; Nolite tangere Christos meos, poniewaź to wszystko, czego ziczę, świadczy, że w daleko większymby respekcie i obserwancyj był ten święty charakter, niżeli dotąd jest.
Podaję na ostatek i to do uwagi; Fundator świątobliwy ratując duszę, ujmuje porcją dzieciom, żeby ją zapisał kościołowi; radbym widział, żeby w którym zapisie, pozwolił kościelnym zaziwać superabundanter, co naznaczył na chwałę Boską, albo na ratunek ubogich? Dajmy że kto świecki chciałby sobie co uzurpować z dóbr kościelnych, pewna klątwa na niego, kościół takiego piorunuje, od komunij wiernych odcina; a Duchownemu bez bojaźni ekskomuniki, wolno kościół krzywdzić, i przywłaszczać sobie ad profanum usum
; Nolite tangere Christos meos, poniewaź to wszystko, czego źyczę, swiadczy, źe w daleko większymby respekćie y obserwancyi był ten swięty charakter, niźeli dotąd iest.
Podaię na ostatek y to do uwagi; Fundator swiątobliwy ratuiąc duszę, uymuie porcyą dźiećiom, źeby ią zapisał kośćiołowi; radbym widźiał, źeby w ktorym zapisie, pozwolił kośćielnym zaźywać superabundanter, co naznaczył na chwałę Boską, albo na ratunek ubogich? Daymy źe kto swiecki chćiałby sobie co uzurpować z dobr kośćielnych, pewna klątwa na niego, kośćioł takiego piorunuie, od kommunij wiernych odćina; á Duchownemu bez boiaźni exkomuniki, wolno kośćioł krzywdźić, y przywłaszczać sobie ad profanum usum
Skrót tekstu: LeszczStGłos
Strona: 24
Tytuł:
Głos wolny wolność ubezpieczający
Autor:
Stanisław Leszczyński
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1733
Data wydania (nie wcześniej niż):
1733
Data wydania (nie później niż):
1733
i w dekret nie wpisano.
Numero 28-vo. W projekcie było napisano tenore sequenti: „iż co WYMPan Andrzej Matuszewic, skarbnik mozyrski, mąż Jejmości, długi różne po Janie Hektorze, podkomorzym orszańskim, dziadu, i po Stanisławie Karolu, podkomorzycu orszańskim, ojcu Jejmości, Jamontowiczach Podbereskich opłacał, jako uberius w tymże zapisie jest expressumszerzej... jest wyrażone. Majętności wszystkie wieczyste, ojczyste etc., etc.”, w dekret zaś
wpisano tymi słowy: „iż pro deportatis przez WYMP. Andrzeja Matuszewica, skarbnika mozyrskiego, ojca swego oneribus ex capitibus Jana Hektora, podkomorzego orszańskiego, dziada, Stanisława Karola, podkomorzyca tegoż
i w dekret nie wpisano.
Numero 28-vo. W projekcie było napisano tenore sequenti: „iż co WJMPan Andrzej Matuszewic, skarbnik mozyrski, mąż Jejmości, długi różne po Janie Hektorze, podkomorzym orszańskim, dziadu, i po Stanisławie Karolu, podkomorzycu orszańskim, ojcu Jejmości, Jamontowiczach Podbereskich opłacał, jako uberius w tymże zapisie jest expressumszerzej... jest wyrażone. Majętności wszystkie wieczyste, ojczyste etc., etc.”, w dekret zaś
wpisano tymi słowy: „iż pro deportatis przez WJMP. Andrzeja Matuszewica, skarbnika mozyrskiego, ojca swego oneribus ex capitibus Jana Hektora, podkomorzego orszańskiego, dziada, Stanisława Karola, podkomorzyca tegoż
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 797
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
dał cerograf, pretendując w rekompensie owej córki Senatorskiej. Jakoż serce Panny do Amazjusza skłonione, dla perswazyj samejże Panny Ojcu uczynionej, dana słudze za żonę swemu. Uważała to po nim żona, że w Kościele niebywał ten nowożeniec, serio go strofowała. Aż się jej przyznał o swoim Chrystusa zaprzaniu, i czartu zapisie danym. Oczym smutna i strwożona Z. Bazylemu doniosła, ten go wieksaminowawszy, zamknął w komórce na długą pokutę, wizytując go, i na czole krzyż Z. kładąc; gdzie ciężko zrazu, potym dyskretnie, od czarta był przesladowany o niedotrzymanie sobie słowa danego. Tandem po pokucie w publicznej Procesyj do kościoła przez
dał cerograff, pretenduiąc w rekompensie owey córki Senatorskiey. Iakoż serce Panny do Amazyusza skłonione, dla perswazyi sameyże Panny Oycu uczynioney, dana słudze za żonę swemu. Uważała to po nim żona, że w Kościele niebywał ten nowożeniec, serio go strofowáła. Aż się iey przyznał o swoim Chrystusa zaprzaniu, y czartu zapisie danym. Oczym smutna y strwożona S. Bazylemu doniosła, ten go wyexaminowawszy, zamknął w komorce na długą pokutę, wizytuiąc go, y na czole krzyż S. kładąc; gdzie cięzko zrázu, potym dyskretnie, od czarta był przesladowány o niedotrzymanie sobie słowa danego. Tandem po pokucie w publicżney Processyi do kościoła przez
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 230
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
wyznanie prawa wiernego dał do ksiąg prawnych zapisać i grossem prawu zaswiadcył, quod solidatum est. (p. 368)
485. Wojciech Bacar — Iż dał za plac jego M. grzywien sesc a przy tem za przebudowanie grzywien dwadzieścia i cztery, tedy wsitkiej w kupę złąconej grzywien trzydzieści (p. 369)
mieć w zapisie, które jemu i dzieciom jego mają słuzyć, co słysząc Wojciech Bacar dał gross prawu świadomy, którą to zagrodę od matki swej kupnem ma, i litkupem pili.
Anno domini 1637, 3 Aprilis. — (p. 370)
486. Za pozwoleniem jego M. Pana Sebastiana Wierzbiety prawo potrzebne zasiadło, to
wyznanie prawa wiernego dał do xziąg prawnych zapiszac y grossem prawu zaswiadcył, quod solidatum est. (p. 368)
485. Woyciech Bacar — Isz dał za plac iego M. grzywien sesc a przy tem za przebudowanie grzywien dwadziescia y czterÿ, tedy wsitkiey w kupę złąconey grzywien trzydziesci (p. 369)
miec w zapisie, ktore iemu y dzieciom iego maią słuzyć, co słysąc Woyciech Bacar dał gross prawu swiadomy, ktorą to zagrodę od matki swey kupnem ma, y litkupem pili.
Anno domini 1637, 3 Aprilis. — (p. 370)
486. Za pozwoleniem iego M. Pana Sebastiana Wierzbiety prawo potrzebne zasiadło, to
Skrót tekstu: KsKomUl
Strona: 59
Tytuł:
Księga gromadzka wsi Komborska Wola
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Komborska Wola
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1604 a 1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1604
Data wydania (nie później niż):
1683
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
actu. — Stanąwszy przed prawo nasze zupełne Wolej Kąborskiej lędrzej Kwolek, który zeznał dobrowolnie i nie sprzymuszęniem, ze kupił chałupkę Tomas Kraus u Jędrzeja Kwolka ze wszytkiemi naległosciami, które należą do chałupy tej za grzywien 32, w każdą grzywnę rachując po groszy 48 monety, liczby Polskiej; jednak warując sobie Tomas Kraus w tym zapisie teraźniejszym u Jędrzeja Kwolka, który wyrokę cale uczyniel i groszem swojem oswiatczył pok... ten Tomas Kraus chcąc mieć zupełny zapis od Jędrzeja Kwolka, iż wiecznemi czasy ani dziatki jego do tego nic mieć nie mają i pokrewni jego, co dla lepszej wiary potwierdzili lidkupem przed prawem wzwyż mienionym, co dla lepszej wiary z
actu. — Stanąwszy przed prawo nasze zupełne Woley Kąborskiey lędrzey Kwolek, ktory zeznał dobrowolnie y nie sprzymuszęniem, ze kupił chałupkę Thomas Kraus u Iędrzeia Kwolka ze wszytkiemi naległosciami, ktore nalezą do chałupy tey za grzywien 32, w kozdą grzywnę rachuiąc po groszy 48 monety, liczby Polskiey; iednak waruiąc sobie Thomas Kraus w tym zapisie teraznieyszym u Iędrzeia Kwolka, ktory wyrokę cale uczyniel y groszem swoiem oswiatczył pok... ten Thomas Kraus chcąc miec zupełny zapis od Iędrzeia Kwolka, isz wiecznemi czasy ani dziatki iego do tego nic miec nie maią y pokrewni iego, co dla lepsey wiary potwierdzili lidkupem przed prawem wzwysz mienionym, co dla lepsey wiary z
Skrót tekstu: KsKomUl
Strona: 64
Tytuł:
Księga gromadzka wsi Komborska Wola
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Komborska Wola
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1604 a 1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1604
Data wydania (nie później niż):
1683
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
predsia u tebe, nemoż to chybyty, Dobrodiju nasz pane, ze troch musi byty.” 165. OMYŁKA BIAŁOGŁOWSKA W ŁACINIE
Przyjechawszy do grodu jedna pani wdowa, Pewny zapis tamtemu regentowi poda. Napisawszy, jako rzecz, w księgach, przyzwoita, Po łacinie go regent wdowie owej czyta. Słysząc ta kilka razy w zapisie: post fata, „Minął — rzecze — mięsopust, w post nie trzeba swata. Nie tom kazała pisać, pisz Waszmość inaczej.” Aż jej to z wielką biedą regent wytłumaczy, Że u nas fatum śmiercią. Kwituje z ochoty: „Schowajcie się z tym swatem do inszej w zaloty.” 166 (
predsia u tebe, nemoż to chybyty, Dobrodiju nasz pane, ze troch musi byty.” 165. OMYŁKA BIAŁOGŁOWSKA W ŁACINIE
Przyjechawszy do grodu jedna pani wdowa, Pewny zapis tamtemu regentowi poda. Napisawszy, jako rzecz, w księgach, przyzwoita, Po łacinie go regent wdowie owej czyta. Słysząc ta kilka razy w zapisie: post fata, „Minął — rzecze — mięsopust, w post nie trzeba swata. Nie tom kazała pisać, pisz Waszmość inaczej.” Aż jej to z wielką biedą regent wytłumaczy, Że u nas fatum śmiercią. Kwituje z ochoty: „Schowajcie się z tym swatem do inszej w zaloty.” 166 (
Skrót tekstu: PotFrasz3Kuk_II
Strona: 616
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część trzecia
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
O Pawiu.
PAw ogień gdy obaczy zaraz wrzeszczy. Zaczem Na Wiezy on Krakowski mógłby być Trębaczem. Toć to jest.
BOgaty zawsze na Czci/ Ubogi na stypie/ Kto ma pieprzu dostatek w jarzynę go sypie. Niepochybna.
KTo zbytecznie hoduje/ jak missa na misie Bywała; tak zaś potym Zapis na zapisie. Zegar.
A Czci ja w prawdzie Zegarów nieganię/ Które nam czynią czasów rozmierzanie/ Jednak ten chwale naibardzi porządek/ Gdzie do obiadu/ Zegarem żołądek. Śmierć w Zapusty
Z Sarbiewskiego. ŚMierć w trzy dni Bachusowe/ gdy Miessopustniki/ Szalejące obaczy/ wmiesza się w ich szyki. Tej gdy młodzik pijany sprzeciwi
O Pawiu.
PAw ogień gdy obaczy záraz wrzesczy. Záczem Ná Wiezy on Krákowski mogłby bydź Trębáczem. Toć to iest.
BOgáty záwsze ná Czći/ Vbogi ná stypie/ Kto ma pieprzu dostátek w iárzynę go sypie. Niepochybna.
KTo zbytecznie hoduie/ iák missá ná miśie Bywałá; ták záś potym Zapis ná zapiśie. Zegar.
A Czći ia w prawdźie Zegárow niegánię/ Ktore nąm czynią czásow rozmierzánie/ Iednák ten chwale naibardźi porządek/ Gdźie do obiádu/ Zegáręm żołądek. Smierć w Zapusty
Z Sarbiewskiego. SMierć w trzy dni Bacchusowe/ gdy Miessopustniki/ Száleiące obaczy/ wmiesza sie w ich szyki. Tey gdy młodźik piiány sprzećiwi
Skrót tekstu: KochProżnEp
Strona: 38
Tytuł:
Epigramata polskie
Autor:
Wespazjan Kochowski
Drukarnia:
Wojciech Górecki
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1674
Data wydania (nie wcześniej niż):
1674
Data wydania (nie później niż):
1674
wyż mianowany sąd wysłuchawszy wszystkich stron i nakaz był w pirszym dekrecie, aby pomieniony wuyt Chytra samotrszec poprzysiąg, jako z rady nieczynił nad księgami, jako i pomieniony wuyt według pirszego dekretu samotrszec z kolegami juramentowi zadosyć uczynił, jako i pomieniony Nakonieczny także, aby samotrszec z godnymi ludźmi poprzysiąg, jako o tym zapisie niewiedział i do ksiąg niezawodził, jako i prezente przy wyż opisanym sądzie się prosił, a teraz się przyznał przy ferowanym dekrecie, iż się ten zapis stał za wyż opisanego wuyta, a nie przypuszczając się do juramentu, co my, wyż opisany sąd, nakazujemy tem dekretem, aby za niedokaz fałszywego zapisu odpada
wyż mianowany sąd wysłuchawszy wszystkich stron y nakaz był w pirszym dekrecie, aby pomieniony wuyt Chytra samotrszec poprzysiąg, iako z rady nieczynił nad xięgami, iako y pomieniony wuyt według pirszego dekretu samotrszec z kolegami iuramentowi zadosyć uczynił, iako y pomieniony Nakonieczny także, aby samotrszec z godnymi ludzmi poprzysiąg, iako o tym zapisie niewiedział y do xiąg niezawodził, iako y prezente przy wyż opisanym sądzie się prosił, a teraz się przyznał przy ferowanym dekrecie, yz się ten zapis stał za wyż opisanego wuyta, a nie przypuszczaiąc się do iuramentu, co my, wyż opisany sąd, nakazuiemy tem dekretem, aby za niedokaz fałszywego zapisu odpada
Skrót tekstu: KsTorUl_2
Strona: 486
Tytuł:
Księga gromadzka wsi Torki, cz. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Torki
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1699 a 1703
Data wydania (nie wcześniej niż):
1699
Data wydania (nie później niż):
1703
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
Ostafii Dombrowny, Fedor Dombrowny ręką swą, ustnie proszony pieczętarz Marek Gdeszyński r swa, ustnie pieczętarz proszony Wawriniec Buczacski ręką swą, proszony pieczętarz Maniecki Stanisław. А на затылку того листу запису ты сут слова: List zapis od nas Ostafia i Fedora Dąmbrownych dany jego m panu Mikołajowi Rokickiemu ze wszystkiemi obowiązkami i kondycjami w tem zapisie wej srzodku mianowanemi i opisanemi na dosyć uczynienie tak teraźniejszego, jako i pirwszego zapisu naszego od nas danego i powierzonego jego mości panu Michałowi Pawłowiczowi. Którym to naszym zapisem satisfactia ma się stać na święto ruskie, to jest na Wniebowzięcia Przenaswiętrzy Panny Matki Boży w roku teraźniejszym tysiąc sześćset trzydziestym pierzwszym w domu jego mości pana Michała
Ostafii Dombrowny, Fedor Dombrowny ręką swą, ustnie proszony pieczętarz Marek Gdeszinsky r swa, ustnie pieczętarz proszony Wawriniec Buczacsky ręką swą, proszony pieczętarz Maniecky Stanisław. А на затылку того листу запису ты сут слова: List zapis od nas Ostafia y Fedora Dąmbrownych dany jego m҃ panu Mikolaiowi Rokickiemu ze wszystkiemi obowiązkami y condyciami w tem zapisie wey srzodku mianowanemi y opisanemi na dosyc uczynienie tak teraznieyszego, iako y pirwszego zapisu naszego od nas danego y powierzonego jego mosc҃i panu Michałowi Pawłowiczowi. Ktorym to naszym zapisem satisfactia ma sie stac na swięto ruskie, to iest na Wniebowzięcia Przenaswiętrzy Panny Matki Bozy w roku teraznieiszym tysiąc szescset trzydziestym pierzwszym w domu jego mosc҃i pana Michała
Skrót tekstu: KsŻyt
Strona: 263 v
Tytuł:
Księga grodzka żytomierska
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żytomierz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1635 a 1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1635
Data wydania (nie później niż):
1644
na dosyć uczynienie tak teraźniejszego, jako i pirwszego zapisu naszego od nas danego i powierzonego jego mości panu Michałowi Pawłowiczowi. Którym to naszym zapisem satisfactia ma się stać na święto ruskie, to jest na Wniebowzięcia Przenaswiętrzy Panny Matki Boży w roku teraźniejszym tysiąc sześćset trzydziestym pierzwszym w domu jego mości pana Michała Pawłowicza pod sowitościami w pirzszym zapisie od nas danym, i pod takimz, i pod takiez sowitości w tem zapisie podpadamy według wszystkich procesów prawnych na wszystkie osoby w postempku prawnym uczynionych. A tego zapisu z obu stron powierzylismy jego msci panu Stanisławowi Manieckiemu. Stało się w Miropolu dnia 10 juli a 1631. A по прочитанъю того листу запису мы уряд видɛчи
na dosyc uczynienie tak teraznieyszego, iako y pirwszego zapisu naszego od nas danego y powierzonego jego mosc҃i panu Michałowi Pawłowiczowi. Ktorym to naszym zapisem satisfactia ma sie stac na swięto ruskie, to iest na Wniebowzięcia Przenaswiętrzy Panny Matki Bozy w roku teraznieiszym tysiąc szescset trzydziestym pierzwszym w domu jego mosc҃i pana Michała Pawłowicza pod sowitosciami w pirzszym zapisie od nas danym, y pod takimz, ÿ pod takiez sowitosci w tem zapisie podpadamy według wszÿstkich procesow prawnÿch na wszystkie osoby w postempku prawnym uczÿnionych. A tego zapisu z obu stron powierzylismy jego msc҃i panu Stanisławowi Manieckiemu. Stało sie w Miropolu dnia 10 juli a҃ 1631. A по прочитанъю того листу запису мы уряд видɛчи
Skrót tekstu: KsŻyt
Strona: 263 v
Tytuł:
Księga grodzka żytomierska
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żytomierz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1635 a 1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1635
Data wydania (nie później niż):
1644
