsze ma glisty. I ja sam terazem tak nikczemny/ * nieduży) i tak ociążały we wszystkich rzeczach/ nie wiem/ co mi wadzi. Krąci * zwija) mi się na wątpiu/ jakbych chciał wracać. Nigdy mi przed tym tak nie bywało. A nie używasz Lekarstw * Lekarstwa?) Miałbyś (miałabyś) się radzić Doktora * Medyka.) Oni biorą pieniądze/ lub pomoże/ lub nie pomoże. Takem wiele przedoctorował/ * na doktory wydał) że już
moje leżą ná pożarznicách/ ośpicách. Iedno ták pełne/ że nie znáć/ cży cżłowiek/ cżyli nie. A namłodsze ma glisty. Y ja sam terazem ták nikcżemny/ * nieduży) y ták oćiążáły we wszystkich rzecżách/ nie wiem/ co mi wádźi. Krąći * zwija) mi śię ná wątpiu/ jákbych chćiał wrácáć. Nigdy mi przed tym ták nie bywáło. A nie używasz Lekarstw * Lekarstwá?) Miałbyś (miáłábyś) śię rádźić Doctorá * Medyká.) Oni biorą pieniądze/ lub pomoże/ lub nie pomoże. Tákem wiele przedoctorował/ * ná doctory wydał) że już
Skrót tekstu: VolcDial
Strona: 164
Tytuł:
Viertzig dialogi
Autor:
Nicolaus Volckmar
Miejsce wydania:
Toruń
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
rozmówki do nauki języka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
