pachołkom wyniść z komnaty, za którymi ostatni stryj wyszedł. Co gdy się stało, uboga księżna jako przed kapłanem, tak i tu broniąc poczciwości swojej, była tak silna księdzu Dymitrowi, iż sług na ratunek zawołać musiał, przy oczu których jako się pastwił nad księżną poddaną W. K. M. ubogą sierotą, wnęczką onego sławnego hetmana Konstantego, córką onego cnotliwego Iliego, uszy święte W. K. M. nie dopuszczą mi wypowiedzieć. Nie tylko z poczciwą żoną żaden cnotliwy małżonek tak się nie obchodzi, ale ani z ową, która wstyd zaprzedała. O człowiecze zły a zapamiętały! o bezecności szkarada! o jadzie w pogańską ziemię
pachołkom wyniść z komnaty, za którymi ostatni stryj wyszedł. Co gdy się sstało, uboga księżna jako przed kapłanem, tak i tu broniąc poczciwości swojej, była tak silna księdzu Dymitrowi, iż sług na ratunek zawołać musiał, przy oczu których jako się pastwił nad księżną poddaną W. K. M. ubogą sierotą, wnęczką onego sławnego hetmana Konstantego, córką onego cnotliwego Iliego, uszy święte W. K. M. nie dopuszczą mi wypowiedzieć. Nie tylko z poczciwą żoną żaden cnotliwy małżonek tak się nie obchodzi, ale ani z ową, która wstyd zaprzedała. O człowiecze zły a zapamiętały! o bezecności szkarada! o jadzie w pogańską ziemię
Skrót tekstu: GórnDzieje
Strona: 185
Tytuł:
Dzieje w Koronie Polskiej
Autor:
Łukasz Górnicki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
traktaty
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1637
Data wydania (nie wcześniej niż):
1637
Data wydania (nie później niż):
1637
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła wszystkie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Piotr Chmielowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Salomon Lewental
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1886
pisanie moje pracowitemu Jurkowi Kowalowi, a zięciowi swemu. Który tenże Jurko Kowal, a zięć mój, przyjął do córki swojej, a wnęczki mojej, na imię Tatyjanny, Jacka Tytulika sołtysa kunkowskiego syna, na imię Tymka, za zięcia. Któremu Tymkowi, a zięciowi Jurka Kowala, i z żoną jego, a wnęczką moją, dobrowolnie puszczam i zapisuje jem trzecią część gruntu sołtystwa swego własnego, a drugie dwie części takie k. 7v zostawuję sobie i córce swojej. Do tego zapisuje jem budynku, to jest stajnie przy boisku po niżniej stronie i boiska przy tejże stajni połowę, izby czarny, to jest piekarni, na pół i
pisanie moje pracowitemu Jurkowi Kowalowi, a zięciowi swemu. Który tenże Jurko Kowal, a zięć mój, przyjął do córki swojej, a wnęczki mojej, na imie Tatyjanny, Jacka Tytulika sołtysa kunkowskiego syna, na imie Tymka, za zięcia. Któremu Tymkowi, a zięciowi Jurka Kowala, i z żoną jego, a wnęczką moją, dobrowolnie puszczam i zapisuje jem trzecią część gruntu sołtystwa swego własnego, a drugie dwie części takie k. 7v zostawuję sobie i córce swojej. Do tego zapisuje jem budynku, to jest stajnie przy boisku po niżniej stronie i boiska przy tejże stajni połowę, izby czarny, to jest piekarni, na pół i
Skrót tekstu: KsKlim_1
Strona: 382
Tytuł:
Księga sądowa kresu klimkowskiego_1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1702 a 1749
Data wydania (nie wcześniej niż):
1702
Data wydania (nie później niż):
1749
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965
Tytulik będąc jako brat starszy, pożeniwszy się z córką Jurka Kowala kunkowskiego, a wnęką Anastazji Szklarski sołtyski kunkowski, która także bywszy pozostałą wdową, nie mając potomstwa więcej tylko córkę jedne swoje własną; która taż zwyż mianowana Anastyzyja Szklarska dobrowolnie legowała i puściła temuż zwyż mianowanemu Tymkowi Tytulikowi i z żoną jego, a wnęczką swoją, cząstkę sołtystwa swego własnego i dobrowolnie go przyjęła i do budynku, chcąc go mieć jako za zięcia swego własnego i z żoną jego, a wnęczką swoją, aby był gospodarzem należytym por. nr 1239; który z ojczyzny swojej wybrawszy się i odebrawszy za swoje, co mu należało, osiadł na owym gospodarstwie Anastazji
Tytulik będąc jako brat starszy, pożeniwszy sie z córką Jurka Kowala kunkowskiego, a wnęką Anastazyi Szklarski sołtyski kunkowski, która także bywszy pozostałą wdową, nie mając potomstwa więcy tylko córkę jedne swoje własną; która taż zwyż mianowana Anastyzyja Szklarska dobrowolnie legowała i puściła temuż zwyż mianowanemu Tymkowi Tytulikowi i z żoną jego, a wnęczką swoją, cząstkę sołtystwa swego własnego i dobrowolnie go przyjęła i do budynku, chcąc go mieć jako za zięcia swego własnego i z żoną jego, a wnęczką swoją, aby był gospodarzem należytym por. nr 1239; który z ojczyzny swojej wybrawszy sie i odebrawszy za swoje, co mu należało, osiadł na owym gospodarstwie Anastazyi
Skrót tekstu: KsKlim_2
Strona: 386
Tytuł:
Księga sądowa kresu klimkowskiego_2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1761
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1761
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965
potomstwa więcej tylko córkę jedne swoje własną; która taż zwyż mianowana Anastyzyja Szklarska dobrowolnie legowała i puściła temuż zwyż mianowanemu Tymkowi Tytulikowi i z żoną jego, a wnęczką swoją, cząstkę sołtystwa swego własnego i dobrowolnie go przyjęła i do budynku, chcąc go mieć jako za zięcia swego własnego i z żoną jego, a wnęczką swoją, aby był gospodarzem należytym por. nr 1239; który z ojczyzny swojej wybrawszy się i odebrawszy za swoje, co mu należało, osiadł na owym gospodarstwie Anastazji Szklarski. Który tam będąc gospodarzem przez kilka czasów, wszystko zmarnował, budynki spustoszył, a potym sam i z żoną do Węgier uszedł, tylko krowę jedne
potomstwa więcy tylko córkę jedne swoje własną; która taż zwyż mianowana Anastyzyja Szklarska dobrowolnie legowała i puściła temuż zwyż mianowanemu Tymkowi Tytulikowi i z żoną jego, a wnęczką swoją, cząstkę sołtystwa swego własnego i dobrowolnie go przyjęła i do budynku, chcąc go mieć jako za zięcia swego własnego i z żoną jego, a wnęczką swoją, aby był gospodarzem należytym por. nr 1239; który z ojczyzny swojej wybrawszy sie i odebrawszy za swoje, co mu należało, osiadł na owym gospodarstwie Anastazyi Szklarski. Który tam będąc gospodarzem przez kilka czasów, wszystko zmarnował, budynki spustoszył, a potym sam i z żoną do Węgier uszedł, tylko krowę jedne
Skrót tekstu: KsKlim_2
Strona: 386
Tytuł:
Księga sądowa kresu klimkowskiego_2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1761
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1761
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965
