Trasonta. PO co w urodzie kładziesz nadzieję/ Którą każdy dzień łacno rozchwieje/ Poco i z Dziadów swój wszcząt wywodzisz/ Gdy sam niewedług ich Cnoty chodzisz? Dobra to cudze/ owe zaś zwiewne/ Co są z Cnot własnych/ te dobra pewne. Do Kostki. KOstusiu pod Bożą wiarą/ Z swego zwiska żyjesz miarą. Nigdyś jest nieuproszona/ Snać z kostkiś Kostka spłodzona. Dworzanek I. Gawińskiego/
O Bornku starym młodą żonę pojmującym. BOgaty Bornek/ lecz już w starej dobie/ Młodą pojmuje Lubienicę sobie/ I dobrze: My go chwalić musim z tego/ Ze Fundusz czyni dla człeka młodszego.
Czas Mistrz
Thrásontá. PO co w vrodźie kłádźiesz nádźieię/ Ktorą káżdy dźień łácno rozchwieie/ Poco y z Dźiádow swoy wscząt wywodźisz/ Gdy sám niewedług ich Cnoty chodźisz? Dobrá to cudze/ owe záś zwiewne/ Co są z Cnot własnych/ te dobrá pewne. Do Kostki. KOstuśiu pod Bożą wiárą/ Z swego zwiská żyiesz miárą. Nigdyś iest nievproszona/ Snać z kostkiś Kostká spłodzona. Dworzánek I. Gawinskiego/
O Bornku starym młodą żonę poymuyącym. BOgáty Bornek/ lecz iusz w stárey dobie/ Młodą poymuie Lubienicę sobie/ I dobrze: My go chwálić muśim z tego/ Ze Fundusz czyni dla człeká młodszego.
Czás Mistrz
Skrót tekstu: GawDworz
Strona: 48
Tytuł:
Dworzanki albo epigramata polskie
Autor:
Jan Gawiński
Drukarnia:
Balcer Smieszkowicz
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1664
Data wydania (nie wcześniej niż):
1664
Data wydania (nie później niż):
1664
