(Putrowania. (Peruki. (Garsety. (Muchy. (Szyja z swym strojem. (Cierpliwość Dąm Praca ich Nagość Piersi. (Płodność Mody Historia ucieszna Ręce. Szat różne nazwiska Krzywda sieroca. Koron różność. Kolory. Ogony u spodnic. Karłów opressja Obrada sieroctwu Wileg[...] u trzewików Kamienie drogie. Brekla. Zamknienie Zwierciadła DO Niełaskawych Czytelniczek.
DArmo się gniewać macie/ Cne Polskie Matrony/ Ze w mym Zwierciedle/ strój wasz/ piórem określony. Jeśli Wam wolno czynić to/ co się nie godzi; A mnie/ opisać zbytek/ kto drogę zagrodzi? Inaczej/ której cera cholerą wzburzona/ Pokaże pomieszaniem/ że jest urażona;
(Putrowánia. (Peruki. (Gársety. (Muchy. (Szyiá z swym stroiem. (Cierpliwość Dąm Praca ich Nágość Piersi. (Płodność Mody Historia vćieszna Ręce. Szat rożne názwiská Krzywdá śieroca. Koron rożnosć. Kolory. Ogony v spodnic. Karłow opressya Obrádá śieroctwu Wileg[...] v trzewikow Kámienie drogie. Breklá. Zámknienie Zwierćiádłá DO Niełáskáwych Czytelniczek.
DArmo się gniewáć mácie/ Cne Polskie Mátrony/ Ze w mym Zwierćiedle/ stroy wasz/ piorem określony. Ieśli Wam wolno czynić to/ co się nie godźi; A mnie/ opisáć zbytek/ kto drogę zágrodźi? Ináczey/ ktorey cerá cholerą wzburzona/ Pokaże pomięszániem/ że iest vráżona;
Skrót tekstu: ŁączZwier
Strona: E2
Tytuł:
Nowe zwierciadło
Autor:
Jakub Łącznowolski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1678
Data wydania (nie wcześniej niż):
1678
Data wydania (nie później niż):
1678
przez nasze Zyzanie/ w Cekiew naszę Ruską wtrąconych/ ratowali zaraz i jego z tych takichże błędów i Herezji/ przez jego Gergany w Cerkiew Gręcką urażonych. Po którego Pasterskiej czułości i Archierejskiej pobożności pewien jestem/ że się wszytkim tym Gerganowym Heretyckim/ jak i naszych Zyzaniów scriptom/ przeciwnym postawiwszy/ do dalszego postępku w zamknienie jedności świętej trudnym nie będzie. Tym zwłaszcza sposobem/ jaki się ode mnie namienił: lub jaki napoważniejszy od niego samego/ abo od kogo z pobożnych inszego/ upatrzony będzie. Poważnością abowiem męża/ i nauką i dostojeństwem wszytek Wschód uprzedzającego upewnieni/ rozumieć o nim możemy/ że raz gorącym do sprawy tej zbawiennej stawszy się
przez násze Zyzánie/ w Cekiew nászę Ruską wtrąconych/ rátowáli záraz y iego z tych tákichże błędow y Haereziy/ przez iego Gergány w Cerkiew Gręcką vráżonych. Po ktore^o^ Pásterskiey czułośći y Archiereyskiey pobożnośći pewien iestem/ że sie wszytkim tym Gerganowym Haeretyckim/ iák y nászych Zyzániow scriptom/ przećiwnym postáwiwszy/ do dálszego postępku w zámknienie iednośći świętey trudnym nie będźie. Tym zwłaszcżá sposobem/ iáki sie ode mnie námienił: lub iáki napoważnieyszy od niego sámego/ ábo od kogo z pobożnych inszego/ vpátrzony będźie. Poważnośćią ábowiem mężá/ y náuką y dostoieństwem wszytek Wschod vprzedzáiącego vpewnieni/ rozumieć o nim możemy/ że raz gorącym do spráwy tey zbáwienney stawszy sie
Skrót tekstu: SmotApol
Strona: 186
Tytuł:
Apologia peregrinacjej do Krajów Wschodnich
Autor:
Melecjusz Smotrycki
Miejsce wydania:
Dermań
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1628
Data wydania (nie wcześniej niż):
1628
Data wydania (nie później niż):
1628
: A tu/ kto kogo/ dla czego wybiera/ w rozd. 9. 10. 11. 5. O powinnościach ludzi usprawiedliwionych przeciwko Bogu/ pospolitych i osobnych w rozd. 12. przeciwko ludziom na Urzędach będącym/ świeckim i w Kościele Bożym/ w rozd. 13. 14. 15. III. Zamknienie całego tego listu: Gdzie. I. pokazuje przyczynę czemu ten list pisał. 2. Do poważania Urzędu swego Apostołskiego Rzymianów prowadzi. 3. Do Rzymianów przyść obiecuje. 4. O modlitwy za się prosi. A to wszystko od u. 14. rozd. 15. aż do końca tegoż rozd. 5
: A tu/ kto kogo/ dla cżego wybiera/ w rozd. 9. 10. 11. 5. O powinnosćiách ludźi uspráwiedliwionych przeciwko Bogu/ pospolitych y osobnych w rozd. 12. przeciwko ludźiom ná Urzędách będącym/ swieckim y w Kosćiele Bożym/ w rozd. 13. 14. 15. III. Zámknienie cáłego tego listu: Gdźie. Y. pokázuje przycżynę cżemu ten list pisał. 2. Do poważánia Urzędu swego Apostolskiego Rzymiánow prowádźi. 3. Do Rzymiánow przyść obiecuje. 4. O modlitwy zá się prosi. A to wszystko od v. 14. rozd. 15. áż do końcá tegoż rozd. 5
Skrót tekstu: BG_Rz
Strona: 160
Tytuł:
Biblia Gdańska, List do Rzymian
Autor:
św. Paweł
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
Bo ta Adama i Samsona zwiodła, Dawida z Piotrem swą chytrością zbodła. Ta Salomona Bogu obrzydziła, Mało go z wiary żydowskiej nie zbiła.
Chociaż był żydem, jednak gwoli żonom, Jako pogankom, dał miejsce bałwanom, Przypatrzcież się tej niewieściej chytrości, A obaczycie, jaka złość w tej kości. 40. Zamknienie abo pieśń.
O cóżeś się, pani matko, na mię zagniewała? Żem się swego miłego rozmiłowała? A jako go nie miłować, Gdy to umie zasługować Dobry pachołek.
Czyś mniemala, żebym miała w wiecznej niewoli Mieszkać z tobą, głód z chudobą, ciężko to boli: Karałaś mię
Bo ta Adama i Samsona zwiodła, Dawida z Piotrem swą chytrością zbodła. Ta Salomona Bogu obrzydziła, Mało go z wiary żydowskiej nie zbiła.
Chociaż był żydem, jednak gwoli żonom, Jako pogankom, dał miejsce bałwanom, Przypatrzcież się tej niewieściej chytrości, A obaczycie, jaka złość w tej kości. 40. Zamknienie abo pieśń.
O cóżeś się, pani matko, na mię zagniewała? Żem się swego miłego rozmiłowała? A jako go nie miłować, Gdy to umie zasługować Dobry pachołek.
Czyś mniemala, żebym miała w wiecznej niewoli Mieszkać z tobą, głód z chudobą, ciężko to boli: Karałaś mię
Skrót tekstu: WychWieś
Strona: 30
Tytuł:
Kiermasz wieśniacki
Autor:
Jan z Wychylówki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
dialogi, fraszki i epigramaty, pieśni
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1618
Data wydania (nie wcześniej niż):
1618
Data wydania (nie później niż):
1618
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Teodor Wierzbowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
K. Kowalewski
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1902
też onemu samemu grzechy odpuszczone/ sprawiedliwość/ i żywot wieczny jest darowan: a to nie z żadnych zasług jego/ ale darmo z szczyrej łaski/ dla jedynej zasługi Pana Krystusowej. Katechizm
22 Któreż to są rzeczy/ które Krześcjanin każdy wierzyć powinien?
Wszystkie te/ które nam w Ewangeliej obiecane są/ których krótkie zamknienie w głównych artykulech Wiary krześcjańskiej/ abo jako zowiemy w Kredzie mamy.
23 Któreż to są Artykuły.
Wierzę w Boga Ojca wszechmogącego/ stworzyciela nieba i ziemie jako masz wyżejpag: 5.
24 Na wiele się części dzieli to wyznanie Wiary?
Na trzy części. Pierwsza jest o Bogu Ojcu/ i naszym stworzeniu
też onemu sámemu grzechy odpuszczone/ sprawiedliwość/ y żywot wieczny iest dárowan: á to nie z żadnych zasług iego/ ále dármo z szczyrey łáski/ dla iedyney zasługi Páná Krystusowey. Kátechizm
22 Ktoreż to są rzeczy/ ktore Krześćiiáńin każdy wierzyć powinien?
Wszystkie te/ ktore nam w Ewangeliey obiecáne są/ ktorych krotkie zámknienie w głownych ártykulech Wiáry krześćiiáńskiey/ ábo iáko zowiemy w Kredzie mamy.
23 Ktoreż to są Artykuły.
Wierzę w Bogá Oycá wszechmogącego/ stworzyćielá niebá y ziemie iáko mász wyżeypag: 5.
24 Ná wiele śię częśći dźieli to wyznánie Wiáry?
Ná trzy częśći. Pierwsza iest o Bogu Oycu/ y nászym stworzeniu
Skrót tekstu: RybMKat
Strona: 16
Tytuł:
Katechizmy
Autor:
Maciej Rybiński
Drukarnia:
Andrzej Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1619
Data wydania (nie wcześniej niż):
1619
Data wydania (nie później niż):
1619
34. Przetoż nie plugawcie ziemie w której mieszkacie/ w której też ja mieszkam/ bom ja PAN/ który mieszkam miedzy Synami Izraelskimi. Rozdział XXXVI. Skarga Manassytów o dziedzictwo Corek Salfaadowych. 7. za którą Mojżesz przykazuje, aby się pokolenia przez Małżeństwa nie mieszkały, ani majętności przenosiły. 13. Zamknienie tych ksiąg. 1.
TEdy przystąpił mężowie przedniejszy z Ojców/ Pokolenia Synów Galaada/ Syna Machyrowego/ Syna Manassessowego/ z domów Synów Józefowych: i mówili przed Mojżeszem/ i przed Książęty przedniejszymi/ Ojców synów Izraelskich/ 2. I rzekli: Tobie Panu memu rozkazał PAN/ abyś podzielił ziemię w dziedzictwo losem/
34. Przetoż nie plugawćie źiemie w ktorey mieszkaćie/ w ktorey też ja mieszkam/ bom ja PAN/ ktory mieszkam miedzy Synámi Izráelskimi. ROZDZIAL XXXVI. Skárgá Mánássytow o dźiedźictwo Corek Sálfáádowych. 7. zá ktorą Mojzesz przykázuje, áby śię pokolenia przez Małżenstwá nie mieszkáły, áni majętnośći przenośiły. 13. Zámknienie tych kśiąg. 1.
TEdy przystąpił mężowie przedniejszy z Ojcow/ Pokolenia Synow Gáláádá/ Syná Máchyrowego/ Syná Mánássessowego/ z domow Synow Iozefowych: y mowili przed Mojzeszem/ y przed Kśiążęty przedniejszymi/ Ojcow synow Izráelskich/ 2. Y rzekli: Tobie Pánu memu rozkazał PAN/ ábyś podźielił źiemię w dźiedźictwo losem/
Skrót tekstu: BG_Lb
Strona: 182
Tytuł:
Biblia Gdańska, Księga Liczb
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
krew wnaszana bywa do Namiotu zgromadzenia/ dla oczyszczenia w świątnicy/ niebędzie jedziona/ ale ogniem spalona będzie. Rozdział VII. Ustawa Ofiary za występek. 11. Ofiar spokojnych. 15. Ofiar wdzięczności. także ślubnych i dobrowolnych. 22. Tłustości ani krwie nie jeść. 28. Sposób Ofiar. 32. Zamknienie rzeczy rozkazanych. 1.
Tac jest ustawa ofiary za występek która jest Naświętsza. 2. Na miejscu gdzie biją Ofiary całopalenia/ zabiją Ofiarę za występek/ a krwią jej pokropią Ołtarz z wierzchu w około. 3. A wszystkę tłustość jej ofiarować będzie z niej: Ogon/ i tłustość okrywającą wnętrzności: 4. Obiedwie
krew wnaszána bywa do Namiotu zgromádzenia/ dla ocżyśćienia w świątnicy/ niebędźie jedźiona/ ále ogniem spalona będźie. ROZDZIAL VII. Vstáwá Ofiáry zá występek. 11. Ofiar spokojnych. 15. Ofiar wdzięcznośći. tákże ślubnych y dobrowolnych. 22. Tłustośći áni krwie nie jeść. 28. Sposob Ofiar. 32. Zámknienie rzeczy roskazánych. 1.
Tác jest ustáwá ofiáry zá występek ktora jest Naświętsza. 2. Ná miejscu gdźie biją Ofiáry cáłopalenia/ zábiją Ofiárę zá występek/ á krwią jey pokropią Ołtarz z wierzchu w około. 3. A wszystkę tłustość jey ofiárowáć będźie z niey: Ogon/ y tłustość okrywájącą wnętrznośći: 4. Objedwie
Skrót tekstu: BG_Kpł
Strona: 107
Tytuł:
Biblia Gdańska, Księga Kapłańska
Autor:
Anonim
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
naprzód: iż cnota jest w pośrzodku dwojga poboków zbytku/ i niedostatku: jako męstwo miedzy śmiałością/ które jest jakoby zbytnie męstwo/ i bojaźnią które jest nie męstwo/ położone jest: także wstrzymawałość ma zbytek i niedostatek: zbytek wszelakiej rozkoszy patrzy: niedostatek żadnej niechce: Wstrzymawalość śrzodek przystojnej tylko szuka rozkoszy. Zamknienie rzeczy.
To położywszy mówię: iż cnota każda psuje zbytkiem i niedostatkiem/ dla tego/ iż zbytek i niedostatek miary nie mają i śrzodku/ a cnota śrzodkiem tych chodzi/ tak aby zbytek w żadnej sprawie dobrej nie był i niedostatek. Namiętności jakie pomagają do cnoty
Na dowody niżej położone powiedzieć tak możem. Na 1
naprzod: iż cnotá iest w pośrzodku dwoyga pobokow zbytku/ y niedostatku: iáko męstwo miedzy śmiałością/ ktore iest iakoby zbytnie męstwo/ y boiaźnią ktore iest nie męstwo/ położone iest: także wstrzymawałość ma zbytek y niedostátek: zbytek wszelákiey roskoszy patrzy: niedostatek żadney niechce: Wstrzymawalość śrzodek przystoyney tylko szuka roskoszy. Zámknienie rzeczy.
To położywszy mowię: iż cnotá káżda psuie zbytkiem y niedostátkiem/ dla tego/ iż zbytek y niedostátek miáry nie máią y śrzodku/ á cnotá śrzodkiem tych chodzi/ tak aby zbytek w żadney spráwie dobrey nie był y niedostátek. Namiętnośći iákie pomagáią do cnoty
Na dowody niżey położone powiedźieć ták możem. Ná 1
Skrót tekstu: PetrSEt
Strona: 126
Tytuł:
Etyki Arystotelesowej [...] pierwsza część
Autor:
Sebastian Petrycy
Drukarnia:
Maciej Jędrzejowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
filozofia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1618
Data wydania (nie wcześniej niż):
1618
Data wydania (nie później niż):
1618
toż Vincencius w historyjej swojej zda się rozumieć. Zyg. Już dosyć z osobą o tym namówilichmy się teraz. Dobrzebyś jednak uczynił/ żebyś dla pamięci w kilka konklusij te mowę swoję zamknął. Ulryk. Zdanie uczeńszych wcale zachowując/ to co rozumiem w ośmi konklusiach zamykam. Pierwsze tedy to niech będzie zamknienie. Iż szatan ani sam przezsię ani z pomocą ludzką/ powietrzu/ ludziom/ i bydłu szkodzić i ludzi do rodzenia niesposobniemi czynić nie może/ jedno gdy P. Bóg wszechmogący swoimi tajemnymi/ ale zawsze sprawiedliwym sądem/ abo za karanie dla grzechów/ abo dla przyczynienia naszej zasługi w noszeniu pokus/ abo dla chwały majestatu
toż Vincencius w historyey swoiey zda sie rozumieć. Zyg. Iuż dosyć z osobą o tym námowilichmy sie teraz. Dobrzebyś iednák vczynił/ żebyś dla pámięći w kilká konklusiy te mowę swoię zámknął. Vlryk. Zdánie vczeńszych wcále záchowuiąc/ to co rozumiem w ośmi konklusiách zámykam. Pierwsze tedy to niech będźie zámknieńie. Iż szátan áni sam przezsię áni z pomocą ludzką/ powietrzu/ ludźiom/ y bydłu szkodźić y ludźi do rodzenia niesposobniemi czynić nie może/ iedno gdy P. Bog wszechmogący swoimi táiemnymi/ ále záwsze spráwiedliwym sądem/ ábo zá karánie dla grzechow/ ábo dla przycżynienia nászey zasługi w noszeniu pokus/ ábo dla chwały máiestátu
Skrót tekstu: SpInZąbMłot
Strona: 452
Tytuł:
Młot na czarownice
Autor:
Jacob Sprenger, Heinrich Institor
Tłumacz:
Stanisław Ząbkowic
Drukarnia:
Szymon Kempini
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
traktaty
Tematyka:
magia, obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1614
Data wydania (nie wcześniej niż):
1614
Data wydania (nie później niż):
1614
może/ jedno gdy P. Bóg wszechmogący swoimi tajemnymi/ ale zawsze sprawiedliwym sądem/ abo za karanie dla grzechów/ abo dla przyczynienia naszej zasługi w noszeniu pokus/ abo dla chwały majestatu swego/ żebyśmy się go bali i wzywali/ abo też dla jakiej przyczyny inszej/ jemu dopuszcza/ i moc daje. Wtóre zamknienie. Iż szatan wziąwszy moc od Boga wszechmogącego ku szkodzeniu ludziom nie może swojej mocy więcej wyciągać/ jeno ile mu pozwolono. Trzecie zamknienie: Iż aczkolwiek szatan za Bożym dopuszczeniem/ abo dla niedowiarstwa ludzkiego/ abo dla inszych przedtym wspominanych przyczyn/ może oczy ludzkie i insze zmysły omamić/ że ludzie rozumieją się być indziej/
może/ iedno gdy P. Bog wszechmogący swoimi táiemnymi/ ále záwsze spráwiedliwym sądem/ ábo zá karánie dla grzechow/ ábo dla przycżynienia nászey zasługi w noszeniu pokus/ ábo dla chwały máiestátu swego/ żebysmy sie go bali y wzywáli/ ábo też dla iákiey przyczyny inszey/ iemu dopuscza/ y moc dáie. Wtore zámknienie. Iż szátan wźiąwszy moc od Bogá wszechmogącego ku szkodzeniu ludźiom nie może swoiey mocy więcey wyćiągáć/ ieno ile mu pozwolono. Trzecie zámknienie: Iż ácżkolwiek szátan zá Bożym dopusczeniem/ abo dla niedowiarstwá ludzkiego/ ábo dla inszych przedtym wspominánych przyczyn/ może oczy ludzkie y insze smysły omamić/ że ludźie rozumieią sie bydź indźiey/
Skrót tekstu: SpInZąbMłot
Strona: 452
Tytuł:
Młot na czarownice
Autor:
Jacob Sprenger, Heinrich Institor
Tłumacz:
Stanisław Ząbkowic
Drukarnia:
Szymon Kempini
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
traktaty
Tematyka:
magia, obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1614
Data wydania (nie wcześniej niż):
1614
Data wydania (nie później niż):
1614
