niechciał na kredyt targować, ale iściznę samę wniósł, vt Deo Patri nostre pretia libertatis ostenderet. Kto może być wierniejszy Kupiec jak Syn Boży? Komu większą dać wiarę, mógł Ociec przedwieczny, jako Chrystusowi? a przecię gdy przyszło do targu o dusze, gotowizną samą chciał płacić Chrystus. Ludzie uczcie się rzeczom nie zapisom ufać, słowo do ust należy, do mieszka zapłata, najlepszy kontrakt, daj a weźmiesz. Ostendit eis. A nacoż to Pan nasz te rany swe zostawił? bo je chciał mieć że tak rzękę za aptekę, za szkatułki na lekarstwo grzechów, mówi Augustyn: Ad dubitantium corda sananda vulnerum sunt servata vestigia. 7
niechćiał ná kredyt tárgowáć, ále iśćiznę sámę wniosł, vt Deo Patri nostre pretia libertatis ostenderet. Kto może bydź wiernieyszy Kupiec iák Syn Bozy? Komu większą dáć wiarę, mogł Oćiec przedwieczny, iáko Chrystusowi? á przećię gdy przyszło do tárgu o dusze, gotowizną sámą chćiał płáćić Christus. Ludźie vczćie się rzeczom nie zapisom vfáć, słowo do vst nalezy, do mieszká zapłátá, naylepszy kontrákt, day á weźmiesz. Ostendit eis. A nácoż to Pan nász te rány swe zostáwił? bo ie chćiał mieć że ták rzękę zá áptekę, zá szkátułki ná lekárstwo grzechow, mowi Augustyn: Ad dubitantium corda sananda vulnerum sunt servata vestigia. 7
Skrót tekstu: MłodzKaz
Strona: 28
Tytuł:
Kazania i homilie
Autor:
Tomasz Młodzianowski
Drukarnia:
Collegium Poznańskiego Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Poznań
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
kazania
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1681
Data wydania (nie wcześniej niż):
1681
Data wydania (nie później niż):
1681
, starostę mereckiego, potem kasztelana trockiego, i córkę in voto Nowosielską, starościnę luboszańską. Umarł bezpotomnie kasztelan trocki. Nowosielska siostra pretendowała po bracie rodzonym sukcesji, a Sapieha, naówczas łowczy lit., teraźniejszy podkanclerzy, produkował zapisy i testament kasztelana trockiego, że jemu wszystkie dobra swoje zapisał. Nowosielski szwagier zadawał irrealitatem tym zapisom. Sprawa tedy ta na kadencji nowogródzkiej miała być sądzona. Nowosielski udał się w protekcją książąt Radziwiłłów. Szło tedy między tymi emulującymi stronami o pióro trybunalskie nowogródzkie. Był naówczas z województwa nowogródzkiego deputatem Korsak, podstoli i podwojewodzy nowogródzki, i Kiersnowski, kolega jego, którego Korsaka książęta Radziwiłłowie do pióra nowogródzkiego promowowali. Sapiehowie zaś
, starostę mereckiego, potem kasztelana trockiego, i córkę in voto Nowosielską, starościnę luboszańską. Umarł bezpotomnie kasztelan trocki. Nowosielska siostra pretendowała po bracie rodzonym sukcesji, a Sapieha, naówczas łowczy lit., teraźniejszy podkanclerzy, produkował zapisy i testament kasztelana trockiego, że jemu wszystkie dobra swoje zapisał. Nowosielski szwagier zadawał irrealitatem tym zapisom. Sprawa tedy ta na kadencji nowogródzkiej miała być sądzona. Nowosielski udał się w protekcją książąt Radziwiłłów. Szło tedy między tymi emulującymi stronami o pióro trybunalskie nowogródzkie. Był naówczas z województwa nowogródzkiego deputatem Korsak, podstoli i podwojewodzy nowogródzki, i Kiersnowski, kolega jego, którego Korsaka książęta Radziwiłłowie do pióra nowogródzkiego promowowali. Sapiehowie zaś
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 159
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
Królu ubogą Oblubienicę pojmującym/ z którą miał podobne sobie potomstwo/ którą przypowieść stosował do naśladowania ubóstwa Chrystusowego/ któremu też jako Chrystus wieczne Królestwo obiecuje/ tak doda barziej potrzeb doczesnych. Uznał w nim Ducha Boskiego Papież/ i Zakon jego/ abo sposób życia według tej Reguły pochwalił. 10. Henryka Cesarza wschodniego prawo przeciw zapisom na Kościoły
Henryk też Cesarz wschodni wydal prawo/ żeby nikt dóbr nie ruchomych Kościołowi nie zapisował/ co że wolności i nabożeństwu wiernych/ i pomnożeniu czci Boskiej uwłaczało/ zganił to prawo Innocencjusz/ i zgładzić je kazał. Rok Pański 1211. Innocentego III. 14. Ottona IV. 3. Henryka 6. 1.
Krolu ubogą Oblubienicę poymuiącym/ z ktorą miał podobne sobie potomstwo/ ktorą przypowieść stosował do náśládowánia ubostwá Chrystusowego/ ktoremu też iáko Chrystus wieczne Krolestwo obiecuie/ ták doda bárźiey potrzeb doczesnych. Vznał w nim Duchá Boskiego Papież/ i Zakon iego/ ábo sposob żyćia według tey Reguły pochwalił. 10. Henryka Cesarza wschodniego prawo przećiw zápisom ná Kośćioły
Henryk też Cesarz wschodni wydal práwo/ żeby nikt dobr nie ruchomych Kośćiołowi nie zápisował/ co że wolnośći i nabożeństwu wiernych/ i pomnożeniu czći Boskiey uwłaczáło/ zgánił to práwo Innocencyusz/ i zgłádźić ie kazał. Rok Panski 1211. Innocentego III. 14. Ottona IV. 3. Henryka 6. 1.
Skrót tekstu: KwiatDzieje
Strona: 25
Tytuł:
Roczne dzieje kościelne
Autor:
Jan Kwiatkiewicz
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Kalisz
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
kroniki
Tematyka:
historia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1695
Data wydania (nie wcześniej niż):
1695
Data wydania (nie później niż):
1695
. Jeneralnemu jednak podlega, ale jako człek który by można skasować, pirwszym zwać by się mógł bez wady człekiem. 25.,26. i 27. Nic nowego krom Moskwy w okolicach dóbr moich przechodzącej. 28. Ruszyłem się do Mielnika, aprobując manifest przez brata mego wojewodę wileńskiego i mój przyłączając uczyniony przeciwko zapisom szwagrowi naszemu wojewodzie podlaskiemu i przeżycia od siostry naszej mu danym, której o fatach die 15. Ksbris w roku przeszłym doszła mię wiadomość. 29. Ledwiem nad wieczór do Białej, dóbr moich powrócił, złej srodze używszy drogi, którą - daj Boże - bym nie przepłacił choroby słabością. 30. Śniegi nadzwyczaj
. Jeneralnemu jednak podlega, ale jako człek który by można skasować, pirwszym zwać by się mógł bez wady człekiem. 25.,26. i 27. Nic nowego krom Moskwy w okolicach dóbr moich przechodzącej. 28. Ruszyłem się do Mielnika, aprobując manifest przez brata mego wojewodę wileńskiego i mój przyłączając uczyniony przeciwko zapisom szwagrowi naszemu wojewodzie podlaskiemu i przeżycia od siostry naszej mu danym, której o fatach die 15. Xbris w roku przeszłym doszła mię wiadomość. 29. Ledwiem nad wieczór do Białej, dóbr moich powrócił, złej srodze używszy drogi, którą - daj Boże - bym nie przepłacił choroby słabością. 30. Śniegi nadzwyczaj
Skrót tekstu: RadziwHDiar
Strona: 70
Tytuł:
Diariusze
Autor:
Hieronim Radziwiłł
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1747 a 1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1747
Data wydania (nie później niż):
1756
Tekst uwspółcześniony:
tak
