Więc gdy się lew upomniał obietnice jego, Nie tylko mu jej nie dał, ale lwa srogiego Kijanią do trzeciego razu zdrowia zbawił, Fortelem tym i dziewkę i siebie wybawił.
Tym przykładem kiedy więc komu nie ufają, Głupi to, którzy wtenczas broń od siebie dają. Najrychlej wilk natenczas swego dokazuje, Kiedy więc o złamnikach przy trzodzie nie czuje. LXXXIX. Mów, kiedyć języka nie żal! O ŚWINI A O SUCZE.
Suka świnię, z trafunku gdy w błocie leżała, Według zwyczaju swego słowy strofowała, Przymawiając, jakiej ta pościeli zażywa, I to jej wyrzucając, co więc u niej bywa
Za przedniejszą potrawę. - Długo
Więc gdy się lew upomniał obietnice jego, Nie tylko mu jej nie dał, ale lwa srogiego Kijanią do trzeciego razu zdrowia zbawił, Fortelem tym i dziewkę i siebie wybawił.
Tym przykładem kiedy więc komu nie ufają, Głupi to, którzy wtenczas broń od siebie dają. Najrychlej wilk natenczas swego dokazuje, Kiedy więc o złamnikach przy trzodzie nie czuje. LXXXIX. Mów, kiedyć języka nie żal! O ŚWINI A O SUCZE.
Suka świnię, z trafunku gdy w błocie leżała, Według zwyczaju swego słowy strofowała, Przymawiając, jakiej ta pościeli zażywa, I to jej wyrzucając, co więc u niej bywa
Za przedniejszą potrawę. - Długo
Skrót tekstu: VerdBłażSet
Strona: 80
Tytuł:
Setnik przypowieści uciesznych
Autor:
Giovanni Mario Verdizzotti
Tłumacz:
Marcin Błażewski
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
przypowieści, specula (zwierciadła)
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1608
Data wydania (nie wcześniej niż):
1608
Data wydania (nie później niż):
1608
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Wilhelm Bruchnalski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1897
