ten o Pokój się prosił i 12000. Czerwonych złotych okupił się, tym czasem Tatarów 60000. niespodziewanie przypadszy, nie uważając na Traktaty, na Węgrów wpadli, 9000. trupem położywszy, resztę w niewolą wzięli, Rakocy ledwie salwowany prz[...] Sapiehę uszedł do Węgier, ale zrzucony zaraz od Turków z Księstwa Siedmiogrodzkiego, jako jego hołdownik, a od Cesarza dziedzicznemi dobrami prywowany; Kochowski przydaje: że Pan Bóg skarał za niesłuszny najazd Polski, za Kościoły zrabowane, i za wiolencje niesłychanie wielkie czynione. Król w tym czasie kiedy Rakocy zniesiony, Cesarskiemi posiłkami Kraków odebrał, Wielkopolanie Poznań Elektorskim wzięli, a Wircjusz z Szwedami z Krakowa konwojowany aż do Szczecina,
ten o Pokóy śię prośił i 12000. Czerwonych złotych okupił śię, tym czasem Tatarów 60000. niespodźiewanie przypadszy, nie uważając na Traktaty, na Węgrów wpadli, 9000. trupem położywszy, resztę w niewolą wźiéli, Rakocy ledwie salwowany prz[...] Sapiehę uszedł do Węgier, ale zrzucony zaraz od Turków z Xięstwa Siedmiogrodzkiego, jako jego hołdownik, á od Cesarza dźiedźicznemi dobrami prywowany; Kochowski przydaje: że Pan Bog skarał za niesłuszny najazd Polski, za Kośćioły zrabowane, i za wiolencye niesłychanie wielkie czynione. Król w tym czaśie kiedy Rakocy znieśiony, Cesarskiemi pośiłkami Krakôw odebrał, Wielkopolanie Poznań Elektorskim wźieli, á Wircyusz z Szwedami z Krakowa konwojowany aż do Szczećina,
Skrót tekstu: ŁubHist
Strona: 98
Tytuł:
Historia polska z opisaniem rządu i urzędów polskich
Autor:
Władysław Łubieński
Drukarnia:
Drukarnia Societatis Jesu
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
historia, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1763
Data wydania (nie wcześniej niż):
1763
Data wydania (nie później niż):
1763
skarbu 300000. złotych, który po Abdykacyj wyjechał prędko do Francyj na pokutę. Po Abdykacyj Króla Jana Kazimierza, Elektor Brandenburgski Starostwo Drahimskie odebrał, zostawione Książęciu Demetriuszowi Wiśniowieckiemu Hetmanowi P. K. niby z przyczyny; że wygodził skarbowi Polskiemu złotych 100000. ale sobie Rzeczpospolita kompensowała tę summę, za to że nie asystował jako hołdownik, i obligowany Rzeczypospolitej na wojnę przeciw Moskwie, o czym instrukcja naucza w Poselstwie Prażmowskiego Prymasa od Rzeczypospolitej, u Żałuskiego sub anno 1668. fol: 72. Tegoż Roku Kozacy bunty wszczynać Poczęli posłyszawszy o Interregnum trwającym w Polsce. Sejm Konwokował Prymas w Listopadzie, i Posłowie wysłani do postronnych Monarchów. Roku 1669.
skarbu 300000. złotych, który po Abdykacyi wyjechał prętko do Francyi na pokutę. Po Abdykacyi Króla Jana Kaźimierza, Elektor Brandeburgski Starostwo Drahimskie odebrał, zostawione Xiążęćiu Demetryuszowi Wiśniowieckiemu Hetmanowi P. K. niby z przyczyny; że wygodźił skarbowi Polskiemu złotych 100000. ale sobie Rzeczpospolita kompensowała tę summę, za to że nie assystował jako hołdownik, i obligowany Rzeczypospolitey na woynę przećiw Moskwie, o czym instrukcya naucza w Poselstwie Prażmowskiego Prymasa od Rzeczypospolitey, u Załuskiego sub anno 1668. fol: 72. Tegoż Roku Kozacy bunty wszczynać poczeli posłyszawszy o Interregnum trwającym w Polszcze. Seym Konwokował Prymas w Listopadźie, i Posłowie wysłani do postronnych Monarchów. Roku 1669.
Skrót tekstu: ŁubHist
Strona: 108
Tytuł:
Historia polska z opisaniem rządu i urzędów polskich
Autor:
Władysław Łubieński
Drukarnia:
Drukarnia Societatis Jesu
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
historia, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1763
Data wydania (nie wcześniej niż):
1763
Data wydania (nie później niż):
1763
w Litwie wzniecona pod dyrekcją Książęcia Michała Wiśniowieckiego potym Wojewody Wileńskiego i Hetmana Litt: Sapiehów Konfederaci znieśli, Hetman Wojewoda Wileński i Podskarbi W. Litt. Sapiehowie uszli do Gdańska, od Konfederacyj przyznani za Nieprzyjaciół Ojczyzny, i Dobra ich konfiskowane. Roku 1701. Elektor Brandenburski bez konsensu Rzeczypospolitej koronować się kazał Królem Pruskim, lubo hołdownik Polski, za co miał powinszowanie od Króla i Prymasa ale tylko z osób ich, nie od Rzeczypospolitej. W Inflantach Moskwa na sukurs Sasom przyszła pod Narwą, ale nad Rzeką Dźwiną Saskie Wojsko od Szedów porażone. Sejm Warszawski zerwany. Rzeczpospolita rozradzała Wojnę Królowi z Szwedami, Szwedzi także buntowali Rzeczpospolitą przeciw Królowi. Król nie
w Litwie wzniecona pod dyrekcyą Xiążęćia Michała Wiśniowieckiego potym Wojewody Wileńskiego i Hetmana Litt: Sapiehow Konfederaći znieśli, Hetman Wojewoda Wileński i Podskarbi W. Litt. Sapiehowie uszli do Gdańska, od Konfederacyi przyznani za Nieprzyjaćiół Oyczyzny, i Dobra ich konfiskowane. Roku 1701. Elektor Brandeburski bez konsensu Rzeczypospolitey koronować śię kazał Królem Pruskim, lubo hołdownik Polski, za co miał powinszowanie od Króla i Prymasa ale tylko z osób ich, nie od Rzeczypospolitey. W Inflantach Moskwa na sukkurs Sasom przyszła pod Narwą, ale nad Rzeką Dźwiną Saskie Woysko od Szedów porażone. Seym Warszawski zerwany. Rzeczpospolita rozradzała Woynę Królowi z Szwedami, Szwedźi także buntowali Rzeczpospolitą przećiw Królowi. Król nie
Skrót tekstu: ŁubHist
Strona: 123
Tytuł:
Historia polska z opisaniem rządu i urzędów polskich
Autor:
Władysław Łubieński
Drukarnia:
Drukarnia Societatis Jesu
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
historia, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1763
Data wydania (nie wcześniej niż):
1763
Data wydania (nie później niż):
1763
, Ale cięciwy indziej nakładają,
Na imię jego ogromne Dzidy kraszą, i groty niezłomne. Ale i Austry, i kraje Eurowe, Gdzie wieczne w morzu słupy Alcydowe, Z ostatnich kątów przyniosły Strojne wozy, i bogate posły. Daleko buczny Brytan się ukłonił, I co hercyński cień im świat zasłonił, Padł do nóg hołdownik stary Podejrzanej wetując swej wiary. A swoim w domu pociechy, i nowe Z nim nastawają lata Saturnowe. Jemu teatra budują, Jemu bobkiem obeliszki snują. Zgoda pod wieńcy świeżo oliwnemi Świat obłapiła rękoma wdzięcznemi, Ziemia gdzie pusta, gdzie włości, Pirrha żywe powskrzeszała kości. Kto kto przyjaciel, z nami w cień bluszczowy
, Ale cięciwy indziej nakładają,
Na imie jego ogromne Dzidy kraszą, i groty niezłomne. Ale i Austry, i kraje Eurowe, Gdzie wieczne w morzu słupy Alcydowe, Z ostatnich kątów przyniosły Strojne wozy, i bogate posły. Daleko buczny Brytan się ukłonił, I co hercyński cień im świat zasłonił, Padł do nóg hołdownik stary Podejrzanej wetując swej wiary. A swoim w domu pociechy, i nowe Z nim nastawają lata Saturnowe. Jemu teatra budują, Jemu bobkiem obeliszki snują. Zgoda pod wieńcy świeżo oliwnemi Świat obłapiła rękoma wdzięcznemi, Ziemia gdzie pusta, gdzie włości, Pirrha żywe powskrzeszała kości. Kto kto przyjaciel, z nami w cień bluszczowy
Skrót tekstu: TwarSRytTur
Strona: 6
Tytuł:
Zbiór różnych rytmów
Autor:
Samuel Twardowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
pieśni
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1631 a 1661
Data wydania (nie wcześniej niż):
1631
Data wydania (nie później niż):
1661
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Kazimierz Józef Turowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Drukarnia "Czasu"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1861
. Mają zabobony barzo głupie. Trzymają jakby świat umierał/ i rodził się z swymi Bogami: i jakby też dusze wracały się także do żywota częstokroć/ dotąd aż się w niwecz obrócą. w czym oni mają nawyższe szczęście: rozumieją za srogi grzech słuchać jakiej inszej nauki. Będzie abo jest 60 lat/ kiedy jeden hołdownik króla Peguińskiego/ namiestnik jego w królestwie Tanguz Bramów/ powstał przeciw Panu swemu/ i odjął mu królestwo: pobił wszystki tam zrodzone/ i nad to pobrał mu królestwa/ Prom/ Melitaj/ Calam/ Bacham/ Mirandę/ i Auę/ które wszystkie są Bramów/ a rozciągają się ku pułnocy nad rzeką/ co idzie
. Máią zabobony bárzo głupie. Trzymáią iákby świát vmierał/ y rodźił się z swymi Bogámi: y iákby też dusze wracáły się tákże do żywotá częstokroć/ dotąd áż się w niwecz obrocą. w czym oni máią nawyższe sczęśćie: rozumieią zá srogi grzech słucháć iákiey inszey náuki. Będzie ábo iest 60 lat/ kiedy ieden hołdownik krolá Peguińskiego/ namiestnik iego w krolestwie Tánguz Bramow/ powstał przećiw Pánu swemu/ y odiął mu krolestwo: pobił wszystki tám zrodzone/ y nád to pobrał mu krolestwá/ Prom/ Melitay/ Cálam/ Bácham/ Mirándę/ y Auę/ ktore wszystkie są Bramow/ á rozćiągáią się ku pułnocy nád rzeką/ co idźie
Skrót tekstu: BotŁęczRel_I
Strona: 178
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. I
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
, cnota mu mieczem, powaga kałkanem, a sprawiedliwość mocniejsza od blachu; przy tych obronach śmiele sobie tuszy, że go niechybnie i śmierć nie poruszy.
29 Pytam na koniec, co mi po koronie, jeżeli ją zdjąć ma poganin z głowy. Jeśli pół Polski, jako chce, zazionie, nie trzeba króla, hołdownik gotowy. Wolę się pierwej z niem rozeprzeć o nią, niźli od niego brać przywilej nowy; kto ma wychodzić, niech się wniść nie kwapi, darmo ten, co ma upuścić, ułapi.
30 Nie nowina to i koronowanem panom pod niebem przezimować obcem, z domu nie będzie żaden zawołanem – jeszczem to w
, cnota mu mieczem, powaga kałkanem, a sprawiedliwość mocniejsza od blachu; przy tych obronach śmiele sobie tuszy, że go niechybnie i śmierć nie poruszy.
29 Pytam na koniec, co mi po koronie, jeżeli ją zdjąć ma poganin z głowy. Jeśli pół Polski, jako chce, zazionie, nie trzeba króla, hołdownik gotowy. Wolę się pierwej z niem rozeprzeć o nię, niźli od niego brać przywilej nowy; kto ma wychodzić, niech się wniść nie kwapi, darmo ten, co ma upuścić, ułapi.
30 Nie nowina to i koronowanem panom pod niebem przezimować obcem, z domu nie będzie żaden zawołanem – jeszczem to w
Skrót tekstu: PotMuzaKarp
Strona: 21
Tytuł:
Muza polska
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
panegiryki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1676
Data wydania (nie wcześniej niż):
1676
Data wydania (nie później niż):
1676
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Adam Karpiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Instytut Badań Literackich PAN, Stowarzyszenie "Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1996
jako Księstwo Pruskie miała. A ta kraina Pruska tak szeroka, i we wszystkie pożytki, tak z ziemie, jako i z wody pochodzące, obfita, jest dwojaka: Jedna jest Książeca, a druga Królewska. Abowiem Książę z łaski Króla Polskiego, w swoich miastach i zamkach zupełnie wszystkim włądnie: jako poddany, i hołdownik, do Królestwa Polskiego należący: a w Królewcu, które jest miastem nad morzem, Solicę swą ma, kędy jest Kolegium pospolitych nauk, od Olbrachta pierwszego Książęcia. Ojca tego Fryderyka, który był z Mistrza Krzyżackiego Książęciem uczyniony, ufundowane. A jest to miasto, jakoby od góry Królewskiej, rzeczone Królewiec, portem znamienitym
iáko Xięstwo Pruskie miáłá. A tá kráina Pruska ták szeroká, y we wszystkie pożytki, ták z źiemie, iáko y z wody pochodzące, obfita, iest dwoiáka: Iedná iest Xiążeca, á druga Krolewska. Abowiem Xiążę z łáski Krolá Polskiego, w swoich miástách y zamkách zupełnie wszystkim włądnie: iáko poddány, y hołdownik, do Krolestwá Polskiego náleżący: á w Krolewcu, ktore iest miástem nád morzem, Solicę swą ma, kędy iest Kollegium pospolitych náuk, od Olbráchtá pierwszego Xiążęćiá. Oycá tego Fryderyka, ktory był z Mistrzá Krzyżáckiego Xiążęćiem uczyniony, ufundowáne. A iest to miásto, iákoby od gory Krolewskiey, rzeczone Krolewiec, portem znamienitym
Skrót tekstu: MurChwałPam
Strona: R2
Tytuł:
Pamiętnik albo Kronika Pruskich Mistrzów i Książąt Pruskich
Autor:
Mikołaj Chwałkowski
Drukarnia:
Jan Tobiasz Keller
Miejsce wydania:
Poznań
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
kroniki
Tematyka:
geografia, historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1712
Data wydania (nie wcześniej niż):
1712
Data wydania (nie później niż):
1712